Η συριζαία λυκειάρχης!!!

Αποσπασμένος σε άλλο σχολείο φέτος , βρέθηκα και λόγω χαρακτήρα , μπροστά στην πρώτη ενδοσχολική κρίση.

Χτες , Δευτέρα 24/9 , πήγα για μάθημα στο σχολείο.

Ξεκινούσα μάθημα την τρίτη ώρα , δηλαδή στις 10 .

Έφτασα στο σχολείο γύρω στις 9 και είδα μαθητές στα κάγκελα και ένα πανό να γράφει κατάληψη.

Ρώτησα τα παιδιά τι έγινε και μου εξήγησαν ότι αντιδρούν στο ότι τα λεωφορεία που τους μεταφέρουν από τα γύρω χωριά προς το σχολείο τους , σταμάτησαν γιατί δεν πληρώνονται , αντιδρούν για τις ελλείψεις σε αρκετούς τίτλους βιβλίων , αντιδρούν στην κατάντια της κοινωνίας εξαιτίας της συνεχιζόμενης φτωχοποίησης και περιθωριοποίησης των γονέων τους.

Οι υπόλοιποι συνάδελφοι είχαν ήδη φύγει από το χώρο του σχολείου και δεν συνάντησα κανέναν τους.

Χαιρέτησα τα παιδιά και έφυγα.

Σήμερα πήγα το πρωί στο σχολείο και το βρήκα ανοιχτο.

Στην ερώτησή μου γιατί σταμάτησαν την κατάληψη και αν έχουν ικανοποιηθεί τα αιτήματά τους , μου απάντησαν ότι η διευθύντρια έκανε τα αδύνατα – δυνατά για να την λήξει.

Πήρε τηλέφωνο στους γονείς των μαθητών και τους απείλησε ότι θα εφαρμόσει το νόμο και θα δώσει τα ονόματα των καταληψιών στην αστυνομία.

Μου είπαν ότι χθες , την ώρα που τα παιδιά είχαν κλείσει το σχολείο , τους πλησίασε και προσπάθησε να τους δελεάσει λέγοντάς τους ότι σήμερα θα τους πήγαινε εκδρομή , σε αντίθετη περίπτωση θα έχαναν όλες τις εκδρομές τους ακόμα και την πενθήμερη της γ’ λυκείου.

Αφού άκουσα τα ίδια λόγια από όλα τα παιδιά μπήκα στο γραφείο των καθηγητών.

Εκείνη την ώρα η διευθύντρια είχε συγκαλέσει σύλλογο καθηγητών με θέμα την πραγματοποίηση περιπάτου.

Την ρώτησα αν υπάρχει δημοκρατία και σεβασμός σε αποφάσεις που λαμβάνονται μετά από συνελεύσεις συλλογικών οργάνων [μαθητικές κοινότητες Νόμος 45θθ/4θ8θ(ΦΕΚ4θ7)].

Ήταν λες και περίμενε αυτή την ερώτηση από κάποιον.

Με διέκοψε φωνάζοντας δυνατά ότι ψηφίζει ΣΥΡΙΖΑ και΄είναι αριστερή από την εποχή που εγώ ήμουν αγέννητος και πως δεν δικαιούμαι να μιλάω (μου θύμισε τον Κουτσόγιωργα) για δημοκρατικές διαδικασίες μπροστά της! ! !

Αυτό δεν θα μπορούσε να μείνει αναπάντητο σε καμιά περίπτωση.

Της λέω ότι οι εκβιασμοί (τηλέφωνα στους γονείς και αναφορές στην αστυνομία) και τα ανταλλάγματα είναι φασιστικές τακτικές που τις χρησιμοποιούν άνθρωποι αδίστακτοι και σε καμιά περίπτωση δημοκράτες.

Τη ρώτησα  αν διατίθεται  να πληρώνει από την τσέπη της για την μεταφορά των μαθητών.

Αν θέλει να χαρακτηρίζεται ως ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει και οι τακτικές της να είναι σύμφωνες με τις αρχές της ιδεολογίας της.

Μου απάντησε ότι κινείται πάνω στα πιστεύω της και ότι δεν βλέπει πουθενά καμιά αντίφαση μεταξύ της αριστεροσύνης της και του τρόπου συμπεριφοράς της.

