“Όταν λέω αντι-πολιτισμός”

το βρήκαμε στο interarma

Όταν λέω αντι-πολιτισμός, χρησιμοποιώ μια έννοια με πολλές αρνητικές συνεκδοχές εντός του αναρχικού χώρου. Οι αντιδράσεις στην έννοια είναι συνήθως αντανακλαστικές, με τις ίδιες αντιρρήσεις να αναμασούνται συνέχεια. Ίσως οι αντίπαλοι της αντι-πολιτισμικής σκέψης της αντιτίθενται επειδή εκθέτει την ιεραρχική φύση των δικών τους ιδεών. Ίσως αυτοί οι αντίπαλοι δεν καταλαβαίνουν τα επιχειρήματα που τη στηρίζουν. Όπως και να έχει, θα ήθελα να την ξεκαθαρίσω…

Όταν λέω αντι-πολιτισμός, δε μιλάω για τον πριμιτιβισμό. Υπάρχει μια γενικώς παραδεκτή διχοτόμηση η οποία θέτει τον “πολιτισμένο” και τον “πρωτόγονο” στα αντίθετα άκρα ενός φάσματος. Ενώ οι κοινωνιστές/συνδικαλιστές προσκολλώνται στο ένα άκρο, ο πριμιτιβισμός προσκολλείται στο άλλο. Οι αντι-πολιτισμικές ιδέες στοχεύουν στην καταστροφή αυτού του φάσματος. Δεν κοιτούν ούτε προς τα πίσω σε προηγούμενες κοινωνίες, ούτε προς τα μπροστά στην κίβδηλη άπειρη πορεία της προόδου. Όπως ο αναρχισμός δεν θα έπρεπε να τοποθετείται σε ένα φάσμα αριστεράς/δεξιάς, έτσι και ο αντι-πολιτισμός δεν πρέπει να τοποθετείται με το ζόρι στο αντίστοιχο “πολιτισμένος”/πρωτόγονος”. Ο πριμιτιβισμός είναι μια ακόμα ιδεολογία, ένας “-ισμός” που στοχεύει στην παροχή ενός σχεδίου για μια μελλοντική κοινωνία… Όπως κάνουν και οι κοινωνιστές από τη δική τους μεριά του φάσματος. Δε με ενδιαφέρουν τα σχέδια. Με ενδιαφέρει η διάλυση του ελέγχου.

Όταν λέω αντι-πολιτισμός, δεν υποστηρίζω τον μαζικό θάνατο, όπως λένε οι αντίπαλοί του. Οι δυσφημιστές του αντι-πολιτισμού σημειώνουν το γεγονός πως πολλοί θα πεθάνουν χωρίς τα “ωφέλη” της βιομηχανικής κοινωνίας. Παραπονιούνται για τους ανθρώπους με καρκίνο ή διαβήτη, οι οποίοι θα πεθάνουν χωρίς ιατρική τεχνολογία (χωρίς να αναρωτιούνται ταυτόχρονα πόσες από αυτές τις ασθένειες προκαλούνται από τον πολιτισμό). Παραπονιούνται για τους ανθρώπους που θα λιμοκτονήσουν αν δεν ψωνίσουν τρόφιμα από το μπακάλικο. Αυτοί οι τρόποι σκέψης δεν είναι μόνο εγωπαθείς και βασισμένοι στο προνόμιο, αλλά και αντιφατικοί ως προς την ελευθερία των ανθρώπων. Αυτοί οι άνθρωποι είναι τυφλοί ως προς όποιον δεν είναι σαν αυτούς. Θα προτιμούσαν να βλέπουν τους ανθρώπους να παραμένουν υπάκουοι και ευχαριστημένοι εντός πολιτισμού, παρά να αντιμετωπίσουν τη σκληρή πραγματικότητα με τους δικούς τους όρους. Είναι τυφλοί ως προς τα εκατοντάδες εκατομμύρια εθισμένων, που βρίσκονται υποδουλωμένοι σε ουσίες που παράγει και διανέμει το βιομηχανικό σύστημα. Είναι τυφλοί ως προς εκείνους στον τρίτο κόσμο, οι οποίοι θα άφηναν τα εργαλεία τους, θα έβγαιναν από τα ορυχεία και θα επέστρεφαν στις ζωές τους, αν δεν ήταν κυριολεκτικά σκλάβοι. Ναι, χωρίς πολιτισμό άνθρωποι θα πέθαιναν… Εκείνοι οι άνθρωποι που ΔΕΝ πεθαίνουν τώρα. Εκείνοι που ωφελούνται από τοΝ θάνατο των άλλων. Εκείνοι που πεθαίνουν τώρα θα είναι ελεύθεροι να γυρίσουν στην ύπαρξή τους πριν την υποδούλωση ή ακόμα και να δημιουργήσουν νέους τρόπους ύπαρξης. Δε θα χρειάζεται πια να θυσιάζονται για τους αφέντες τους στον αναπτυγμένο κόσμο. Είναι ξεκάθαρο… Ο εγωισμός και ο φόβος των πρωτοκοσμικών είναι εκείνα που τους οδηγούν να αντιτίθενται στις αντι-πολιτισμικές ιδέες.

