Χαιρετισμός αλληλέγγυων #ERA στον εκπρόσωπο της #BIOME

Την Παρασκευή 21/2/2014 στο εργατικό κέντρο Πάτρας είρθε εκπρόσωπος της ΒΙΟ.ΜΕ να μιλήσει για το εγχείρημά τους.

Αυτός είναι ο χαιρετισμός – καλωσόρισμα των αλληλέγγυων της ΕΡΑ Πάτρας.

Η επίθεση του κεφαλαίου ενάντια στους εργαζόμενους και τα δικαιώματά τους , που υφίσταται ο τόπος εδώ και πάνω από μια 5ετία , έχει δημιουργήσει συνθήκες που είναι πρωτόγνωρες για το λαό και το εργατικό κίνημα.

 Μετά το αρχικό μούδιασμα λαού και εργαζομένων , άρχισαν να ακούγονται , να διαμορφώνονται και να σχηματοποιούνται δράσεις και φωνές που είχαν ως κύριο στόχο την υπεράσπιση των δικαιωμάτων και τη δημιουργία κινημάτων αλληλεγγύης σε άτομα και ομάδες που είδαν τις ζωές τους να αλλάζουν.
 Εμείς , ως αλληλέγγυοι της ΕΡΑ , βρεθήκαμε από τη πρώτη στιγμή που το κράτος αποφάσισε πως έπρεπε να αλλάξει τη μορφή της κρατικής πληροφόρησης και να κλείσει την ΕΡΤ-ΕΡΑ και να τη μεταλλάξει σε ΔΤ , στο πλευρό του πειράματος ζωής που αποφάσισαν οι εργαζόμενοι να κρατήσουν τις δομές της ΕΡΑ Πάτρας στα χέρια τους και να συνεχίσουν να ενημερώνουν και να διασκεδάζουν τον κόσμο.
Σε κοινές συνελεύσεις εργαζομένων και αλληλέγγυων όλο το φθινόπωρο του 2013 , στο χώρο του δασύλλιου (που βρίσκονται οι εγκαταστάσεις της ΕΡΑ Πάτρας ) , συναποφασίστηκαν δράσεις και κινήσεις που είχαν σκοπό τη συνέχιση τις μετάδοσης προγράμματος και την ενίσχυση της πολυφωνίας στην ενημέρωση.
 Ως αλληλέγγυοι ΕΡΑ συμμετείχαμε σε πορείες , διαδηλώσεις , στο αποκλεισμό της ΔΕΗ ( μέσα από την πανπατραική συνέλευση συλλογικοτήτων και πολιτών και σε συνεργασία με το σωματείο ανέργων και επισφαλώς εργαζομένων ) και με τις συνελεύσεις μας κάθε Παρασκευή στο χώρο του εργατικού κέντρου , συντονίζουμε και οργανώνουμε τις επόμενες κινήσεις και δράσεις μας.
 Για εμάς , το ότι οι εργαζόμενοι της ΕΡΑ πήραν τη λειτουργία του σταθμού στα χέρια τους , μας έδωσε την ελπίδα και τη δύναμη για κάτι καλύτερο , για αυτό και δημιουργήσαμε την παράλληλη υποστηρικτική δομή που ονομάσαμε ”Αλληλέγγυοι ΕΡΑ Πάτρας” .
 Το ίδιο έκαναν και σύντροφοι πατρινοί και δημιούργησαν τους αλληλέγγυους της ΒΙΟ.ΜΕ.
 Οι ομοιότητες του εγχειρήματος της ΒΙΟ.ΜΕ και της ΕΡΑ είναι ολοφάνερες.
  Δύο μονάδες  παραγωγής (ειδήσεων και ψυχαγωγίας η μία , κόλλες , αρμούς-σκληρά καθαριστικά και άλλα σχετικά βιομηχανικά προιόντα η άλλη ) αφέθηκαν απ’ τους εργοδότες τους ( κράτος και οικογένεια Φιλίππου  ) να σβήσουν επειδή δεν ταίριαζαν στα σχέδιά τους.
 Δύο κερδοφόρες επιχειρήσεις , αποφασίστηκε να κλείσουν χωρίς να υπολογιστεί η ζωή των εργαζομένων σε αυτές. Και στις δύο περιπτώσεις , οι εργαζόμενοι πήραν τις εγκαταστάσεις και τα μέσα στα χέρια τους και αποφάσισαν να συνεχίσουν μόνοι τους τη λειτουργία των μονάδων παραγωγής , απαλλαγμένοι από τις σκοπιμότητες  και τα παιχνίδια των αφεντικών.
 Δύσκολο εγχείρημα , αφού βρέθηκαν και οι δύο μονάδες σε ένα περιβάλλον που σκόπιμα αδυνατεί να προσδιορίσει τις δυνατότητες λειτουργίας τους και που θεωρεί ότι τα μέσα παραγωγής δεν μπορούν να βρίσκονται σε χέρια εργαζομένων , που η λειτουργία και οι αποφάσεις παίρνονται από εργάτες με οριζόντιες μορφές οργάνωσης.
 Η ΒΙΟ.ΜΕ. , ως παλιότερο εγχείρημα βρήκε το βηματισμό της και αφού άλλαξε τα προιόντα παραγωγής της σε ήπια και οικολογικά καθαριστικά οικιακής χρήσης , πρότεινε καινοτόμες λύσεις για να μπορέσει να ξεπεράσει νομικά και οικονομικά προβλήματα.
 Έτσι , εκτός απ’ το ότι οι εργαζόμενοι πήραν τα μέσα παραγωγής στα χέρια τους , άνοιξαν το εγχείρημά τους και στην κοινωνία με μια κίνηση εξωστρέφειας. Ζήτησαν από τον κόσμο να προσφέρει εθελοντικά γνώσεις , πληροφορίες , οικονομική ενίσχυση και ό,τι άλλο μπορεί , ώστε να συμβάλει στο δικαίωμά τους για εργασία και στον αγώνα τους για επιβίωση. Αναγνώρισαν και καθιέρωσαν το ρόλο του ”αλληλέγγυου υποστηρικτή” που θα μπορεί να συνδιαμορφώνει την εξέλιξη του εγχειρήματος , με το δικαίωμα συμβουλευτικής ψήφου στις γενικές συνελεύσεις των εργαζομένων.
 Κάτι αντίστοιχο κουβεντιάζουμε και εμείς ως αλληλέγγυοι της ΕΡΑ , με την πρότασή μας να συμμετάσχουμε συμβουλευτικά και ενημερωτικά στις συνελεύσεις των εργαζομένων και με αυτό τον τρόπο να δημιουργηθεί το περιβόητο άνοιγμα στην κοινωνία και το όλο εγχείρημα να αποκτήσει πλατιά λαική στήριξη , ούτως ώστε να συνεχίσει να λειτουργεί με αξιοπρέπεια και να αποτελέσει παράδειγμα και για άλλα παρόμοια εγχειρήματα που σίγουρα θα εμφανιστούν στο άμεσο μέλλον.
 Η καραμέλα του συστήματος για ”ανάπτυξη” , γνωρίζουμε όλοι μας , ότι είναι το δόλωμα για ακόμα μεγαλύτερη καταλήστευση και αποβιομηχανοποίηση αυτού του τόπου.
 Μεγάλες εταιρείες όπως ο Coca-Cola 3Ε , η χαλυβουργία κ.α έφυγαν και εγκατέλειψαν εργαζόμενους και εγκαταστάσεις. Αυτές τις εγκαταστάσεις και την εργασιακή πείρα των εργαζομένων , μπορούμε να τις εκμεταλλευτούμε και να δημιουργήσουμε καινούριες μορφές οικονομικής ζωής , που θα στηρίζονται στην παραγωγή και διάθεση προιόντων , τα οποία τα παράγονται από εργάτες για εργάτες , με οριζόντιες μορφές οργάνωσης και χωρίς κερδοσκοπικά και εκβιαστικά παιχνίδια των αφεντικών.
 Καλωσορίζουμε τον εκπρόσωπο της ΒΙΟ.ΜΕ και του ζητάμε να μας αναλύσει τον τρόπο λειτουργίας και τις προοπτικές του εγχειρήματος τους.
Advertisements