Με κατηγόρησε ως ”μαθητοπατέρα” , ως υποκινητή της κατάληψης και απείλησε ότι θα μου κάνει αναφορά στη διεύθυνση δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Εκεί πραγματικά πρέπει να με φοβήθηκε.

Σηκώθηκα έξαλλος και αφού την πλησίασα στους δέκα πόντους της είπα ότι οι εκβιασμοί δεν περνάνε σε ‘μένα και πως δεν είχα καμιά ανάμειξη με την κατάληψη των παιδιών , γιατί στο σχολείο ήρθα πριν από τρεις μέρες και δεν είχα προλάβει να μπω ούτε στα μισά τμήματα.

Η παρέμβαση των συναδέλφων περιορίστηκε στο να επέμβει κάποιος και να πει να κάνουμε ψηφοφορία για το αν θα πάμε εκδρομή ή όχι.

Ήταν η σειρά τους να τους περιλάβω.

Δειλά – φοβισμένα – υποταγμένα ανθρωπάκια που έχουν αναλάβει το έργο της διαπαιδαγώγησης των παιδιών μας και που πάντα υποκύπτουν σε κάθε θέληση των ανωτέρων τους όσο παράλογη – αντιδημοκρατική – αντιπαιδαγωγική μπορεί να είναι.

Με τα πολλά έγινε η ψηφοφορία και όλοι ψήφισαν να πάμε περίπατο εκτός από εμένα.

Συνοδεύσαμε τα παιδιά σε μια αλάνα ένα χιλιόμετρο μακριά από το σχολείο.

Στο δρόμο και στην αλάνα , όλοι οι καθηγητές ήρθαν δίπλα μου , ένας — ένας ή σε δυάδες και σχεδόν συνωμοτικά μου έλεγαν ότι έχω δίκιο , ότι έτσι συμπεριφερόταν και πέρυσι η διευθύντρια , αλλά δεν πρέπει να φωνάζω και να κάνω φασαρίες γιατί χαλάω το ήπιο κλίμα του σχολείου και του συλλόγου.

Τους την είπα κανονικά.Τους θύμισα τα χρόνια που ήταν φοιτητές , τους θύμισα τη συμπεριφορά και τα οράματα που είχαν.

Τους επεσήμανα ότι με το πέρασμα του χρόνου πρέπει να έρχεται η σοφία και όχι η παραίτηση και ο συμβιβασμός.

Η διευθύντρια , μόλις φτάσαμε στο χώρο της εκδρομής , σχημάτισε ομάδες καθηγητών και μαθητών και τους έβαλε να καθαρίσουν την περιοχή από τα σκουπίδια.

Μόλις κατάλαβα τι γινόταν , τρέχω κοντά της και τη ρώτησα τι κάνει.

Μου απάντησε ότι μαθαίνει στα παιδιά την έννοια την οικολογία στη πράξη και την αξία του εθελοντισμού!!!

Της απάντησα αγριεμένος οτι ο εθελοντισμός δεν είναι υποχρεωτικός και σε καμιά περίπτωση δεν γίνεται να υπάρχει φροντίδα του περιβάλλοντος έπειτα από εντολές σχηματισμού ομάδων από ανώτερους. Της είπα ότι ο σχολικός περίπατος δεν γίνεται για να φαίνεται ότι το σχολείο , υπό την καθοδήγησή της , αναλαμβάνει δράσεις και τέλος ότι τα παιδιά , πιάνοντας ακαθαρσίες χωρίς να φορούν γάντια , μπορεί να μολυνθούν από ένα σωρό αρρώστιες.Τη είπα ότι θα ενημέρωνα τους γονείς των παιδιών για τους κινδύνους που κρύβει μια επιπόλαιη και ανοργάνωτη δραστηριότητα που διέταξε η διευθύντρια.

Τότε φοβήθηκε πραγματικά και έδωσε εντολή να σταματήσει ο καθαρισμός – δράση που αποφάσισε και διέταξε σε δεκαπεντάχρονα και σε άβουλους – παραιτημένους μεσήλικες.

Γυρίσαμε στο σχολείο και αφού φύγαν τα παιδιά μας κράτησε για να  μας πει κάτι…

Σταθήκαμε 45 άτομα στο γραφείο των καθηγητών που έχει 14 έδρες και άλλες τόσες καρέκλες.