Αν δεν είναι εγωισμός και φόβος, τότε είναι ωμή ύβρις και πιθανώς ένας ρατσιμός σε άρνηση. Είναι ξιπασμένο το να λέει κανείς πως ένα γενικό κοινωνιστικό/συνδικαλιστικό πρόγραμμα θα γίνει αποδεκτό από εκείνους που δεν έχουν δει τίποτα άλλο από τη σόλα της μπότας της παραγωγής. Είναι ρατσιστικό το να υποστηρίζει κανείς το οποιοδήποτε παγκόσμιο βιομηχανικό σύστημα, όσο δημοκρατικό και αν είναι, όταν υπάρχουν άνθρωποι σε όλον τον κόσμο που δε θέλουν καμιά σχέση με τη βιομηχανία. Ο κοινωνιστής/συνδικαλιστής αγνοεί την αυτο-συντήρηση και τον ρατσισμό μέσα στα οποία είναι τυλιγμένη η αντίθεσή του στον αντι-πολιτισμό. Η αντίθεση στον αντι-πολιτισμό καταλήγει συνήθως σε κάτι του τύπου “Αντιτίθεμαι στις ιδέες του αντι-πολιτισμού, επειδή αν εφαρμόζονταν, θα βρισκόμουν σε κίνδυνο να πεθάνω”. Η αντίθεση υποστηρίζεται από καθαρό τρόμο. Φοβούνται να σκεφτούν πως θα ήταν ο κόσμος χωρίς την παγκόσμια ανωτερότητα της παραγωγής τους.

Ακούγοντας αυτό, ο κοινωνιστής/συνδικαλιστής θα πει: “Μα, ο καπιταλισμός δημιούργησε αυτό το σύστημα! Ο καπιταλισμός εκμεταλλεύεται τον τρίτο κόσμο. Με τα δικά μας σχέδια τα πράγματα θα είναι διαφορετικά!” Προς αυτούς έχω κάποιες ρωτήσεις… Και αν οι άνθρωποι δε θέλουν να δουλέψουν; Πώς περιμένουμε να λύσουν η παραγωγή και η τεχνολογία τα προβλήματα που δημιούργησαν; Σε ποιο σημείο γίνονται πράγματα όπως οι εξορύξεις και οι κατασκευές, ασφαλή και περιβαλλοντικά βιώσιμα; Όταν μπορέσουμε να κατασκευάσουμε ρομπότ και να αυτοματοποιήσουμε τη δουλειά ίσως; Πόση μη ασφαλή και περιβαλλοντικά επιζήμια παραγωγή πρέπει να υπάρξει, ώστε να γίνει η παραγωγή ασφαλής; Μπορεί ο πλανήτης να μας συντηρήσει μέχρι τότε; Δεν είναι ένα μεγάλο άλμα πίστης το να πιστεύουμε πως μπορεί; Δεν είναι αυτός ο τρόπος σκέψης παρόμοιος με μια χιλιαστική θρησκεία ή ακόμα και με τον ουτοπικό σοσιαλισμό, που οι οπαδοί του επιστημονικού σοσιαλισμού επικρίνουν; Ποια προσπάθεια αναδιοργάνωσης της παραγωγής, όταν πρέπει ξεκάθαρα να καταστραφεί;

Όταν λέω αντι-πολιτισμός, δε μιλάω για κάτι που εμπεριέχει την πίστη ή κάποιο μελλοντικό σχέδιο. Δε γνωρίζω ότι η παραγωγή στη σημερινή η κοντά στη σημερινή τεχνολογική κλίμακα μπορεί να συνεχίσει αόριστα. Δε γνωρίζω ότι η βιομηχανία θα βρεί λύσεις για την ατραπό στην οποία έχουμε μπει. Δεν ξέρω ότι η τεχνολογία, ακόμα και τόσο παλιά όσο τα πρωτόγονα εργαλεία, έκανε συνήθως ζημιά στον άνθρωπο και τον πλανήτη. Ξέρω πως οι άνθρωποι πάντα έβρισκαν τρόπο να επιβιώσουν στα μέσα της κατάρρευσης του πολιτισμού.

Όταν λέω αντι-πολιτισμός, δεν έχω ρόδινες αυταπάτες. Επικεντρώνομαι μονάχα στο απελπιστικό παρόν. Δεν κοιτάω προς ένα ψευδώς δοξασμένο παρελθόν. Δεν κοιτάω προς ένα φαντασιακό ουτοπικό μέλλον. Ζούμε στο σήμερα και σήμερα ο κόσμος καταρρέει εξαιτίας του πολιτισμού. Η αναπνοή του άμεσου εχθρού βρίσκεται στο σβέρκο μας και η κατάσταση χειροτερεύει κάθε μέρα… Και όμως, πολλοί άνθρωποι επιλέγουν να το αγνοούν ή προσπαθούν να το δαμάσουν. Ο πολιτισμός δε δαμάζεται ούτε ελέγχεται. Πρέπει να καταστραφεί. Οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα ιστορικά, κατάφερε μόνο να δυναμώσει την ανθεκτικότητα του συστήματος. Από τον Χριστιανισμό, μια σέχτα που κάποτε υποστήριζε μαχητικά την ίση μοιρασιά του πλούτου, στα σωματεία που κάποτε προσπάθησαν να πάρουν τον έλεγχο του πολιτισμού. Όποιες ιδέες δεν αντιτίθενται στον πολιτισμό καταλήγουν στη χειρότερη περίπτωση να ενδυναμώνουν το σύστημα και στην καλύτερη ένα απλό υποκατάστατο στη θέση του.

Όταν λέω αντι-πολιτισμός, προσφέρω ένα πραγματικά ελεύθερο και αντι-ιεραρχικό μονοπάτι αντίστασης. Προσφέρω στους ανθρώπους την ελευθερία να επιλέξουν πως να αντισταθούν με τους όρους που εκείνοι θεωρούν ταιριαστούς, χωρίς να πρέπει να είναι δεσμευμένοι σε κάποιο σχέδιο ή πρόγραμμα. Ο άμεσος στόχος είναι η καταστροφή του πολιτισμού και όλα τα άλλα θα αποφασιστούν από εκείνους που θα υπάρχουν μετά την επίτευξη του στόχου. Οι κόσμοι του μέλλοντος θα φτιαχτούν από εκείνους που θα ζήσουν σε αυτούς, όχι από τους επαναστάτες των καναπέδων του σήμερα.

