ΑΝ ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΑΛΛΑΖΑΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΘΑ ΗΤΑΝ ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ

Από τα προεκλογικά συνθήματα το 2009 του Παπανδρέου και το περίφημο “λεφτά υπάρχουν”, φτάσαμε στο πρωτογενές πλεόνασμα του Σαμαρά το 2014, που δήθεν θα μοιραζόταν στους οικονομικά ασθενέστερους. Ακόμη και τώρα, που οι εξουσιαστές έχουν οδηγήσει την κοινωνία στην εξαθλίωση, προκειμένου να μη χάσουν τη θέση τους στην εξουσία ή για να ανέλθουν σε αυτή, μοιράζουν υποσχέσεις και ψεύτικες ελπίδες.

 

Την αντιπροσώπευση-ανάθεση, τη ζούμε κάθε μέρα από τα μαθητικά συμβούλια, στη Βουλή των εφήβων, στις δημοτικές, περιφερειακές και βουλευτικές εκλογές, τις ευρωεκλογές και στις συνδικαλιστικές στους χώρους εργασίας. Ξέρουμε πρόσωπα της δεξιάς και της αριστεράς, το μόνο όμως που έχουμε βιώσει όλοι μας έντονα είναι πως όλοι τους ανεξάρτητα από το πόσο αγωνιστές δήλωναν, ήταν πρόθυμοι να προστατέψουν το κεφάλαιο, δίνοντας παράλληλα την ψευδαίσθηση ανταλλάγματος στους επίδοξους ψηφοφόρους τους. Έτσι, οι εξουσιαστές προσπαθούν να περάσουν το συναίσθημα της συνενοχής (ενοχικό σύνδρομο, μαζί τα φάγαμε, εσείς τους ψηφίσατε) στους εξουσιαζόμενους.

 

Ανάλογα με ποιο τρόπο θα επιλέξει το κεφάλαιο κάθε φορά, δημιουργεί τις κατάλληλες συνθήκες με την βοήθεια των παπαγάλων των ΜΜΕ, ώστε να εγκλωβίσει τον κόσμο μέσα σε ένα κομματικό μηχανισμό και να τον αποτρέψει από αυτό που φοβάται περισσότερο, τον κοινωνικό ξεσηκωμό. Εμείς, ως αναρχικοί, τασσόμαστε απέναντι από τα εκλογικά πανηγυράκια και τους αντιπροσωπευτικούς θεσμούς. Θεωρούμε ότι οι εκλογές λειτουργούν σα βαλβίδες αποσυμπίεσης, ώστε να εφησυχάζονται οι από τα κάτω και να αναθέτουν τα προβλήματά τους και τις λύσεις αυτών σε αυτούς που αυτοπροβάλλονται ως σωτήρες. Αυτοί που βιώνουν τα προβλήματα ξέρουν ότι οι λύσεις γι` αυτά μπορούν να βρεθούν μέσα από διαδικασίες, όπως συνελεύσεις γειτονιών, πλατειών κοκ κάτι το οποίο σίγουρα δεν μπορούν να βρουν αυτοί που ζουν παρασιτικά στην κοινωνία και προέρχονται από μεγάλα τζάκια, όσο και αν προσπαθούν να μας πείσουν για το αντίθετο.

 

Υπάρχουν δεκάδες υποψήφιοι σε κάθε πόλη και όλοι έχουν υποσχέσεις να μας δώσουν. Ψεύτικες υποσχέσεις για μια καλύτερη πόλη και ζωή μέσα σ` αυτήν. Ποιον θα κοροϊδέψουν όμως; Αποτελούν το μακρύ χέρι της κάθε κυβέρνησης, καθώς δέχονται εντολές απ’ αυτήν και τις εκτελούν, μη θέλοντας να της εναντιωθούν, με την ελπίδα ότι από την εμπειρία και την εκπαίδευσή τους στην τοπική αυτοδιοίκηση, θα μεταπηδήσουν στην κεντρική πολιτική σκηνή. Και ας μην μιλήσουμε για τις Περιφέρειες που στηρίζουν τα πεντάμηνα προγράμματα απασχόλησης που δεν είναι τίποτα άλλο από το να δώσεις ένα ξεροκόμματο σε κάποιον που πεθαίνει.