Μπαίνει μέσα και εμφανώς εκνευρισμένη ρωτάει τους καθηγητές ποιοι θα απεργήσουν αύριο , ημέρα γενικής απεργίας της ΓΕΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ.

Αυτό κι αν ήταν!!! (πόσες χαζομάρες μπορεί να κάνει κάποιο διευθυντικό στέλεχος σε μια μέρα; )

Με δυνατή φωνή και πριν προλάβει να απαντήσει κάποιος ”συνάδελφος” της είπα ότι αυτό δεν συμβαίνει ούτε σε δικτατορικά καθεστώτα.

Να σου ζητούν να δηλώσεις δημόσια από την προηγούμενη μέρα , αν θα απεργήσεις ή όχι ,δεν το έχω ξαναζήσει.

Και που ξέρω εγώ ότι δεν θα έδινε αναφορά στην διεύθυνση και δεν θα με έπαιρναν τηλέφωνο στο σπίτι το απόγευμα για να με απειλήσουν.

Της είπα ότι η απεργία είναι κατοχυρωμένη από το Σύνταγμα και πως κάποιος έχει το δικαίωμα να αποφασίσει για το αν θα απεργήσει ή όχι μέχρι και την τελευταία στιγμή και δεν είναι υποχρεωμένος να δώσει λογαριασμό σε κανέναν.

Μετά από αυτό είπε ότι ο νόμος λέει πως το ωράριο των εκπαιδευτικών είναι από τις 8 το πρωί έως τις 2 και μισή το μεσημέρι και πως από αύριο και στο εξής , όλοι , ανεξαρτήτως αν έχουν μάθημα ή όχι , θα πρέπει να παραβρίσκονται όλες τις ώρες στο σχολείο.

Της απάντησα ότι πολύ ευχαρίστως θα το εφαρμόσω με την απαραίτητη προυπόθεση να υπάρχει προσωπικό γραφείο και καρέκλα , μέσα σε έναν χώρο ανθρώπινο (δροσερό το καλοκαίρι και ζεστό το χειμώνα, με χρήση βιβλιοθήκης  , Η/Υ και ησυχία ) για να κάνω επιτέλους την δουλειά μου στο σχολείο και όχι στο σπίτι.

Εκεί κατάλαβε πως δεν την παίρνει άλλο και μας διέταξε να φύγουμε.

Δουλεύω πάνω από 25 χρόνια σε σχολεία , έχω διδακτορικό και είμαι απόφοιτος της σχολής δημόσιας διοίκησης.

Η εμπειρία μου στο θέμα των διευθυντών είναι τραγική. Μέχρι και κάποιον που δεν είχε απολυτήριο λυκείου , αλλά γυμνασίου συνάντησα ως διευθυντή (κομματικό στέλεχος της δεξιάς σε ένα τεχνικό σχολείο ).

Η σημερινή διευθύντρια όμως ξεπερνάει τα πάντα.

Αυτοπροσδιορίζεται ως αριστερή , λέει δημόσια ότι ψηφίζει ΣΥΡΙΖΑ και συμπεριφέρεται ως στυγνό αφεντικό ιδιωτικής επιχείρησης σε ένα χώρο που καλλιεργούνται οι ψυχές του μέλλοντός μας.

Καλό θα ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ να κάνει πιο ξεκάθαρες τις θέσεις του , ώστε να είναι καλύτερα κατανοητές από τους ψηφοφόρους του.

Και ακόμα καλύτερο θα ήταν , άτομα τα οποία καμιά δημοκρατική ευαισθησία δεν έχουν , να μην αλλοιώνουν τις αρχές και τις αξίες της αριστεράς.

Υ.Γ.1) Αύριο είναι η απεργία της ΓΕΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ και καλό θα ήταν η συμμετοχή να είναι συνειδητή .Δεν πρέπει να ξεχνάμε τις απεργίες που κάναν οι πατεράδες και οι παππούδες μας , ακόμα και μέσα στη διάρκεια της κατοχής.Απεργίες το 1942-43-44

Υ.Γ.2) Εκτός από τα στενά εθνικά πλαίσια διαμαρτυρίας μήπως θα έπρεπε να σκεφτούμε και αυτό; Global Education Strike

Η χρυσή αυγή στο σχολείο μου…ΤΟ ΤΕΛΟΣ.