Όταν λέω αντι-πολιτισμός, δεν είμαι απόλυτα αρνητικός. Η αντι-πολιτισμική σκέψη στοχεύει σε μια θετική σχέση με τη φύση και στο να δημιουργούν οι άνθρωποι τις δικές τους ζωές χωρίς το δεκανίκι του πολιτισμού. Ψάχνει έναν κόσμο όπου η ανθρωπότητα θα μπορεί όντως να ζήσει αντί να κρατιέται ζωντανή. Στις ρίζες του, ο αντι-πολιτισμός βλέπει προς το θετικό πυρήνα της ανθρωπότητας… Έναν πυρήνα που οι περισσότεροι από εμάς έχουμε θάψει βαθιά μέσα μας και ξεχάσει ή που δεν ξέρουμε καν πως υπάρχει. Ένας πυρήνας που δείχνει πως είμαστε περισσότερο από ικανοί να ζήσουμε σε αυτόν τον πλανήτη χωρίς να τον καταστρέφουμε. Ενώ δεν κοιτάει πίσω σε κάποιο συγκεκριμένο μοντέλο, η αντι-πολιτισμική σκέψη  αναγνωρίζει ένα χαμένο κομμάτι της ανθρωπότητας και θέλει να το αποκαταστήσει, εξολοθρεύοντας τον καταπιεστή της.

Advertisements

Τί ώρα είναι κοινωνία;

Υπάρχει ένα σύστημα , μια κοινωνία (αυτή που ζούμε) που θεωρεί ότι τα μέλη της πρέπει να σέβονται το ένα το άλλο  και να βοηθιούνται μεταξύ τους.

Επιβάλλει κυρώσεις σε όσα μέλη της δείχνουν αντικοινωνική συμπεριφορά και τα απομονώνει για να προστατέψει τα υπόλοιπα.

Αυτή η τιμωρητική για τους μεν και προστατευτική για τους δε διάθεση θεμελιώνεται στην εκπαίδευση που υποβάλλει τα μέλη της  (σε νεαρή ηλικία , στα σχολεία της ).

Προετοιμάζει λοιπόν τα νεαρά μέλη στην αυτοπειθαρχία , την εκπαίδευση των δεξιοτήτων τους , στην ανάγκη κοινωνικότητας και στο άνοιγμα του μυαλού τους.

Βλέπετε να γίνετε κάτι από όλα αυτά σε τούτη την κοινωνία;

Στα σχολεία αυτό που μαθαίνει στα παιδιά της είναι ο εγωκεντρισμός , η προσωπική επιτυχία , και η επιδερμική ενασχόληση με τα κοινωνικά θέματα.

Οι οικογένειες μαθαίνουν στα μέλη τους να ενδιαφέρονται μόνο για το οικογενειακό (μη πω μόνο για το προσωπικό ) όφελος , για την αξία των διαχωρισμών (εμείς είμαστε καλύτεροι , εξυπνότεροι , πιο μάγκες από τους άλλους ) , για την αδιαφορία απέναντι σ’ ό,τι δεν αγγίζει εμάς (μην ασχολείσαι , θα μπλέξεις ).

Αυτή η κοινωνία λοιπόν έχει την απαίτηση από τα μέλη της να έχουν ειλικρινή αισθήματα , να τηρούν συνειδητά τους νόμους και να λειτουργούν χωρίς υστεροβουλία και χωρίς κακή πρόθεση.

Αυτή η κοινωνία αφήνει ελεύθερο τον Βουλγαράκη επειδή ως επιφανές μέλος της λειτούργησε μεν νόμιμα αλλά όχι ηθικά.

Αυτή η κοινωνία αφήνει τους μεγαλοεπιχειρηματίες να καταστρέφουν δάση και τις παραλίες , φροντίζοντας να ψηφίσει νόμους που κάνουν τις πράξεις τους νόμιμες αλλά σε καμία περίπτωση ηθικές.

Αυτή η κοινωνία οργανώνει πάρτυ στην Μύκονο , με 4.000 ευρώ την πολυθρόνα και αφήνει τους καρκινοπαθείς της να πεθάνουν μόνοι και αβοήθητοι , επειδή κάνει περικοπές εξόδων στον τομέα της Υγείας , για να ξεχρεώσει δάνεια και μίζες που έχουν διαχειριστεί τα επιφανή στελέχη της…

Αυτή η κοινωνία θεωρεί ότι τα μέλη της είναι μόνο όσοι έχουν γεννηθεί σε αυτόν τον τόπο (ακόμα και εγκληματίες ) και απορρίπτει ασυζητητί οποιονδήποτε είναι από άλλο τόπο.

Αυτή η κοινωνία ζητά από έναν αλλοδαπό , να σηκώσει όλα τα βάρη της και να τιμωρηθεί για όλα τα κακά του τόπου , επειδή κακοποίησε βάναυσα ένα κοριτσάκι.

Αυτή η κοινωνία ψάχνει να βρει  εξιλαστήριο θύμα σ’ ένα ξένο που δεν έχει καμμία γνώση της κοινωνικής ευθύνης , που δεν διδάχτηκε ποτέ τι είναι καλό και τι κακό , που τον εκμεταλλεύτηκαν τα ντόπια αφεντικά του , που τον κακομεταχειρίστηκαν , που τον ταπείνωσαν , που τον άφησαν νηστικό , φοβισμένο , ξένο.

Ε , λοιπόν κοινωνία είναι ώρα να πας να γαμηθείς !

Το παρακράτος της Ελλάδας.

Την Παρασκευή 8/6/12 , αστυνομικοί συνόδευσαν έναν δολοφόνο στην εισαγγελία Αθηνών για να απολογηθεί.

Ένας από τους αστυνομικούς που συνόδευε τον κατηγορούμενο φοράει ενα χαρακτηριστικό μπλουζάκι.Πάνω σε αυτό γράφει ‘‘I am not anti-social ,society is anti-me”.

Μόνο και μόνο η εικόνα ενός αστυνομικού που δηλώνει ότι δεν είναι εναντίον της κοινωνίας αλλά η κοινωνία είναι εναντίον του , προκαλεί τρόμο.