Η ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΓΑΘΩΝ ΠΕΡΝΑΕΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ

από : Άλφα ρήξη

Διανύουμε την τέταρτη χρονιά υπαγωγής της ελληνικής οικονομίας στους μηχανισμούς στήριξης και η επίθεση από την πλευρά της κυριαρχίας ολοένα και εντείνεται. Οι κατακτήσεις των προηγούμενων χρόνων των από τα κάτω της κοινωνίας  μέσω των αγώνων, πλέον δέχονται τη λυσσαλέα επίθεση από την πλευρά του κεφαλαίου και του κράτους του. Κοινωνικά αγαθά, όπως το νερό, το ρεύμα , η υγεία και η παιδεία μαζί με τα εργασιακά δικαιώματα ισοπεδώνονται στο βωμό της «ανάπτυξης» .

Η οικονομική κρίση που επικαλούνται οι εξουσιαστές είναι γέννημα του καπιταλισμού και όχι της εργατικής τάξης στην οποία τη φορτώνουν. Από τη δομική αυτή κρίση του καπιταλιστικού συστήματος κερδισμένο είναι το κεφάλαιο. Φτηνό εργατικό δυναμικό , λεηλασία ολόκληρων περιοχών στο βωμό της «ανάπτυξης» και του κέρδους και ενίσχυση των τραπεζών. Όλα αυτά σε αγαστή συνεργασία με το κράτος που έχει το ρόλο της καταστολής οποιασδήποτε αντίδρασης των κοινωνικών κομματιών που αντιστέκονται, προκειμένου να επιβάλλει τη συναίνεση και την κοινωνική ειρήνη με στόχο την υπεράσπιση του κεφαλαίου και τη διαιώνιση της πολιτικής του εξουσίας.

Σε αυτό το πλαίσιο, εντάσσεται και η αναδιάρθρωση της ΔΕΗ σε φοροεισπρακτικό μηχανισμό που περνάει σε χέρια ιδιωτών και μετατρέπει το ρεύμα που είναι κοινωνικό αγαθό σε προνόμιο για τους λίγους.

Ως αναρχικοί, προτάσσουμε τη συλλογικοποίηση των αγώνων των από τα κάτω της κοινωνίας ,αδιαμεσολάβητα και αυτοοργανωμένα με την προοπτική της νίκης στον κοινωνικό και ταξικό πόλεμο. Οι ενδιάμεσοι αγώνες, όπως αυτός στη ΔΕΗ , δημιουργούν αναχώματα απέναντι στην επίθεση της κυριαρχίας και βάζουν τις βάσεις για την τελική σύγκρουση που θα οδηγήσει στον κομμουνισμό και την αναρχία.