Αυτό που έγινε την Τρίτη , συνεχίστηκε την Τετάρτη και την Πέμπτη (χωρίς αποβολές αλλά με αρκετή αυστηρότητα).

Το σχολείο που είμαι , είναι ένα Γυμνάσιο σε μια αγροτοκτηνοτροφική περιοχή.

Τα παιδιά δεν ξεπερνούν τα 90.

Πολλά από αυτά ταξιδεύουν μιάμιση ώρα με το λεωφορείο κάθε πρωί για να έρθουν σχολείο.

Αρκετά ζουν εντελώς απομονωμένα , καθώς τα ζώα των γονιών τους καθορίζουν την διαμονή τους. Για αυτά τα παιδιά το σχολείο αποτελει την μόνη επαφή τους με άλλα παιδιά.

Τα πιο πολλά από αυτά συνεχίζουν στο τεχνικό λύκειο και ελάχιστα στο ενιαίο. Για αρκετά παιδιά το τέλος του γυμνασίου , είναι και το τέλος της σχολικής ζωής.

Την Τετάρτη το πρωί με πλησίασε ένα τσιγγανόπουλο , ο Αλέξης και με χαμόγελο μου είπε πως είναι ώρα να κόψω την πλάκα και να σταματήσω να είμαι διαφορετικός από ότι ήμουν  πριν.

Πραγματικά χάρηκα που ένα από τα παιδιά βρήκε το θάρρος να με πλησιάσει χαμογελώντας.

Του είπα πως σύντομα θα τους εξηγούσα την συμπεριφορά μου και του ζήτησα να μην πει τίποτα στους συμμαθητές του.

Σε κάποιο από τα επόμενα διαλείμματα με πλησίασε ένα παιδί της πρώτης γυμνασίου. Ο πατέρας του είναι ο παπάς ενός κοντινού χωριού.

Στην κουβέντα μας για το πως είναι ο πατέρας του , τι κάνει και τα σχετικά , ανάμεσα στα άλλα μου είπε , με την παιδική του αφέλεια , ότι ο πατέρας του ψήφισε χ.α.

Στην ερώτησή μου γιατί το έκανε αυτό μου απάντησε (όπως άκουσε από τον παπά δηλαδή) ”Για να φύγουν οι Αλβανοί , οι Βούλγαροι , οι Πακιστανοί και οι γύφτοι”.

Του είπα να θυμίσει στον πατέρα του , το μεσημέρι , ότι ο Χριστός είπε ότι δεν έχει καμία σημασία το χρώμα , η φυλή και το φύλο των ανθρώπων και πως είπε να αγαπάμε τον διπλανό μας σαν αδελφό.

Το παιδάκι , αφού σάστισε για λίγο , χαμογέλασε και στην ερώτησή μου αν έχω δίκιο ή άδικο , συμφώνησε πως έτσι είναι όπως τα λέω.

Την Πέμπτη το απόγευμα συζήτησα με την γυναίκα μου και καταλήξαμε ότι πρέπει να τελειώνει αυτή η ιστορία.

Πραγματικά την Παρασκευή , σήμερα δηλαδή , μάζεψα τα παιδιά στο προαύλιο.

Ήταν το μεγάλο διάλειμμα στις έντεκα και μισή.

Μέχρι εκείνη την ώρα δεν είχα κάνει κουβέντα με κανέναν άλλον καθηγητή.

Στο κάλεσμα των παιδιών μαζεύτηκαν και τέσσερις καθηγητές.

Άρχισα να λέω στα παιδιά ότι όλες τις προηγούμενες μέρες η συμπεριφορά μου ήταν διαφορετική και τους ρώτησα αν κατάλαβε κάποιος τον λόγο.

Τα παιδιά με κοίταζαν αμίλητα.

Τους εξήγησα τότε ότι η συμπεριφορά μου είχε αλλάξει γιατί βρισκόταν σε κίνδυνο η δική τους συμπεριφορά.

Όταν θεωρούν ως πρότυπα κάποιες αρρωστημένες καταστάσεις τότε είναι θέμα χρόνου να αρρωστήσουν και τα ίδια.

Τους μίλησα για τον παραλογισμό του ναζισμού.

Τους εξήγησα με ποιο τρόπο ένας τρελός , ο χίτλερ , κατάφερε και παρέσυρε έναν ολόκληρο λαό.