Δηλώνει άμεσα ότι υπάρχει διαμάχη μεταξύ της κοινωνίας και των δυνάμεων που ”προστατεύουν” την κοινωνία.

Αυτή η κυνική ομολογία φανερώνει την κρίση αξιών που υπάρχει στην Ελλάδα.

Είναι απαράδεκτο ένας προστάτης της κοινωνίας να δηλώνει μίσος και έχθρα απέναντι σε αυτούς που προστατεύει.

Όπως είπε και ένας φίλος στο twitter ”όπου υπάρχουν πολλοί προστάτες , υπάρχουν και πολλές πόρνες”.

Ενώ η επίμαχη φωτογραφία εμφανίστηκε σε εφημερίδες και sites , έχει μπλοκαριστεί και δεν εμφανίζεται πλέον για να την χρησιμοποιήσουν sites ή blogs.

Αυτή η παρέμβαση φανερώνει τον αληθινό χαρακτήρα των ελληνικών διωκτικών αρχών.

Σταματήστε το βίντεο στο 0:19 και δείτε το μπλουζάκι του αστυνομικού.

Προσφέραμε τη δημοκρατία,μας επέστρεψαν ναζισμό…

Στην αρχαία Αθήνα εμφανίστηκε ένα πολίτευμα που θα σημάδευε την νεότερη ιστορία της ανθρωπότητας.

Αυτό ήταν η δημοκρατία.

Οι άνθρωποι εκλέγουν αντιπροσώπους και οι αποφάσεις παίρνονται με πλειοψηφία.

Η κυρίαρχη άποψη δεσμεύει και αυτούς που δεν την ψήφισαν.

Αυτοί που δεν αποδέχονται την κυρίαρχη άποψη έχουν το δικαίωμα να συνεχίζουν να υποστηρίζουν τις απόψεις τους.

Στο μέλλον οι απόψεις αυτές είναι δυνατόν να γίνουν κυρίαρχες.

Αυτό έδωσε ως κληρονομιά η Ελλάδα στον κόσμο.

Στις τελευταίες εκλογές που έγιναν στην Ελλάδα , εμφανίστηκε ένα φαινόμενο που προσβάλλει βάναυσα την αξία της δημοκρατίας.

Το ναζιστικό – εθνικιστικό κόμμα , με το όνομα ”χρυσή αυγή” , πήρε το 7% των ψήφων.

Αυτό δημιούργησε σοκ στην Ελληνική κοινωνία.

”Άνθρωποι” που δεν σέβονται τίποτα , παρά μόνο τη δύναμη , εκμεταλλεύονται το ίδιο το σύστημα που αντιπαλεύουν.

Αυτοί είναι ”άνθρωποι” παράσιτα.

Αυτά αναφέρει η Βικιπαίδεια για το παράσιτο:

”Γενικά παράσιτο στη Βιολογία χαρακτηρίζεται οργανισμός (ζωικός ή φυτικός) που ζει και αναπτύσσεται μαζί και σε βάρος άλλου οργανισμού, που χαρακτηρίζεται ξενιστής, από τον οποίο και τρέφεται με τις απαραίτητες θρεπτικές ουσίες. … Μεταξύ ξενιστή και παρασίτου μπορεί να υπάρξει συνεξέλιξη.”

Όπως ξέρουμε , ο ναζισμός , βρήκε την εφαρμογή του στην Γερμανία του μεσοπολέμου.

Στην Γερμανία απέκτησε ιδεολογική βάση και πρακτική εφαρμογή.

Το αποτέλεσμα αυτού του καρκίνου ήταν ο Μεγάλος Πόλεμος.

Οι παρενέργειες της σχιζοειδούς ”ιδεολογίας” μας κατατρέχουν μέχρι σήμερα.

Ναζιστικές σέχτες συναντούμε σε όλες τις κοινωνίες που κατοικεί η ‘‘λευκή φυλή”.

Η ”φιλοσοφία” των ναζιστών δεν είναι δυνατόν να ερμηνευτεί από καμία επιστήμη.

Πρόκειται για μια σοβαρότατη ψυχολογική αρρώστια.

Κανένας λογικός άνθρωπος δεν μπορεί να φτάσει σε τέτοιο επίπεδο συμπεριφοράς.

Ακόμα και η Δαρβινική θεώρηση του κόσμου δεν μπορεί να δικαιολογήσει τον ναζισμό.

Ο Δαρβίνος μίλησε για γραμμική πορεία της ζωής , που διέπεται από σκληρότητα και από τυχαία γεγονότα.

Μίλησε όμως και για εξέλιξη της σκέψης και της συμπεριφοράς.

Τόσες χιλιάδες χρόνια εξέλιξης , δεν θα έπρεπε να συμβαδίζουν και με εξέλιξη της λoγικής  ;

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΈΧΟΥΜΕ ΤΟΝ ΨΥΧΡΟ – ΑΠΟΛΥΤΟ ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟ ΤΩΝ ΝΑΖΙΣΤΩΝ.

Θα σας πω και κάτι που ίσως προκαλέσει σοκ (ειδικά στους μη Έλληνες αναγνώστες) :

Ακόμα και σήμερα η συμπεριφορά του Γερμανικού κράτους είναι ναζιστική.

Δεν μπορείς να καταδικάζεις λαούς στη φτώχεια και στο θάνατο , επειδή δεν πρέπει να παραβιαστούν συμφωνίες.

Οι συμφωνίες και οι ιδεολογίες είναι ανθρώπινα κατασκευάσματα.

Όταν θεωρούμε ότι το ανθρώπινο κατασκεύασμα έχει μεγαλύτερη αξία από τον ίδιο τον άνθρωπο τότε είμαστε ναζιστές.

Ο προτεσταντισμός και ο ναζισμός θεωρούν πως ο πλούτος , η δύναμη και η κυριαρχία είναι δώρο από το θεό.