ΤΟ ΡΕΥΜΑ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΓΑΘΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ

 

 Αναρχική συλλογικότητα Άλφα ρήξη

Αναρχική συλλογικότητα Άλφα ρήξη

Μετά από μια διακριτική ”παρέμβαση” μιας άλλης ομάδας , η οποία ήταν απόλυτα σωστή, η siamo passati άλλαξε όνομα και θα λέγεται πλέον άλφα ρήξη.

Μια νέα συλλογικότητα του α/α χώρου δημιουργήθηκε στη Πάτρα.

Με τα παιδιά , μας συνδέουν κοινοί αγώνες και κοινή κοινωνική ζωή.

Ως σύντροφοι στο δρόμο  , θα είμαστε δίπλα τους ανεξάρτητα απ’ τις διαφορές που προκύπτουν μέσα από την κομμουνιστική τους προσέγγιση ,πράγμα που το πιστεύουν και οι ίδιοι : ”Είμαστε πεπεισμένοι όμως, ότι μας ενώνουν περισσότερα απ όσα μας χωρίζουν. Διαχωρίζοντας το πολιτικό από το κοινωνικό/προσωπικό, δηλώνουμε ότι οι όποιες συμφωνίες ή οι όποιες διαφωνίες μας με συλλογικότητες ή άτομα του «χώρου» θα γίνονται με βάση αυτή τη διάκριση.”

Αναρχική συλλογικότητα άλφα ρήξη

Είμαστε αναρχικοί, που εντασσόμαστε στην κοινωνική/κομμουνιστική παράδοση του αναρχισμού. Σημείο συνάντησης και ζύμωσης μας είναι οι δράσεις και οι κινηματικές διαδικασίες μέσα από τις οποίες κατακτήσαμε το να μοιραζόμαστε κοινή αντίληψη, κοινή τακτική/στρατηγική για τον αγώνα, κοινούς προβληματισμούς και το κοινό όραμα για την αναρχοκομμουνιστική κοινωνία.

Τοποθετούμαστε απέναντι στο κεφάλαιο και το κράτος του, απέναντι στο φασισμό/ναζισμό και σε οποιαδήποτε μορφής διάκριση γεννά αυτό το βάρβαρο σύστημα. Τοποθετούμαστε απέναντι στην επιδίωξη για την κατάληψη της εξουσίας, δηλαδή σε ένα καινούργιο σύστημα που θα γεννά σχέση εξουσιαστή/εξουσιαζόμενου ή στην πολιτική διαχείρηση του υπάρχοντος. Η καταστροφή της εξουσίας μέσα από την ελευθεριακή επανάσταση που είναι ο στρατηγικός μας στόχος θα φέρει την αταξική κοινωνία της ισότητας και της ελευθερίας και την κατάργηση της πολιτικής.

Βασικό μας στόχο αποτελεί η διάχυση του αναρχικού λόγου και της αναρχικής πράξης στο κοινωνικό πεδίο, καθώς σήμερα παρά ποτέ έχουν ωριμάσει οι συνθήκες προκειμένου να ηττηθεί ο λόγος της διαχείρισης και της ηττοπάθειας μέσα στον κόσμο του αγώνα. Δικιά μας επιδίωξη είναι να δώσουμε στον κόσμο που επιλέγει να αντισταθεί την προοπτική της νίκης. Αξιακή στάση μας αποτελεί η παρέμβαση μας μέσα στα κοινωνικά μέτωπα και η επίτευξη μινιμουμ συμφωνιών με τα υποκείμενα που τα απαρτίζουν προκειμένου να προωθείται ο αγώνας και παράλληλα με αυτόν να προωθείται η αναρχική αντίληψη περί αυτού.

Δεν θα παρεβρεθούμε ποτέ σε πολιτικά μέτωπα, καθώς ως αναρχική συλλογικότητα δεν θέλουμε να δώσουμε ευκαιρία για άντληση πολιτικής υπεραξίας σε κανέναν επίδοξο εξουσιαστή, σε κανέναν επίδοξο διαχειριστή του καπιταλιστικού συστήματος ή κομιστή της ιδέας του σοσιαλιστικού κράτους. Για εμάς, δεν υπάρχει το δίλλημα μεταξύ ρεφορμιστικών και επαναστατικών κομματικών μηχανισμών. Για εμάς, υπάρχει η οριζόντια αναρχική επαναστατική δομή και η κάθετη αριστερή ρεφορμιστική δομή.

Δεν συμφωνούμε στην ομογενοποίηση των τάσεων με στόχο την μαζικότητα και πιστεύουμε στον πολύμορφο αγώνα. Δεν τρέφουμε αυταπάτες περί ενότητας του αναρχικού «χώρου». Είμαστε πεπεισμένοι όμως, ότι μας ενώνουν περισσότερα απ όσα μας χωρίζουν. Διαχωρίζοντας το πολιτικό από το κοινωνικό/προσωπικό, δηλώνουμε ότι οι όποιες συμφωνίες ή οι όποιες διαφωνίες μας με συλλογικότητες ή άτομα του «χώρου» θα γίνονται με βάση αυτή τη διάκριση. Σαν συλλογικότητα, θα παλέψουμε και εμείς από τη μεριά μας για όσο το δυνατόν περισσότερη κοινή δράση και συνεννόηση στο «χώρο», ο οποίος το τελευταίο διάστημα δέχεται την δίχως προηγούμενο κρατική καταστολή και  το δόγμα μηδενικής ανοχής που έχει επιβληθεί από την κυριαρχία απέναντι του και απέναντι σε όσα κοινωνικά κομμάτια επιλέγουν τον δρόμο της αντίστασης.