Τους θύμισα τα γεγονότα του Β΄ Παγκόσμιου πόλεμου.

Τους θύμισα τη σφαγή στα Καλάβρυτα , που είναι και κοντά μς.

Τους θύμισα τα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Εξήγησα στα παιδιά ότι ο ναζισμός δεν είναι στάση ζωής , ούτε πολιτική πράξη αλλά ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΨΥΧΙΚΗ ΑΡΡΩΣΤΙΑ .

Τους είπα πως η συμπεριφορά μου τις τελευταίες μέρες δεν θα ήταν τίποτα μπροστά στο τι θα συνέβαινε αν υπήρχε πραγματικός ναζισμός στη χώρα.

Τους διηγήθηκα σκηνές από τα μαθητικά μου χρόνια , τότε που μας ξύριζαν το κεφάλι , μας φορούσαν ποδιές , πηγαίναμε τις Κυριακές στην εκκλησία με απουσίες και δεν μπορούσαμε να κυκλοφορήσουμε τα απογεύματα από τον φόβο του παιδονόμου.

Πρώτη φορά είδα 90 παιδιά και να μην ακούγεται η ανάσα τους.

Παίρνει το λόγο τότε ένας συνάδελφος φιλόλογος και άρχισε να μιλά και αυτός στα παιδιά. Το ίδιο έκανε και η καθηγήτρια των αγγλικών και της βιολογίας.

Χτύπησε το κουδούνι και τα παιδιά πήγαν προβληματισμένα στις τάξεις τους.

Είχα την ευκαιρία να πούμε περισσότερα τις επόμενες ώρες , σε κάθε τμήμα χωριστά.

Η όλη ιστορία έχει πάρει το δρόμο της μέσα στο σχολείο μας.

Αυτά που έγιναν στο σχολείο δεν ήταν τίποτα μπροστά σε αυτά που έγιναν στο διαδίκτυο.

Πριν λίγο καιρό φτιάξαμε αυτό το blog για να λέμε τις απόψεις μας. Αυτοί που μας διαβάζουν είναι φίλοι από το twitter και μερικοί άλλοι.

Με το αναρτήσαμε το ”Η χρυσή αυγή στο σχολείο μου…” χάσαμε κυριολεκτικά την ησυχία μας.

Πολλές χιλιάδες άνθρωποι το διάβασαν.

Έγινε reblogged και αναδημοσιεύτηκε από τόσους που χάσαμε το μέτρημα. Τα σχόλια που γράφτηκαν στα άλλα blogs ήταν αδύνατο να τα παρακολουθήσουμε όλα…

Μια ανάγνωση των πρώτων σχολίων μας δημιούργησε μια απαίσια αίσθηση.

Άνθρωποι που σχολίαζαν για να σχολιάζουν…

Οι περισσότεροι μίλησαν για πείραμα.

ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΕΙΡΑΜΑ.

Ποτέ δεν θα τολμούσα να χρησιμοποιήσω τα παιδιά , θα ήταν η απόλυτη ντροπή.

Τι ήταν ;

Ήταν ο παλαιότερος και πιο αποτελεσματικός τρόπος διδασκαλίας : ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ.

Με το παράδειγμα δίδασκε ο Σωκράτης. Το σπουδαιότερο μάθημα το έδωσε πίνοντας το δηλητήριο.

Με το παράδειγμα δίδασκε ο Χριστός.

Με το παράδειγμα διδάσκουμε όλοι δάσκαλοι.

Θυμάται κανείς από εσάς τη λαική ρήση : ”δάσκαλε που δίδασκες…” ;

Ο ρόλος του σχολείου δεν είναι να μάθει μόνο μαθηματικά , αρχαία , φυσική στα παιδιά. Ο ρόλος του σχολείου είναι να δημιουργεί ελεύθερους , σκεπτόμενους , ανεξάρτητους ανθρώπους.

Στην αρχή κάθε σχολικής χρονιάς , εδώ και 26 χρόνια , επισημαίνω στα παιδιά ότι ο πρωταρχικός στόχος των μαθημάτων μου είναι να τους μάθω να αμφισβητούν.

Μερικοί στα σχόλιά τους μίλησαν για προσπάθεια πολιτικής καθοδήγησης από εμένα.