Αυτό βρίσκει εφαρμογή όχι μόνο στην κοινωνία της Γερμανίας , αλλά και στην πολιτική της.

Φαίνεται ξεκάθαρα ότι πίσω από την σκληρότητα της Γερμανίας κρύβονται πιο σκοτεινά κίνητρα.

Δεν μπορείς να είσαι σκληρός αν δεν αποσκοπείς κάπου.

Δείχνοντας την δύναμή σου σε αδύναμους , δημιουργείς την προδιάθεση στον λαό σου να συμπεριφέρεται με τον ίδιο τρόπο και στις διαπροσωπικές του σχέσεις.

Το κράτος και οι νόμοι του είναι το απόλυτο πρότυπο για του πολίτες του.

Ο εκφασισμός της Γερμανικής κοινωνίας έχει ως αφετηρία την ίδια την υπόσταση του Γερμανικού κράτους.

Ο ναζισμός μίλησε για ”ανώτερες φυλές” , για ”ανάγκη επικυριαρχίας στους αδύναμους” , για ”εξόντωση των κατώτερων” και για απόλυτη κατάργηση της προσωπικής ελευθερίας.

Η ελληνική δημοκρατία ενέπνευσε την Γαλλική Επανάσταση.

Η Γαλλική Επανάσταση είχε ως κυρίαρχο ιδεολόγημα τα ”ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ – ΙΣΟΤΗΤΑ – ΑΔΕΛΦΟΣΥΝΗ”.

Θεωρώ ότι σήμερα μεγαλύτερο κίνδυνο διατρέχει ο Γερμανικός λαός , παρά ο Ελληνικός.

Οι αδύναμες οικονομίες μπορούν να επιβιώσουν.

Οι άρρωστοι  λαοί ποτέ.

#thegameagainstGreece

#thegameagainstEurope

#thegameagainstHumanity

Δεν είχα τίποτα να πώ. (Ego nihil dicere)

Απολαύστε ακόμα μια εσωτερική αναζήτηση…

by Christos Eretikos

Πράττουμε ανάλογα με το παρελθόν μας,με την ιστορία μας.Εν προκειμένω,της αποσύνθεσης του λόγου κ της φιλοσοφικής σκέψης.Συνήθεια..είμαστε,φαίνεται,της συνήθειας τα ζώα.Αυτά που έχουν γίνει,η ιστορία που μας ακολουθεί διαμορφώνει κ την υπάρχουσα σκέψη μας,άρα κ το μέλλον μας.

 

Σκέψη υπό…σκέψη…

Ιδού το πρόβλημα!Καθόμαστε κ μιλάμε για οικονομικά προβλήματα.όταν όλα μέσα μας είναι υπαρξιακά. Προσπαθούμε,σκληρά κ επίμονα,να τοποθετήσουμε τον άνθρωπο στον καπιταλισμό,

παρά την φύσην λειτουργία δεν είναι?

Θα κόψω αυτό το δέντρο,και θα το τοποθετήσω στην κορυφή του πύργου του Άιφελ ,σα να λέμε.

Και εμείς λέμε “Ω τι ωραία θέα!” και ατενίζουμε το κενό.

Χωρίς τροφή,χωρίς νερό και επέρχεται το φυσικό αποτέλεσμα…η νέκρωσις του δέντρου.

Δεν παράγουμε σκέψη πια.Οι καρποί μας είναι σάπιοι,εσωτερική σύψη και φυσικός θάνατος της λογικής.

Η τρομακτική απώλεια της φιλοσοφίας απο την ζωή μας,απο την ύπαρξή μας,είναι όπως το να αφαιρείς το οξυγόνο απο την επιφάνεια της γής,πως να επιζήσεις?

 

Τι είναι η τροφή για τον άνθρωπο?

Δεν είναι κάτι θεμελιώδες?Κάτι ουσιαστικό που δίχως αυτό δεν μπορεί να υπάρχει?

Για να βρεί αυτή την τροφή,δεν πρέπει να βγεί στην φύση,να μπεί στο δάσος και να αναζητήσει?

Πρέπει να γίνει δημιουργικός,να σκεφτεί τρόπους,τι μπορεί να φαγωθεί,τι όχι-ίσως κ γιατί- .

Μια διαδικασία στην οποία λειτουργεί όλο το σώμα και η σκέψη.

Και σε αυτή την αναζήτηση για τροφή υπάρχει και η μάθηση,ενός άγνωστου κόσμου εκεί έξω.

Όσο τον γνωρίσουμε,τόσο πιο ειδικοί γινόμαστε σε αυτό.

Αυτόν,τον θεωρώ έναν κανόνα που ισχύει σε γενικότερο επίπεδο.Universal.

Ανάλογη και εξίσου σημαντικότατη θεωρώ την λειτουργία του εγκεφάλου μας.

Τι είναι ο εγκέφαλος?Πέραν της καθαρά επιστημονικής απόδοσης,δεν είναι ένα εργαλαίο σκέψης?

Ένα απύθμενο εργοστάσιο δημιουργικότητας και σκέψης?

Αυτό το μικρό θαύμα εξελίσεται,όπως ανάλογα και το σώμα μας εξελίσσεται,αν το τρέφουμε με σκέψη.

Εδώ μπορεί να μπεί και ακόμα ένα ερώτημα..ανάλογα με το είδος της τροφής αλλά και η λειτουργία της σκέψης?

Θεωρώ πως ναί.Παράδειγμα ιδανικό θεωρώ την ιστορία μας ως άνθρωποι.

Μπορούμε να κάνουμε ένα άλμα μπροστά και να πάμε στον Σωκράτη,είπε “Ένα γνωρίζω,οτι δεν γνωρίζω τίποτα” όπως επίσης είπε “Πήγαινε να δεις ένα ακρωτήρι, ένα βουνό, μια θάλασσα κι ένα ποτάμι και τα είδες όλα!”.