Με καθαρό αναρχικό λόγο και πράξη μέσα στον αγώνα, μέσα στο κοινωνικό πεδίο, αλλά μακριά από ιδεολογικές καθαρότητες.  Για την επικράτηση του δίκιου, για την επικράτηση της ελευθερίας απέναντι στις καπιταλιστικές, φασιστικές/ναζιστικές ή σοσιαλιστικές βαρβαρότητες. Για τον ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ και την ΑΝΑΡΧΙΑ!

           Αναρχική συλλογικότητα άλφα ρήξη – σύντροφοι          (Α)

 

aa

Περί εργατικού κέντρου Πάτρας.

Στη πλατεία Όλγας υπάρχει το εξαόροφο κτήριο του εργατικού κέντρου Πάτρας. Σε αυτό στεγάζονται όλοι οι συνδικαλιστικοί φορείς των εργαζομένων του νομού Αχαίας.

ερ.κεντρο2

 

 

Το κτήριο ανήκει στο κράτος , καθώς το καθεστώς των περιουσιακών στοιχείων των συνδικαλιστικών ενώσεων έχει τη μορφή του νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου. Κατ΄αρχήν έχουμε μάθει ότι το κτήριο πέρασε στη κυριότητα του Ταμείου Αξιοποίησης Ιδιωτική Περιουσίας του Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ) και είναι θέμα χρόνου η ενοικίαση ή ακόμα και η πώλησή του.

Μέχρι σήμερα στο κτήριο στεγάζονται τα εργατικά σωματεία τα οποία έχουν γραφεία στο χώρο του κτηρίου και χρησιμοποιούν το μεγάλο αμφιθέατρο , χωρητικότητας 350 θέσεων , στο ισόγειο , για τις συνελεύσεις τους. Υπάρχουν κι άλλες μικρότερες αίθουσες  συνελεύσεων , όπως αυτή του 4ου ορόφου και μέχρι πριν λίγους μήνες , ο χώρος του ημιόροφου.

Από τις αρχές του Νοέμβρη ο χώρος του ημιόροφου νοικιάστηκε – παραχωρήθηκε σε ιδιώτη για τη λειτουργία κυλικείου.

Και εδώ αρχίζουν τα τρελά.

Το κυλικείο ονομάστηκε ”Χωρίς Χρόνο , κυλικείο , cafe-bar , αναψυκτήριο”.

ερ.κεντρο χωρις χρονο

 

Ο τύπος που εκμεταλλεύεται το ”κυλικείο” είναι ο ίδιος που είχε το κυλικείο στο χώρο που το ΠΑΣΟΚ διατηρούσε , μέχρι πριν λίγο καιρό , τα κεντρικά γραφεία του κόμματος στη Πάτρα , στην οδό Γεροκωστοπούλου. Με το που το ΠΑΣΟΚ έκλεισε τα γραφεία , λόγω έλλειψης χρημάτων και ψηφοφόρων , θεωρήθηκε σωστό να δοθεί νέος χώρος στον ιδιοκτήτη του κυλικείου και αποφασίστηκε να μετακομίσει η επιχείρησή του στο εργατικό κέντρο.

Ο συγκεκριμένος επιχειρηματίας είναι γνωστό πρασινοφρουρός , πρόεδρος των εποχικών δασοπυροσβεστών για χρόνια , στέλεχος του τοπικού ΠΑΣΟΚ και απαραίτητος διαμεσολαβητής κάθε είδους ρουσφετιού. (Όταν χτες ο adiasistos αναρωτήθηκε , με αφορμή την επίθεση ενάντια σε αστυνομικούς που φυλάνε τα γραφεία του ΠΑΣΟΚ στη Χαριλάου Τρικούπη , ποιος είναι ο λόγος που το ΠΑΣΟΚ έχει ακόμα γραφεία , του απαντήσαμε ότι ο κύριος λόγος του πλέον είναι τα ρουσφέτια.)

Μετέφερε λοιπόν το κυλικείο στο εργατικό κέντρο και έβαλε καρέκλες , τραπέζια , μπάρες και ψηλά σκαμπό όχι μόνο στο χώρο του ημιόροφου , αλλά  και στο ισόγειο μέσα κι έξω απ΄το κτήριο. Με το που μπαίνει κάποιος στο κτήριο κάνει σλάλομ ανάμεσα σε καναπέδες , μπάρες και ψηλά σκαμπό. Ακόμα και η είσοδος του μεγάλου αμφιθεάτρου , μια τεράστια  , τετράφυλλη ξύλινη πόρτα , έχει καλυφθεί από μπάρες και σκαμπό , κάνοντας έτσι την πρόσβαση δύσκολη καθώς έχει μείνει ανοιχτό μόνο το ένα από τα τέσσερα φύλλα της πόρτας.

χωρις χρονο1

 

(Η φωτογραφία έχει τραβηχτεί πριν την ολοκλήρωση της ”διακόσμησης” του χώρου του ισογείου. )

Ο ”κυλικειάρχης” κρατάει και τα κλειδιά όλου του κτηρίου και το ανοίγει και το κλείνει ανάλογα με τις ώρες λειτουργίας του ”καταστήματος”!