 

Μέσα σε όλα αυτά υπάρχουν και οι ευρωεκλογές ως άλλη μια αυταπάτη ότι τα κράτη μέλη της αποφασίζουν για το μέλλον της Ευρώπης. Οι οικονομικά ισχυροί (τράπεζες, βιομήχανοι, πολυεθνικές) ελέγχουν το ευρωκοινοβούλιο που με τη σειρά του επιβάλλει τους νόμους του στα κοινοβούλια των υπόλοιπων χωρών. Στόχος των κοινοβουλίων οποιασδήποτε μορφής, είναι η προστασία των συμφερόντων των εξουσιαστών. Έτσι, εξυπηρετούνται οι μεγάλοι κολοσσοί εταιρειών, όπως ακριβώς συμβαίνει με το γάλα. Όσον αφορά τα κράτη, οι ευρωεκλογές αποτελούν ουσιαστικά μέτρο πίεσης για τις εθνικές εκλογές από την αντιπολίτευση ή για διατήρηση της υπάρχουσας κατάστασης από την άλλη πλευρά. Δεν θα τους κάνουμε την χάρη λοιπόν!

 

Απέναντι :

• Στα «κομματάκια», κοινοβουλευτικά και μη

• Στη συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, που μετέτρεψαν τα κοινωνικά αγαθά σε εμπορεύματα και χαρίζουν τώρα το ρεύμα και το νερό σε ιδιωτικά συμφέροντα

• Σ` αυτούς που κλείνουν τους δημόσιους χώρους πχ στην Πάτρα τη βεράντα στο Κάστρο, το λιμάνι που με την περίφραξη πιο πολύ σε στρατόπεδο συγκέντρωσης μοιάζει, τις καταλήψεις μετατρέποντάς τες σε εγκαταλελειμμένα κτίρια ή θέλοντας να τις μετατρέψουν σε στέκια των νεολαίων του κόμματος τους (ΣΥΡΙΖΑ)

• Σ` αυτούς που βγάζουν την Ελιά ως κάτι νέο, ενώ στην ουσία αποτελείται από στελέχη του ΠΑΣΟΚ, που έφτιαξαν δικά τους κόμματα, αλλά και το ίδιο το ΠΑΣΟΚ

• Σ` αυτούς που με το Ποτάμι επιδιώκουν να κλέψουν την ψήφο της νεολαίας, την ψήφο αντίδρασης αλλά και την ψήφο του κόσμου που απέχει

• Σ` αυτούς που χρησιμοποιούν τους φασίστες χρυσαυγίτες προς όφελος τους με το να τους «πολεμούν» ή να τους προωθούν κάτω από το τραπέζι όποτε τους συμφέρει

• Σ` αυτούς που περιμένουν στη γωνία να μας εξουσιάσουν δείχνοντας τώρα ένα αγωνιστικό-φιλολαϊκό προφίλ, επειδή τα ποσοστά του κόμματος δεν εξασφαλίζουν μια θέση στο κοινοβούλιο,

εμείς προτείνουμε την αυτοοργάνωση των από τα κάτω της κοινωνίας.

 

Ήδη έχουμε δει κάποιες αυτοοργανωμένες κινήσεις να λαμβάνουν χώρα σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας και παγκόσμια. Οργανωμένες κινήσεις για επανασύνδεση ρεύματος και νερού, κοινωνικά ιατρεία μακριά από ΜΚΟ και δήμους, καθώς και μαθήματα αυτομόρφωσης. Συντονισμένες κινητοποιήσεις απέναντι στους πλειστηριασμούς, στα διόδια και στην καταστροφή του περιβάλλοντος (Κερατέα, Χαλκιδική) αλλά και για την υπεράσπιση των πλατειών (Ταξίμ, Ταχρίρ), καθώς και καταλήψεις κτιρίων για στέγαση (προσφυγικά Αλεξάνδρας). Αυτές οι αυτοοργανωμένες δομές κοινωνικής αλληλεγγύης και αντίστασης, είναι σημαντικό να μετατραπούν σε κινήματα, που θα αμφισβητήσουν την ίδια την εξουσία και να πάρουν χαρακτηριστικά μόνιμης και πιο οργανωμένης δομής.