Ακόμα και σαν δεδομένα αν τα λογιστώ,δεν μπορώ να τα δεχτώ.Καταρχήν γιατί είναι η επίγνωση κάποιου άλλου,μια απλή θεωρία για μένα,όσο αλήθεια για αυτόν.

Δεύτερον γιατί δεχόμενος κάτι που ο ίδιος δεν γνώρισα ποτέ,η σκέψη σκλαβώνεται και το σώμα ακολουθεί.

 

Είναι τούτο κβαντικό άλμα?

Η σημερινή Κοινοβουλευτική Δημοκρατία μας,δεν έχει διαφορά απο ένα πλοίο.Ας μην το ονομάσουμε “Τιτανικό”..

Ένα πλοίο που εμείς οι πολίτες μπαίνουμε μέσα και εξουσιοδοτούμε τον καπετάνιο να μας οδηγήσει όπου νομίζει σωστό κατα την δική του βούληση και μόνο.

Υπάρχει επίσης μια ακόμα μειοψηφεία,αυτοί που φροντίζουν την λειτουργία του,εργάτες που και αυτοί με την σειρά τους δουλεύουν σχεδόν μηχανικά με μοναδικό τους σκοπό την κίνηση και “υγιή” λειτουργία του πλοίου.

Και αυτούς τους εξουσιοδοτούμε χωρίς να τους υπολογίζουμε,τους θεωρούμε αυτονόητους,θα κάνουν αυτό που πρέπει.

Για ποιόν?Για το πλοίο ή για εμάς?

Εμείς μπήκαμε στο πλοίο οικιοθελώς όμως και υπογράψαμε να οδηγηθούμς χωρίς αντιρήσεις με τους νόμους του πλοίου.

Αν ήμουν ο #Tsipras …!

Κατ’ αρχήν πρέπει να κάνω σαφές ότι είμαστε αναρχικοί. Δεν θα ψηφίζαμε ούτε τους ίδιους τους εαυτούς μας. Δεν δεχόμαστε κανενός είδους αντιπροσώπευση. Εγώ για ‘μένα , εσύ για ‘σένα. Τ έ λ ο ς .

Επειδή ζούμε σε μια κατάσταση που έχει αναγάγει σε υπέρτατη αξία τη συμμετοχική δημοκρατία και επειδή τις συνέπειες της τις υφιστάμεθα και εμείς , παρ’ όλο που δεν συμμετέχουμε , θα θέλαμε να σας παρουσιάσουμε ένα ακραίο σενάριο που θα μπορούσε τουλάχιστον να κάνει πιο ανεκτή τη ζωή μας.

Κατ’ αρχήν , η κρίση που βιώνουμε σήμερα δεν είναι μόνο κρίση του καπιταλιστικού συστήματος.

Μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης έχει η νοοτροπία που προέρχεται από την πολιτική και πολιτειακή διαμόρφωση των κοινωνιών.

Η δημοκρατία έφτασε στα όρια της παγκοσμίος.

Η νομιμοποίηση και διατήρηση της εξουσίας από τον λαό έχει ως μόνο στόχο τα υπερκέρδη , την νομιμοποίηση των πολέμων , την αδικία , την εκμετάλλευση της ανθρώπινης παραγωγής και τέλος την εκμετάλλευση της ίδιας της ανθρώπινης ύπαρξης.

Αυτό που ζούμε σήμερα στις ΗΠΑ , στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο δεν είναι παρά η παρακμή του αντιπροσωπευτικού συστήματος.

Ψηφίζω κάποιον και αυτός πουλά την ψήφο μου σε τραπεζίτες , βιομηχάνους , καρτέλ , μαφιόζους , λαθρέμπορους , στον πρώτο τυχόντα πλειοδότη.

Η δημοκρατία και η ψήφος σας εξέθρεψαν τους παραπάνω.

Όλοι αυτοί , αφού έγιναν πάμπλουτοι σε βάρος μας  , συνεχίζουν , παρασυρμένοι από απληστία , να κερδοσκοπούν.

Η άκρατη κερδοσκοπία έφερε την παγκόσμια οικονομική κρίση που ζούμε σήμερα.

Στην Ελλάδα τώρα , η πλουτοκρατία αφού ξεζούμισε τον Ελληνικό λαό εγκατέλειψε τη χώρα.

Οι Ευρωπαίοι μη βρίσκοντας υλικό πλούτο στην Ελλάδα θέλησαν να πάρουν τη γη , τον ήλιο και το φυσικό πλούτο της.

Γι’ αυτό το λόγο έγιναν και τα μνημόνια και η εξαθλίωση του λαού.

Την Κυριακή ο λαός ψήφισε ακόμα μια φορά.

Καταδίκασε τα δυο μνημονιακά κόμματα και έφερε στο προσκήνιο , ως ισότιμο διεκδικητή της εξουσίας , τον ΣΥΡΙΖΑ.

Η ΝΔ πέταξε από πάνω της την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης μέσα σε τέσσερις μόλις ώρες.

Το ΠΑΣΟΚ έτρεξε να δηλώσει πως δεν κυβερνά και αφήνει την πρωτοβουλία στην αριστερά.

Ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε την εντολή σήμερα το μεσημέρι και έθεσε πέντε όρους.

Ο σπουδαιότερος και εξυπνότερος , ήταν αυτός που έλεγε πως ΝΔ και ΠΑΣΟΚ θα πρέπει να άρουν τις υπογραφές υποτέλειας που παρέδωσαν στην τρόικα.

Μέχρι εδώ τέλεια.

Αν ήμουν ο Τσίπρας θα έκανα τα παρακάτω:

Θα καλούσα όλες τις κοινωνικές ομάδες για διαβούλευση. Θα ζητούσα γραπτά τη γνώμη και τη συναίνεσή τους.