Πριν λίγους μήνες , δημιουργήθηκε στη Πάτρα το σωματείο ανέργων και επισφαλώς εργαζομένων ,, μετά από απαίτηση πολλών νυν και πρώην εργαζομένων. Ζήτησαν από τη διοίκηση του εργατικού κέντρου να τους παραχωρηθεί αίθουσα για το σωματείο και δικαίωμα στη χρήση του αμφιθεάτρου για τις συνελεύσεις. Η διοίκηση του εργατικού κέντρου αρνήθηκε στο σωματείο τη χορήγηση γραφείων στο κτήριο με το αιτιολογικό ότι οι άνεργοι δεν είναι εργαζόμενοι και συνεπώς δεν δικαιούνται γραφεία , ενώ οι επισφαλώς εργαζόμενοι ανήκουν σε κλαδικά σωματεία τα οποία ήδη έχουν γραφεία στο χώρο !!!

Όταν τον Αύγουστο του 2013 το κράτος σε συνεργασία με το δήμο της Πάτρας μπήκαν στην καταλήψεις του Παραρτήματος , Μαραγκοπούλειου και του στεκιού του ΤΕΙ , οι αλληλέγγυοι των καταλήψεων , στην προσπάθειά τους να βρουν χώρο για συνελεύσεις , αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν το εργατικό κέντρο. Υπήρχαν δύο σκέψεις. Η πρώτη ήταν να ζητηθεί τυπικά ο χώρος του αμφιθεάτρου του εργατικού κέντρου από τη διοίκηση και η δεύτερη να γίνει κατάληψη του αμφιθεάτρου για όση ώρα διαρκούσαν κάθε φορά οι συνελεύσεις. Επικράτησε η πρώτη άποψη και βρέθηκαν ορισμένοι σύντροφοι οι οποίοι επώνυμα και με τις ”ταυτότητες στα χέρια ” πήγαν στον πρόεδρο του εργατικού κέντρου και ζήτησαν την περιστασιακή χρήση του χώρου. Ο πρόεδρος , επειδή φοβήθηκε μόνιμη κατάληψη , έδωσε την άδεια με την προυπόθεση μα ενημερώνεται για το χρόνο των συνελεύσεων και να μην γίνονται ζημιές στο χώρο. Αυτό συνεχίστηκε για τέσσερις μήνες περίπου αλλά κάτω από την πίεση των τοπικών εφημερίδων και blogs (που εκφράζουν τη συντηρητική και αντιδραστική άποψη των δημοτικών , οικονομικών και κοινωνικών αρχών της πόλης ) το εργατικό κέντρο σταμάτησε να δίνει άδεια για τη χρήση του αμφιθεάτρου.

Οι αλληλέγγυοι των καταλήψεων αποφάσισαν επιτέλους να μην ζητάνε άδεια για τη χρήση του αμφιθεάτρου και έτσι όταν αποφασίζεται συνέλευση μπαίνουμε στο χώρο και γίνονται οι συνελεύσεις.

Το ίδιο αποφάσισε και το σωματείο ανέργων και επισφαλώς εργαζομένων και σταμάτησε να ζητάει άδεια χρήσης του αμφιθεάτρου.

Ήδη , από τις αρχές του Δεκέμβρη , που άρχισε να λειτουργεί το κυλικείο στο εργατικό κέντρο , ο ”επιχειρηματίας” κλειδώνει την κεντρική πόρτα (η οποία με ένα απλό σπρώξιμο ανοίγει) , τοποθέτησε κάμερες εικόνας και ήχου μέσα και έξω από το εργατικό κέντρο και έκανε το κυλικείο χώρο συγκέντρωσης ασφαλιτών.

Στο χώρο του αμφιθεάτρου εξακολουθούν να γίνονται κάθε Τρίτη οι συνελεύσεις του εργαλειοφόρου ( ανοιχτή αναρχική συνέλευση ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά) , των ανέργων και επισφαλώς εργαζομένων , του ΚΕΕΡΦΑ και οποιασδήποτε  άλλης συλλογικότητας ή ομάδας έχει ανάγκη από ένα χώρο συζήτησης.

Αυτό που πρέπει να επισημανθεί είναι ότι τα αναγνωρισμένα σωματεία που χρησιμοποιούν ”νόμιμα” το χώρο είτε δεν έχουν λάβει θέση για το ζήτημα του κυλικείου και των συνελεύσεων , είτε είναι αρνητικά στη διάθεση του χώρου στις συλλογικότητες και ομάδες.

Αναπόφευκτα , η σύγκρουση θα επέλθει και γι΄αυτό παρουσιάζουμε σήμερα τα όσα έχουν γίνει μέχρι στιγμής , για να μην μπορεί κάποιος να παρουσιάσει άλλες αιτίες και αφορμές και να ρίξει το φταίξιμο σε κατασκευασμένες – μεθοδευμένες εξελίξεις.

Ήδη το σωματείο των ανέργων και επισφαλώς εργαζομένων εξετάζει το θέμα από τη νομική του πλευρά (αλλαγή τρόπου χρήσης του ημιόροφου , διαγωνισμός η ανάθεση του κυλικείου στο συγκεκριμένο ”επιχειρηματία” , τρόπο λειτουργίας του κυλικείο ενώ είναι κανονικό cafe-bar , νομιμότητα για τη χρήση καμερών και άλλα).