 

Να γυρίσουμε την πλάτη στην προπαγάνδα που δεν θα οδηγήσει σε τίποτα άλλο από τη θυσία της ζωής και του μέλλοντος μας στο βωμό του καπιταλισμού και του νεοφιλελευθερισμού. Η τιμωρία της κυβερνητικής πολιτικής θα γίνει μέσω του αγώνα και όχι μέσω των εκλογών. Η συνειδητή αποχή λοιπόν είναι μια επιλογή για να κάνουμε τη ζωή και πάλι δική μας, δημιουργώντας δομές αγώνα, αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας. Με ανοικτές συνελεύσεις χωρίς ιεραρχία, αλλά οριζόντια θα συλλογικοποιήσουμε τις αντιστάσεις των από τα κάτω και αυτοοργανωμένα θα φτάσουμε σε μια κοινωνία ισότητας και ελευθερίας!

 

Συνειδητή αποχή, εκλογικό σαμποτάζ  

Όχι στις εκλογικές αυταπάτες  

Αυτοοργάνωση τώρα, αντίσταση και αλληλεγγύη παντού  

Υπεύθυνοι για τη ζωή μας είμαστε εμείς και κανένας άλλος  

 

«Ψηφοφόροι, εφόσον διεκδικώ τις ψήφους σας, σας οφείλω λίγα λόγια. Ορίστε λοιπόν: Κατάγομαι από παλιά γαλλική οικογένεια, αν μου επιτρέπεται και είμαι γομάρι από καλή ράτσα. Ένα γομάρι με την καλή έννοια της λέξης: τέσσερις οπλές και παντού μαλλί. Το όνομα μου είναι Άχρηστος, όπως είναι και οι υπόλοιποι ψηφοφόροι. Είμαι κενός όπως πολλά ψηφοδέλτια που επιμένουν να μη μετράνε και τα οποία πλέον ανήκουν σε μένα. Η εκλογή μου είναι εξασφαλισμένη. Καταλαβαίνετε πως μιλώ ειλικρινά…»

Alphonse Gallaud de la Perouse (Zo d’ Axa)  

 

 

Ανοικτή αντιεκλογική συνέλευση αναρχικών/αντιεξουσιαστών

Κάθε Τρίτη 18:30 στο Εργατικό Κέντρο Πάτρας

antieklogiki@hotmail.com

Advertisements

Χαιρετισμός αλληλέγγυων #ERA στον εκπρόσωπο της #BIOME

Την Παρασκευή 21/2/2014 στο εργατικό κέντρο Πάτρας είρθε εκπρόσωπος της ΒΙΟ.ΜΕ να μιλήσει για το εγχείρημά τους.

Αυτός είναι ο χαιρετισμός – καλωσόρισμα των αλληλέγγυων της ΕΡΑ Πάτρας.

Η επίθεση του κεφαλαίου ενάντια στους εργαζόμενους και τα δικαιώματά τους , που υφίσταται ο τόπος εδώ και πάνω από μια 5ετία , έχει δημιουργήσει συνθήκες που είναι πρωτόγνωρες για το λαό και το εργατικό κίνημα.