Θα καλούσα όλα τα εξωκοινοβουλευτικά κόμματα και θα ζητούσα τη γνώμη και τη συναίνεσή τους.

(Αυτά άρχισε να τα κάνει και θα τα ολοκληρώσει.)

Θα καλούσα την τρίτη μέρα το ΠΑΣΟΚ και την ΝΔ.

Θα τους παρουσίαζα τη θέληση του Ελληνικού λαού και θα τους ανάγκαζα να δεσμευθούν ότι είναι υπέρ των συμφερόντων του λαού και των θεσμοθετημένων κοινωνικών ομάδων ΚΑΙ ΟΧΙ υπερ των μνημονίων , της τρόικα και του κεφαλαίου.

Θα τους παγίδευα , ώστε να μην μπορούν να αρνηθούν το δίκαιο των αιτημάτων.

Θα έπαιρνα ψήφο εμπιστοσύνης (και όχι ανοχής) από τη βουλή.

Η πρώτη μου ενέργεια ως κυβερνήτης θα ήταν να αποσύρω τις αστυνομικές δυνάμεις από τον χώρο του κοινοβουλίου , των υπουργείων και των δημόσιων υπηρεσιών.

Θα καλούσα όλο το λαό της Ελλάδας να συγκεντρωθεί έξω από τη βουλή και θα έφερνα προς ψήφιση την κατάργηση των μνημονίων και τη διαγραφή όλου του χρέους.

Ποιος θα τολμούσε να μην ψηφίσει αυτές τις πράξεις , από τη στιγμή μάλιστα που οι πόρτες της βουλής θα ήταν ανοιχτές και δεν θα υπήρχε καθόλου αστυνομική δύναμη ;

Ποια Ευρωπαική ή Αμερικάνικη κυβέρνηση θα τολμούσε να αντιδράσει ;

Σε πόσες άλλες χώρες παγκόσμια , την επόμενη κιόλας μέρα , δεν θα γινόταν ακριβώς το ίδιο ;

Σε πόσες μέρες η κυβέρνηση της Τραπεζογερμανίας θα είχε καταρρεύσει ;

Λέτε να γίνει έτσι ;

Δεν το πιστεύω , αλλά το θεωρώ ως ένα ικανό πρώτο βήμα για να ξαναβρούμε τη χαμένη αξιοπρέπεια μας ως άνθρωποι.

Θα πουν μερικοί από εσάς ότι αυτό είναι πραξικόπημα και δικτατορία.

Θα σας απαντήσω ; θυμάστε στο σχολείο που μάθατε για τη Magna Carta και για την Γαλλική Επανάσταση ;

Αυτά τι ήταν ;

Σήμερα τα θυμόμαστε ως ορόσημο και σπουδαία ιστορικά γεγονότα.

Στην ουσία δεν ήταν τίποτα άλλο παρά πραξικοπήματα εναντίον της τότε άρχουσας τάξης.

Αυτά.

Πρέπει να θυμίσω ότι η σχέση μεταξύ αναρχικού και αριστερού είναι αυτή της μέρας με τη νύχτα.

Όταν έρχεται η μέρα φεύγει η νύχτα . . .

#thegameagainstGreece

#thegameagainstEurope

#thegameagainstHumanity

Προς Παπαδήμο:Crazy Clown Time…

Χτες ένας συνταξιούχος φαρμακοποιός αυτοπυροβολήθηκε μπροστά από την Ελληνική Βουλή. Στο κείμενο , που έγραψε , πριν αυτοπυροβοληθεί , μας έκανε γνωστό πως προτιμά να δώσει τέλος στη ζωή του , παρά να ψάχνει στους κάδους των σκουπιδιών για τροφή.

Αναστάτωση μεγάλη προκάλεσε ο αυτοπυροβολισμός του συνανθρώπου μας.

Πρωθυπουργός της Ελλάδας , εδώ και 5 σχεδόν μήνες , είναι ένας κύριος που ονομάζεται Λουκάς Παπαδήμος. Υπήρξε διοικητής της τράπεζας της Ελλάδος , στο τέλος της δεκαετίας του ’90 και στις αρχές του νέου αιώνα (είναι η περίοδος που η Ελλάδα κατηγορήθηκε πως μπήκε στη ζώνη του ευρώ με πλαστά στοιχεία – αυτός λοιπόν μαγείρεψε τα στοιχεία ως διοικητής της κεντρικής τράπεζας) . Έπειτα έγινε αντιπρόεδρος της Ε.Κ.Τ. , μέχρι το 2010. Για παραπάνω από 20 χρόνια υπήρξε γνώστης και ρυθμιστής της οικονομικής κατάστασης στην Ελλάδα και στην Ε.Ε. Από τον Νοέμβριο του 2011 έγινε Πρωθυπουργός της Ελλάδας .  Δεν τον προτίμησε κανένας , δεν τον ψήφισε κανένας Έλληνας , δεν πρότεινε κανένα πρόγραμμα για να κριθεί από τον ελληνικό λαό. Στο όνομα της συναίνεσης και της εφαρμογής του δευτέρου μνημονίου , εγκαταστάθηκε στο πρωθυπουργικό γραφείο.

Ο κύριος αυτός δεν πίστευε στην αναδιάρθρωση του χρέους της Ελλάδας – σαν καλός τραπεζίτης – αλλά παρ’όλα αυτά έγινε πρωθυπουργός για να εφαρμόσει το κούρεμα του χρέους.

Αφού εκτέλεσε το καθήκον του και έδεσε την Ελλάδα , συνέχισε το έργο του Γιώργου Παπανδρέου , κόβοντας μισθούς και συντάξεις , βάζοντας φόρους , καταργώντας εργασιακά δικαιώματα και σκοτώνοντας Έλληνες.