Είναι πασιφανές ότι το σύστημα που ανέθρεψε και χρησιμοποίησε το συγκεκριμένο είδος συνδικαλισμού , για να μπορέσει να ελέγξει τους εργάτες , χρησιμοποιεί το συγκεκριμένο κυλικείο , cafe-bar , αναψυκτήριο , ως δούρειο ίππο για να αποστειρώσει – αποτελειώσει κάθε ίχνος αντίδρασης και αντίστασης και να καταδείξει ότι αυτό κάνει κουμάντο στα πάντα , αδιαφορώντας ακόμα και για τη νομιμότητα που το ίδιο έχει δημιουργήσει.

Σ’όλα αυτά πρέπει να προσθέσουμε ότι το σωματείο ανέργων και επισφαλώς εργαζόμενων κάλεσε στις 13/1/14 σε πανπατραική συνέλευση , στο χώρο του εργατικού κέντρου,όλους τους συνδικαλιστικούς φορείς της πόλης καθώς κ όλα τα μεμονωμένα άτομα,για να κουβεντιάσουν κοινές δράσεις. Η τεράστια συμμετοχή θορύβησε τους εργατοπατέρες του εργατικού κέντρου με αποτέλεσμα να οξυνθεί η έχθρα τους προς το σωματείο.

Και τέλος,ο χώρος της πλατείας Όλγας,που βρίσκεται το εργατικό κέντρο,αποτελεί το χώρο που μαζεύονται αναρχικοί και αριστεροί και είναι ο μόνιμος πονοκέφαλος των καθεστωτικών δυνάμεων. Στο σχέδιό τους είναι να ”καθαρίσουν” την περιοχή από τα αντιδραστικά στοιχεία. Ξεκίνησαν με το κλείσιμο της κατάληψης του Παραρτήματος (που βρίσκεται 200 μέτρα από την πλατεία) , συνεχίζεται με την αστυνομική καταστολή και την προσπάθεια εκδίωξης των ανθρώπων που μαζεύονται στη πλατεία και κορυφώνεται με τον εξωραισμό του εργατικού κέντρου και την αποστείρωση του από την κοινωνία , ώστε τίποτα να μην είναι αντίθετο στα σχέδιά τους για εξάλειψη κάθε διαφορετικής φωνής και γνώμης.

Δείτε και τα παρακάτω links :

– http://ergaleioforos.squat.gr/2014/01/15/%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%B3%CE%B3%CE%B5%CE%BB%CE%B9%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%BF-%CE%BA%CE%B5%CE%BD%CF%84%CF%81%CE%BF-%CF%80%CE%B1%CF%84/

– http://www.dete.gr/news.php?article_id=181114

– http://flashstar.skaipatras.gr/site/?p=51507

ΕΞΗΓΟΥΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΡΕΞΗΓΟΥΜΑΣΤΕ: ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ ΤΩΝ 4 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΤΗΣ 25ης ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ

Την Τετάρτη 25 Σεπτέμβρη 2013, μετά το πέρας της συγκέντρωσης και εργατικής πορείας καλεσμένης από την ΑΔΕΔΥ και καθώς αποχωρούσαμε από την πλατεία Γεωργίου, όπου κατέληξε η πορεία, μεταφέροντας τις σημαίες που φέραμε στην διαδήλωση προς το όχημα ενός από εμάς, ακινητοποιηθήκαμε από 7 αστυνομικούς της ομάδας ΔΙΑΣ, οι οποίοι, αφού προέβησαν σε έλεγχο ταυτοτήτων και ψάξιμο των προσωπικών μας αντικειμένων, μας έβαλαν σε ένα περιπολικό και μας μετέφεραν στην αστυνομική διεύθυνση Αχαϊας.

Αφού κρατηθήκαμε για αρκετή ώρα χωρίς ενημέρωση για τους λόγους για τους οποίους οδηγηθήκαμε εκεί και δίχως δυνατότητα να επικοινωνήσουμε με οικείους μας ή δικηγόρους, μας ανακοινώθηκε ότι είμαστε συλληφθέντες και κατηγορούμενοι για οπλοκατοχή. Τα όπλα, φυσικά, δεν ήταν άλλα από τις μαύρες σημαίες που μεταφέραμε, με τη σαθρή αιτιολογία ότι ήταν στηριγμένες σε ξύλινα κοντάρια.

Αφού μας αφαίρεσαν κορδόνια, ζώνες και κινητά τηλέφωνα, μας κλείδωσαν σε ένα κελί, έχοντάς μας πληροφορήσει εκ των προτέρων πως θα παραμέναμε κρατούμενοι μέχρι το μεσημέρι της επόμενης ημέρας, που θα περνάγαμε από εισαγγελέα. Τελικά, η παραμονή μας αποδείχθηκε ολιγόωρη, καθώς γύρω στις 5.30 μ.μ μας ενημέρωσαν πως η εισαγγελέας θα μας δεχόταν το ίδιο απόγευμα, και αφού δώσαμε κατάθεση στον ανακριτή, οδηγηθήκαμε στα δικαστήρια της Πάτρας, όπου η εισαγγελέας πήρε την απολογία μας και ορίστηκε δικάσιμος για τις 6 Νοέμβρη με τελική κατηγορία αυτή της οπλοκατοχής.