 Μετά το αρχικό μούδιασμα λαού και εργαζομένων , άρχισαν να ακούγονται , να διαμορφώνονται και να σχηματοποιούνται δράσεις και φωνές που είχαν ως κύριο στόχο την υπεράσπιση των δικαιωμάτων και τη δημιουργία κινημάτων αλληλεγγύης σε άτομα και ομάδες που είδαν τις ζωές τους να αλλάζουν.
 Εμείς , ως αλληλέγγυοι της ΕΡΑ , βρεθήκαμε από τη πρώτη στιγμή που το κράτος αποφάσισε πως έπρεπε να αλλάξει τη μορφή της κρατικής πληροφόρησης και να κλείσει την ΕΡΤ-ΕΡΑ και να τη μεταλλάξει σε ΔΤ , στο πλευρό του πειράματος ζωής που αποφάσισαν οι εργαζόμενοι να κρατήσουν τις δομές της ΕΡΑ Πάτρας στα χέρια τους και να συνεχίσουν να ενημερώνουν και να διασκεδάζουν τον κόσμο.
Σε κοινές συνελεύσεις εργαζομένων και αλληλέγγυων όλο το φθινόπωρο του 2013 , στο χώρο του δασύλλιου (που βρίσκονται οι εγκαταστάσεις της ΕΡΑ Πάτρας ) , συναποφασίστηκαν δράσεις και κινήσεις που είχαν σκοπό τη συνέχιση τις μετάδοσης προγράμματος και την ενίσχυση της πολυφωνίας στην ενημέρωση.
 Ως αλληλέγγυοι ΕΡΑ συμμετείχαμε σε πορείες , διαδηλώσεις , στο αποκλεισμό της ΔΕΗ ( μέσα από την πανπατραική συνέλευση συλλογικοτήτων και πολιτών και σε συνεργασία με το σωματείο ανέργων και επισφαλώς εργαζομένων ) και με τις συνελεύσεις μας κάθε Παρασκευή στο χώρο του εργατικού κέντρου , συντονίζουμε και οργανώνουμε τις επόμενες κινήσεις και δράσεις μας.
 Για εμάς , το ότι οι εργαζόμενοι της ΕΡΑ πήραν τη λειτουργία του σταθμού στα χέρια τους , μας έδωσε την ελπίδα και τη δύναμη για κάτι καλύτερο , για αυτό και δημιουργήσαμε την παράλληλη υποστηρικτική δομή που ονομάσαμε ”Αλληλέγγυοι ΕΡΑ Πάτρας” .
 Το ίδιο έκαναν και σύντροφοι πατρινοί και δημιούργησαν τους αλληλέγγυους της ΒΙΟ.ΜΕ.
 Οι ομοιότητες του εγχειρήματος της ΒΙΟ.ΜΕ και της ΕΡΑ είναι ολοφάνερες.
  Δύο μονάδες  παραγωγής (ειδήσεων και ψυχαγωγίας η μία , κόλλες , αρμούς-σκληρά καθαριστικά και άλλα σχετικά βιομηχανικά προιόντα η άλλη ) αφέθηκαν απ’ τους εργοδότες τους ( κράτος και οικογένεια Φιλίππου  ) να σβήσουν επειδή δεν ταίριαζαν στα σχέδιά τους.
 Δύο κερδοφόρες επιχειρήσεις , αποφασίστηκε να κλείσουν χωρίς να υπολογιστεί η ζωή των εργαζομένων σε αυτές. Και στις δύο περιπτώσεις , οι εργαζόμενοι πήραν τις εγκαταστάσεις και τα μέσα στα χέρια τους και αποφάσισαν να συνεχίσουν μόνοι τους τη λειτουργία των μονάδων παραγωγής , απαλλαγμένοι από τις σκοπιμότητες  και τα παιχνίδια των αφεντικών.
 Δύσκολο εγχείρημα , αφού βρέθηκαν και οι δύο μονάδες σε ένα περιβάλλον που σκόπιμα αδυνατεί να προσδιορίσει τις δυνατότητες λειτουργίας τους και που θεωρεί ότι τα μέσα παραγωγής δεν μπορούν να βρίσκονται σε χέρια εργαζομένων , που η λειτουργία και οι αποφάσεις παίρνονται από εργάτες με οριζόντιες μορφές οργάνωσης.
 Η ΒΙΟ.ΜΕ. , ως παλιότερο εγχείρημα βρήκε το βηματισμό της και αφού άλλαξε τα προιόντα παραγωγής της σε ήπια και οικολογικά καθαριστικά οικιακής χρήσης , πρότεινε καινοτόμες λύσεις για να μπορέσει να ξεπεράσει νομικά και οικονομικά προβλήματα.