Αυτό ούτε σε βιβλίο επιστημονικής φαντασίας δεν μπορείς να το βρεις.

Αυτή η παρατήρηση δείχνει ότι οι περισσότεροι άλλα διαβάζουν και άλλα καταλαβαίνουν.

Άλλοι στα σχόλιά τους μίλησαν για την κατάντια της ελληνικής εκπαίδευσης.

Είμαι σίγουρος πως αυτή την κατάντια την βλέπουμε παντού. Οι ίδιοι παρατηρούν την κατάντια της αστυνομίας , των εφοριών , των δημοσίων υπηρεσιών , της ίδιας της δουλειάς τους.

Είναι οι συνηθισμένοι κακόμοιροι που βλέπουν συνεχώς τα πάντα να καταρρέουν γύρω τους και αυτοί βλέπουν πάντα το σωστό και το επισημαίνουν. Μόνο που το βλέπουν και το επισημαίνουν πάντα κατόπιν εορτής και με ένα χαιρέκακο ύφος λένε :”είδες…τα έλεγα εγώ”.

Αυτοί είναι οι ”αν ήμουν πρωθυπουργός εγώ…” , οι έχοντες γνώση για όλα από σεισμούς , οικονομικά , μηχανολογικά , εικαστικά , φιλοσοφικά , οι ΕΙΔΗΜΟΝΕΣ.

Έχει τα προβλήματά της η εκπαίδευση , τα οποία όμως μπορούν να λυθούν με κοινή προσπάθεια. Προσπάθεια που δε καταβάλει κανένας και τα περιμένουν όλα από κάποιους αρχηγούς. Αφήνουν απρόσωπους θεσμούς να καθορίζουν την εκπαίδευση των παιδιών τους εθελοτυφλώντας μπροστά στην καταδίκη του μέλλοντος των παιδιών τους.

Είναι οι ίδιοι που επισημαίνουν κατάντιες ενώ οι ίδιοι στη δουλειά και στη ζωή τους κάνουν πάντα τις λάθος επιλογές.

Είναι αυτοί που μόνο επισημαίνουν και ποτέ δεν παρεμβαίνουν.

Αν ήταν δάσκαλοι θα είχαν επισημάνει το πρόβλημα που δημιουργεί ο ναζιστικός μιμητισμός  και θα εστίαζαν στις εξισώσεις , στον πλάγιο λόγο , στα πέταλα και στα σέπαλα και στην εργασία των καλλιτεχνικών…

Η αντίληψη των παιδιών σήμερα στο σχολείο μου ενίσχυσε την πεποίθηση ώστε να μην υπεκφεύγω από κανένα πρόβλημα και καμιά πρόκληση.

Όταν θα δω κάτι θα αντιδράσω. Μπορεί μερικές φορές να φαίνομαι γραφικός και ιδιότροπος. Το προτιμώ από το να κλείνω τα μάτια και τα αυτιά. Δεν μπορώ να ακούω καθημερινά ”δε βαριέσαι” και ”ντάξει”.

Μερικοί στα σχόλιά τους αντέδρασαν για τις αποβολές που έδωσα στα παιδιά.

Οι αποβολές ήταν δύο ωρών (μέχρι το τέλος της ημέρας).

Στα 26 χρόνια ως καθηγητής έχω καταφύγει στις αποβολές 2 φορές.

Η πρώτη ήταν πριν 20 και βάλε χρόνια και αφορούσε το γιο γνωστού αγροτοσυνδικαλιστή (που ανέβαινε στα τρακτέρ και έκλεινε δρόμους) γιατί θεωρούσε ότι το σχολείο του ανήκει και μπορούσε να φέρετε με άσχημο τρόπο στους συμμαθητές του. Η δεύτερη φορά ήταν πριν τέσσερα χρόνια όταν τρεις ”μαθητές” στρίμωξαν ένα ”αγαθό” κορίτσι στο λεβητοστάσιο του σχολείου και ασελγούσαν.

Θέλω να πω και δυο λόγια σε όλους τους γονείς.

Εσείς δεν είστε που μαθαίνετε στα παιδιά σας να συμπεριφέρονται με τέτοιο τρόπο και έπειτα παραπονιέστε ότι η κοινωνία έχει χαλάσει ;

Για αναλογιστείτε την κατάσταση που έχετε διαμορφώσει στα σπίτια σας…

Μυστικά , μισές κουβέντες , υποκρισία , κανένας διάλογος , βαρεμάρα , έλλειψη στόχων και προσανατολισμού , ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ.