Μόλις , αυτός ο κύριος , έμαθε πως ακόμα ένας Έλληνας αυτοκτόνησε , έβγαλε αυτήν την ανακοίνωση:

”Είναι τραγικό ένας συνάνθρωπός μας να δίνει τέλος στη ζωή του. Σε αυτές τις δύσκολες ώρες για την κοινωνία μας πρέπει όλοι -πολιτεία και πολίτες – να στηρίξουμε τους ανθρώπους δίπλα μας που βρίσκονται σε απόγνωση”

Είναι απίστευτο πως , ένας   ”άνθρωπος”  ,  ”πρωθυπουργός”  μιας χώρας , αντιδρά με τέτοιο τρόπο , όταν έχει χαθεί ακόμα ένας συνανθρωπός μας .

Ας πιάσουμε μια-μια τις φράσεις του κειμένου του:

1)”Είναι τραγικό ένας συνάνθρωπός μας να δίνει τέλος στη ζωή του”  

Μια γενική διαπίστωση.

Μας δίνει την εντύπωση ότι κάτι έγινε – έτσι ,γενικά και αόριστα – χωρία να τον αγγίζει καν το γεγονός. Αποστασιοποιείται εντελώς από το γεγονός και δεν αναγνωρίζει καμιά ευθύνη για το οικονομικό και προσωπικό αδιέξοδο στην κυβέρνηση της χώρας και στον εαυτό του. Η τραγικότητα της κατάστασης είναι ένα ρητορικό σχήμα που έχει ως σκοπό να τονίσει ότι όλα αυτά συμβαίνουν κάθε μέρα και παντού. Ξεκινά να λέει πως ό,τι έγινε , έγινε και να μην ασχολούμαστε με τέτοια πράγματα γιατί γίνονται και χειρότερα.

2)”…Σ’αυτές τις δύσκολες ώρες για την κοινωνία μας …”

Συνεχίζει την αοριστολογία.

Αυτές οι δύσκολες ώρες δεν ήρθαν τυχαία. Είναι αποτέλεσμα λανθασμένων αποφάσεων και πολιτικών.

Δύσκολες οι ώρες λοιπόν… Οι ώρες δεν δυσκολεύουν μόνες τους .  Τις ώρες τις δυσκολεύουν καταστάσεις .  Ποιός δημιούργησε αυτές τις καταστάσεις;

Κουβέντα δεν λέει για τις πολιτικές και νομικές ευθύνες της δικιάς του κυβέρνησης και των προκατόχων του.

Ήρθαν δύσκολες ώρες λοιπόν …

Τυχαία βρεθήκαμε σε αυτήν την κατάσταση…

Για ποιόν όμως ήρθαν οι δύσκολες ώρες ;

Για την κοινωνία , μας λέει.

Ποιός είναι η κοινωνία ;

Κοινωνία είναι ο φτωχός , ο εργάτης , ο συνταξιούχος , ο τραπεζίτης , ο βιομήχανος , ο φοροφυγάς , ο πλούσιος.

Δεν βλέπω να ήρθαν δύσκολες ώρες για όλη την κοινωνία…

3)”…Πρέπει όλοι -πολιτεία και πολίτες -…”

Μας προτείνεις λοιπόν πως πρέπει όλοι …

Ποιοί όλοι ;

Ακόμα και αυτοί που , επίτηδες , μας έφεραν σε αυτήν την κατάσταση ;

Ακόμα και εσύ ο ίδιος και η κυβέρνηση σου ;

ΌΛΟΙ ΛΟΙΠΟΝ…

Πολιτεία και πολίτες: Μια πολιτεία αναξιόπιστη (δείτε τις τροπολογίες που ψηφίζονται αυτές τις μέρες) που το μόνο που έχει κάνει ως σήμερα είναι να καταδικάζει ένα λαό στην αναξιοπιστία , ευνοιοκρατία , ατομικισμό ,  φτώχεια , θάνατο. Πολίτες που έχουν χωριστεί σε αυτούς που έχουν καταστραφεί εξαιτίας της κρίσης και σε αυτούς που δεν τους αγγίζει η κρίση (όπως εμφανίζονται στις δημοσκοπήσεις) .

4)”…Να στηρίξουμε τους ανθρώπους δίπλα μας που βρίσκονται σε απόγνωση.”

Μας προτείνεις λοιπόν να στηρίξουμε τους ανθρώπους δίπλα μας.

Σε πληροφορώ λοιπόν πως Ο ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΙΣΤΟΣ ΈΧΕΙ ΔΙΑΛΥΘΕΙ ΕΝΤΕΛΩΣ.

Όταν ο κάθε ένας από εμάς έχει να αντιμετωπίσει τεράστια βάρη , που μας φόρτωσες εσύ και οι προκάτοχοί σου , που να βρει το κουράγιο και την δύναμη να συμπαρασταθεί στον διπλανό του;

ΌΛΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΕ ΑΠΟΓΝΩΣΗ.

Δεν κατάλαβα δηλαδή: Εμείς θα στηρίζουμε ο ένας τον άλλον και εσύ θα μας κάνεις επίθεση;

Δεν είδα πουθενά , ούτε άκουσα να συμπονάς  την οικογένεια του θύματος.

Δεν είδα πουθενά να σε αγγίζει η ανθρώπινη πλευρά του δράματος.

Δεν είδα να κατάλαβες τι έγινε.

Σου απαντώ λοιπόν πως και εγώ ΔΕΝ ΣΕ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΩ  (ούτε ως άνθρωπο , ούτε ως αξίωμα)

ΒΙΩΝΩ ΌΜΩΣ ΤΗΝ ΦΡΙΚΑΛΕΟΤΗΤΑ ΌΛΩΝ ΌΣΩΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΕ.

Κατάφερες εσύ και οι όμοιοί σου , η Ελλάδα σήμερα , να μοιάζει με το video clip ”Crazy Clown Time” του David Lynch δηλαδή σαν ένας  ”οπτικός βιασμός των αισθήσεων”  καλλιτεχνικά δομημένος .

 

#thegameagainstGreece

#thegameagainsthumanity