Η σύλληψη μας δεν ήταν τυχαία. Ως αναρχικοί, κοινωνικοί αγωνιστές και κομμάτι της εργατικής τάξης, δεχόμαστε τη λυσσαλέα επίθεση και βιώνουμε στο πετσί μας το δόγμα της μηδενικής ανοχής από την πλευρά της κυριαρχίας. Εν μέσω ενός καπιταλισμού σε ύφεση και κρίση, το κράτος προσπαθεί να κρατήσει τα προσχήματα και να επιβάλλει τη δημοκρατική νομιμότητα παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως το σωτήριο μέσο που κρατάει τις ισορροπίες ανάμεσα σε 2 άκρα. Αυτά τα «άκρα» όμως είναι γελοίο να εξισώνονται. Και εξηγούμαστε για να μην παρεξηγούμαστε. Τη θεωρία των 2 άκρων την έχει δημιουργήσει η ίδια η κυριαρχία και φροντίζουν να την αναπαράγουν διαρκώς τα ΜΜΕ. Για μας είναι σαφές ότι η πλευρά του αγώνα από τη μια και οι φασιστικές παρακρατικές συμμορίες από την άλλη δεν μπορούν να τοποθετούνται ως τα δυο άκρα της ίδιας γραμμής. Μιλάμε για 2 εκ διαμέτρου διαφορετικούς κόσμους σε μόνιμη σύγκρουση. Ο πρώτος είναι ο κόσμος του αγώνα, της αντίστασης, της αλληλεγγύης, της αξιοπρέπειας ενάντια στις απάνθρωπες επιταγές της κυριαρχίας και ο δεύτερος είναι ο κόσμος της ρουφιανιάς, των πισώπλατων μαχαιρωμάτων, της δουλικότητας, της ανελευθερίας και του κοινωνικού κανιβαλισμού. Μάλιστα, με τη δολοφονία από μαχαίρι χρυσαυγίτη του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα (KILLAH-P) ακόμη νωπή στη μνήμη και στην καρδιά μας, η εξοργιστική προσπάθεια να παρουσιαστούν οι δυο αυτοί κόσμοι ως κοινός εσωτερικός εχθρός δε μπορεί παρά να μας προκαλεί απέχθεια. Η Χρυσή Αυγή και οι φασιστικές συμμορίες δεν είναι ο μόνος εχθρός. Είναι απλά ένα ακόμα από τα πολλά χέρια της κυριαρχίας. Ο πρώτος και κύριος εχθρός που αναγνωρίζουμε είναι το κεφάλαιο που λεηλατεί ανηλεώς τη ζωή μας και το

κράτος που ρυθμίζει τους όρους αυτής της λεηλασίας, δηλαδή το ίδιο το καταστροφικό για την κοινωνία καπιταλιστικό σύστημα. Συνεπώς, ο αντιφασιστικός αγώνας δεν μπορεί παρά να είναι μέρος του ευρύτερου αγώνα για ζωή, γη και ελευθερία. Απέναντι στην αυτοπροβολή του κράτους ως εγγυητή της κοινωνικής ομαλότητας, της κανονικότητας και της δικαιοσύνης, υπενθυμίζουμε ότι είναι το κράτος αυτό που όλο το προηγούμενο διάστημα επιστράτευε απεργούς, κατάστελνε με ωμή βία τις αντιδράσεις των κατοίκων της Β.Α. Χαλκιδικής, έπνιγε στα δακρυγόνα και στο αίμα διαδηλώσεις, εκκένωνε καταλήψεις, ίδρυε στρατόπεδα συγκέντρωσης – κολαστήρια ψυχών για μετανάστες, επιτιθέμενο σε όποιον αντιστέκεται ή σε όποιον περισσεύει.

Μέσα στις παραπάνω κινήσεις καταστολής, βλέπουμε ξεκάθαρα να εντάσσεται και η δική μας σύλληψη. Η κατηγορία εις βάρος μας για οπλοκατοχή με αφορμή τις σημαίες που κουβαλούσαμε δεν είναι παρά άλλο ένα κομμάτι της απόπειρας τρομοκράτησης του αγωνιζόμενου κόσμου. Χτυπώντας 4 αναρχικούς, χτυπούν ταυτόχρονα κάθε αγωνιζόμενο και αντιστεκόμενο κομμάτι αυτής της κοινωνίας: Αναρχικούς, κομμουνιστές, αντιφασίστες, απεργούς, καταληψίες, διαδηλωτές – την ίδια την εργατική τάξη. Και όταν πια δεν θα έχει μείνει κανείς για να αντιδράσει, θα χτυπηθεί στα ίσα και η υπόλοιπη κοινωνία.

Αυτό που εμείς έχουμε να δηλώσουμε, όμως, είναι ότι οι κοινωνικοί αγωνιστές ούτε τρομοκρατούνται ούτε κλείνονται στο καβούκι τους. Βρισκόμαστε πάντα στον δρόμο του αγώνα, εκεί όπου η πολιτική, η κοινωνική και η προσωπική ηθική και αξιοπρέπεια μας επιβάλλει, μέχρι την κοινωνική απελευθέρωση. Γιατί αυτό που τους φοβίζει δεν είναι οι σημαίες μας. Αυτό που τους φοβίζει είναι ο ίδιος ο αγώνας.

 

Υπογράφουν:

Α.Κ.

Α.Π.

Γ.Ρ.

Τ.Α.

(Οι 4 διαδηλωτές κατηγορούμενοι για σημαιοφορία)

 

ΥΓ: Ευχαριστούμε τους συντρόφους και αλληλέγγυους που μας επισκέφθηκαν στα κρατητήρια και που στάθηκαν έξω από το αστυνομικό μέγαρο φωνάζοντας συνθήματα για την απελευθέρωση μας.