Περιχαρακωμένοι μέσα στον μικροαστισμό σας , θεωρείτε πως τα όνειρα που κάνατε για την ζωή σας και δεν τα πραγματοποιήσατε θα βρουν την έκφρασή τους στα παιδιά σας. Τα υπερπροστατεύετε γιατί θεωρείτε πως όλα γύρω σας είναι απειλές.Έχετε χάσει την εμπιστοσύνη σας στην κοινωνία. ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΙΤΙΑ ΤΟΥ ΝΑΖΙΣΜΟΥ , που όλοι ψάχνετε με αγωνία να βρείτε. Ο ολοκληρωτισμός και ο φασισμός ξεκινά από το σαλόνι σας , βγαίνει μια βόλτα μέχρι το δρόμο και πίνει καφέ μαζί σας στην πλατεία.

Παραπονιέστε πως σας περιορίζει η οικογένεια και τα παιδιά σας και πως αν ήσασταν μόνοι σας όλα θα ήταν διαφορετικά.

Παραπονιέστε όταν μεγαλώνουν τα παιδιά σας και φεύγουν από το σπίτι.

Γενικά ένα παράπονο είναι όλη σας η ζωή , χωρίς καμιά αντίδραση και χωρίς καμιά διάθεση να διορθώσετε τίποτα.

Όλα τα περιμένετε από τους άλλους . . . και τους κρίνετε και από πάνω!

Όσο για μένα , έχω δύο παιδιά και τα αγαπώ ακριβώς το ίδιο με τα δικά σας.

Όσοι ευχήθηκαν ( το έγραψαν πολλοί) να με έβρισκε εγκεφαλικό εξαιτίας της πίεσης που μου ανέβηκε , έχω να σας πω , πως ήταν σχήμα λόγου και ούτε πίεση έχω και είμαι και υγιέστατος.

Θα συνεχίσω να παρεμβαίνω , να διδάσκω , να τσακώνομαι , να βρίζω , να περνάω καλά.

Εσείς προσέξτε μη τύχει και τα παιδιά σας μάθουν τι είναι η αλήθεια , τι είναι ο αυτοσεβασμός , τι είναι η ζωή.

Ευχαριστώ αυτούς που κατάλαβαν την πρόθεσή μου και μου έστειλαν τα σχόλια – αλληλεγγύη τους.

Υ.Γ. Όσοι διαβάζετε ένα κείμενο από αναδημοσίευση καλό θα ήταν να κοιτάτε το προφίλ και τα δείγματα γραφής του αρχικού blog που δημοσίευσε το κάθε άρθρο. Θα σας βοηθήσει να καταλάβετε το πραγματικό νόημα του κάθε κειμένου.

Η χρυσή αυγή στο σχολείο μου…

Φτάνοντας σήμερα το πρωί στο σχολείο , βλέπω μια ομάδα παιδιών να παίζουν κάνοντας τους χρυσαυγίτες.

Σηκώνουν τα δεξιά τους χέρια και με χαιρετούν φασιστικά.

Το σοκ , απίστευτο.

Η πίεση ξεπέρασε το 20…

Τα μαζεύω γύρω μου και αρχίζω αν τους μιλάω.

Γιατί το κάνουν αυτό , τι σημαίνει , που το είδαν , τι τους άρεσε σε αυτό ;

Οι απαντήσεις τους σαφέστατες. Τους εντυπωσίασε η στρατιωτική δομή και η πειθαρχία. Τους εντυπωσίασε το παρουσιαστικό των ναζί. Τους άρεσε ο τρόπος που διέταξαν τους δημοσιογράφους στη συνέντευξη τύπου του Αρχημαλάκα , το βράδυ των εκλογών.

Αφού κατάλαβα ότι αδυνατούσαν να ανταπεξέλθουν σε οποιαδήποτε παραγωγική συζήτηση , απομακρύνθηκα.

Στο γραφείο των καθηγητών όλοι μιλούσαν για τα αποτελέσματα των εκλογών και εστίαζαν στο φαινόμενο ”χρυσό αυγό”.

Σχολιασμοί , αλλά κανένας δεν έμπαινε στην ουσία.

Ώρα να διδάξω με το παράδειγμα.

Μπαίνω στην τάξη , για μάθημα.

Ανοίγω την πόρτα και κραυγάζω ”εγέρθητι”.

Τα παιδιά αποσβολωμένα με κοιτάζουν παράξενα.

Επαναλαμβάνω το παράγγελμα και τους λέω πως όποιος δεν σηκωθεί την ώρα που μπαίνω ΕΓΩ θα υποστεί τις συνέπειες της ανυπακοής και προσβολής του καθηγητή.

Και σηκώνονται όλοι…

Μέσα μου έτρεμα από θυμό και απόγνωση.

ΟΥΤΕ ΈΝΑΣ ΔΕΝ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΕ ΤΗΝ ΒΛΑΚΕΙΑ ΜΟΥ!

Το συνέχισα κι άλλο.

Όταν θα σηκώνομαι από την έδρα θα σηκώνεται , σε ένδειξη σεβασμού και όλη η τάξη ΕΙΠΑ.

Στο πρώτο τέταρτο σηκώθηκα και κάθισα στην έδρα πάνω από 10 φορές.

Κανονικό καψόνι.

Όλη η τάξη σηκωνόταν την ώρα που σηκωνόμουν.

Πόσο είπαμε πως είχε φτάσει η πίεση την ώρα που έφτασα;

Ε , καμία σχέση…τώρα είχε χτυπήσει κόφτες.

Κανένας , μα κανένας δεν αντέδρασε.

Ρε πούστη μου , ας βρισκόταν έστω και ένας να με αμφισβητούσε , να με έβριζε , να με πλάκωνε…

Κανένας.

Το χόντρυνα κι άλλο το παιχνίδι λοιπόν.

Μέσα στο τμήμα υπήρχαν δύο από τα παιδιά που με χαιρέτησαν ναζιστικά το πρωί.

Μόλις ο ένας από τους δύο πήγε να γυρίσει στιγμιαία στο πίσω θρανίο  , σηκώθηκα έξαλλος και άρχισα να του φωνάζω , τι συμπεριφορά είναι αυτή , που νομίζει ότι βρίσκεται , δεν σέβεται καθόλου τον δάσκαλο και τους συμμαθητές του.

Κατά σύμπτωση έπεσε και το στυλό του άλλου , από τους δύο. Άρχισα να φωνάζω και σε αυτόν.

Τους έβγαλα έξω από την τάξη και τους έστειλα στον διευθυντή.

Στο διάλειμμα πήγα στο γραφείο του διευθυντή και ζήτησα να αποβληθούν για δύο μέρες οι συγκεκριμένοι μαθητές , γιατί δεν σεβάστηκαν το δάσκαλο και τους συμμαθητές τους και παρεμπόδισαν το μάθημα.

Ο διευθυντής τους απέβαλε!!!

Το ίδιο συνέβει και στα άλλα τμήματα που είχα μάθημα (όμως δεν απέβαλα άλλους).

Τι άλλο να σας πω…

Να σας πω για τον εκφασισμό που ζούμε όλοι μας ;

Να σας πω πως πρέπει να κρεμαστούν οι υπεύθυνοι που εξέθρεψαν αυτό το φαινόμενο ;

Να σας πω πως το έγκλημα που έχει διαπραχθεί έχει δηλητηριάσει την συμπεριφορά των παιδιών μας ;

Να σας πω πως σκέφτομαι να μηνύσω τον Άρειο Πάγο που έδωσε άδεια σε αυτό το έκτρωμα ώστε να συμμετάσχει σε δημοκρατικές διαδικασίες ;

Να σας πω πως αυτοί είμαστε ;

Ήθελα να δείξω στα παιδιά , με τη δύναμη του παραδείγματος , ότι όποιος ασπάζεται το απόλυτο κακό πρέπει να είναι έτοιμος και να το υποστεί.

1)Αύριο σκέφτομαι να επαναλάβω πάλι την ίδια συμπεριφορά…

2)Αύριο σκέφτομαι να πάω στο σχολείο και να εξηγήσω στα παιδιά το λόγο της συμπεριφοράς μου και να ζητήσω συγνώμη.

Η συνέχεια εδώ

#thegameagainstGreece

#thegameagainstHumanity