ΠΑΤΡΑ, 02/10/2013

 

Όταν η δουλεία δολοφονεί.

Αφίσα για το θάνατο συναδέλφισσας στην pizza fan στην Πάτρα

 

Η αφίσα κολλήθηκε σε 2000 κομμάτια στην Αττική και στην Πάτρα. Ο λόγος που βγήκε αυτή η αφίσα ήταν ο θάνατος της Ράντκα Νικόλοβα εν ώρα εργασίας στο κατάστημα pizza fan στην Πάτρα στην οδό αγίας σοφίας. Στην αφίσα, επίσης, περιγράφονται οι συνθήκες εργασίας της πρωινή βάρδιας, (δηλαδή τη βάρδια που η Ράντκα πέθανε). Ακολουθεί το κείμενο της αφίσας.

rantka1

Ή ΘΑ ΥΨΩΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΦΩΝΕΣ ΜΑΣ
Ή ΘΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ

Η Ράντκα Νικόλοβα, 38 χρονών, ήταν εργάτρια στην κουζίνα σε κατάστημα της pizza fan στην πάτρα. Βρέθηκε νεκρή εν ώρα εργασίας, κλειδωμένη μέσα στο κατάστημα, ημέρα Δευτέρα 14 Γενάρη. Οι πρώτες εκτιμήσεις έλεγαν πως η κοπέλα πέθανε απόκαρδιά. Το θέμα κουκουλώθηκε.
Ως γνωστό, η καρδιοπάθεια δεν είναι αρκετός σαν λόγος για να πεθάνει κάποιος/α. Αλλά ναι, η καρδιά μας στην pizza fan δε φαίνεται να φτάνει.
Σαν εργάτες/εργάτριες στα εν λόγω καταστήματα έχουμε βιώσει από πρώτο χέρι τι σημαίνει να δουλεύει κανείς στην κουζίνα. Όσοι και όσες έχουμε δουλέψει το πρωινό Δευτέρας στην pizza fan ξέρουμε ότι ένα άτομο επωμίζεται απίστευτο φόρτο εργασίας. Ασήκωτες παραλαβές που πρέπει να τοποθετηθούν στην κατάψυξη/ψυγεία -πολλές φορές φτάνουν μισό τόνο. Το μαγαζί χρήζει μεγάλης προετοιμασίας γιατί έχει αδειάσει λόγω π/σ/κ, ενώ ταυτόχρονα πρέπει να γίνει καθαριότητα σε όλους τους χώρους. Παράλληλα ο εργαζόμενος έχει φορτωθεί όλες τις δουλειές του υπευθύνου (παραλαβές, τσεκάρισμα, υπογραφές, πληρωμές, καταθέσεις, τηλέφωνα που χτυπάνε ακατάπαυστα για διάφορες δουλειές).
Όλα αυτά τα κάνει ΕΝΑ άτομο.
Η πίεση από τους εργοδότες είναι επίσης ανυπόφορη. Όλα αυτά συχνά υπό το βλέμμα του αφεντικού που μέσω καμερών παρακολουθεί από το σπίτι του όλο το μαγαζί και παρεμβαίνει τηλεφωνικά για παρατηρήσεις on the spot.
Η Ράντκα μάλλον ήταν αδήλωτη την ώρα που πέθανε, όπως και πολλοί εργαζόμενοι στην pizza fan.
Η pizza fan δεν αποτελεί εξαίρεση αλλά τον κανόνα στα μαγαζιά εστίασης όπως και σε πολλά κάτεργα, που στηρίζουν τα κέρδη τους στην ολοένα σκληρότερη εκμετάλλευσή μας.

αναδημοσίευση από http://pizzafanworkers.wordpress.com

Συνέλευση καθηγητών ΕΛΜΕ Πάτρας 14/05/2013

Με τη μεγαλύτερη συμμετοχή (πάνω από 700 καθηγητές) , από τη δεκαετία του ’90 πραγματοποιήθηκε η συνέλευση της ΕΛΜΕ Αχαίας.

Πλήθος ομιλητών δημιούργησαν αγωνιστικό κλίμα και υπερψήφισαν με συντριπτική πλειοψηφία την πρόταση της ΟΛΜΕ για 24ωρη απεργία την Παρασκευή 17 Μάη και πενθήμερη για  την επόμενη εβδομάδα.

Η πρόταση της ΟΛΜΕ ψηφίστηκε με τις εξής προσθήκες : 

– σπάσιμο της επιστράτευσης

– απόφαση για πολιτική απεργία

– κανένας συνάδελφος με ειδικές ανάγκες να μην απολυθεί

– πορεία μετά το τέλος της σημερινής  συνέλευσης από το εργατικό κέντρο ως το κέντρο της Πάτρας

– συγκέντρωση την Πέμπτη 16 Μάη στις 7 το απόγευμα στην πλατεία Γεωργίου και ανοιχτή συνέλευση της ΕΛΜΕ 

– συνέχιση των κινητοποιήσεων την Παρασκευή , σύμφωνα με τις αποφάσεις της συνέλευσης της Πέμπτης

Η συνέλευση που άρχισε στις 7 , τελείωσε στις 10:30 και ακολούθησε πορεία στο κέντρο της Πάτρας από 1000  περίπου καθηγητές και αλληλέγγυους.