 Έτσι , εκτός απ’ το ότι οι εργαζόμενοι πήραν τα μέσα παραγωγής στα χέρια τους , άνοιξαν το εγχείρημά τους και στην κοινωνία με μια κίνηση εξωστρέφειας. Ζήτησαν από τον κόσμο να προσφέρει εθελοντικά γνώσεις , πληροφορίες , οικονομική ενίσχυση και ό,τι άλλο μπορεί , ώστε να συμβάλει στο δικαίωμά τους για εργασία και στον αγώνα τους για επιβίωση. Αναγνώρισαν και καθιέρωσαν το ρόλο του ”αλληλέγγυου υποστηρικτή” που θα μπορεί να συνδιαμορφώνει την εξέλιξη του εγχειρήματος , με το δικαίωμα συμβουλευτικής ψήφου στις γενικές συνελεύσεις των εργαζομένων.
 Κάτι αντίστοιχο κουβεντιάζουμε και εμείς ως αλληλέγγυοι της ΕΡΑ , με την πρότασή μας να συμμετάσχουμε συμβουλευτικά και ενημερωτικά στις συνελεύσεις των εργαζομένων και με αυτό τον τρόπο να δημιουργηθεί το περιβόητο άνοιγμα στην κοινωνία και το όλο εγχείρημα να αποκτήσει πλατιά λαική στήριξη , ούτως ώστε να συνεχίσει να λειτουργεί με αξιοπρέπεια και να αποτελέσει παράδειγμα και για άλλα παρόμοια εγχειρήματα που σίγουρα θα εμφανιστούν στο άμεσο μέλλον.
 Η καραμέλα του συστήματος για ”ανάπτυξη” , γνωρίζουμε όλοι μας , ότι είναι το δόλωμα για ακόμα μεγαλύτερη καταλήστευση και αποβιομηχανοποίηση αυτού του τόπου.
 Μεγάλες εταιρείες όπως ο Coca-Cola 3Ε , η χαλυβουργία κ.α έφυγαν και εγκατέλειψαν εργαζόμενους και εγκαταστάσεις. Αυτές τις εγκαταστάσεις και την εργασιακή πείρα των εργαζομένων , μπορούμε να τις εκμεταλλευτούμε και να δημιουργήσουμε καινούριες μορφές οικονομικής ζωής , που θα στηρίζονται στην παραγωγή και διάθεση προιόντων , τα οποία τα παράγονται από εργάτες για εργάτες , με οριζόντιες μορφές οργάνωσης και χωρίς κερδοσκοπικά και εκβιαστικά παιχνίδια των αφεντικών.
 Καλωσορίζουμε τον εκπρόσωπο της ΒΙΟ.ΜΕ και του ζητάμε να μας αναλύσει τον τρόπο λειτουργίας και τις προοπτικές του εγχειρήματος τους.

Περί εργατικού κέντρου Πάτρας.

Στη πλατεία Όλγας υπάρχει το εξαόροφο κτήριο του εργατικού κέντρου Πάτρας. Σε αυτό στεγάζονται όλοι οι συνδικαλιστικοί φορείς των εργαζομένων του νομού Αχαίας.

ερ.κεντρο2

 

 

Το κτήριο ανήκει στο κράτος , καθώς το καθεστώς των περιουσιακών στοιχείων των συνδικαλιστικών ενώσεων έχει τη μορφή του νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου. Κατ΄αρχήν έχουμε μάθει ότι το κτήριο πέρασε στη κυριότητα του Ταμείου Αξιοποίησης Ιδιωτική Περιουσίας του Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ) και είναι θέμα χρόνου η ενοικίαση ή ακόμα και η πώλησή του.

Μέχρι σήμερα στο κτήριο στεγάζονται τα εργατικά σωματεία τα οποία έχουν γραφεία στο χώρο του κτηρίου και χρησιμοποιούν το μεγάλο αμφιθέατρο , χωρητικότητας 350 θέσεων , στο ισόγειο , για τις συνελεύσεις τους. Υπάρχουν κι άλλες μικρότερες αίθουσες  συνελεύσεων , όπως αυτή του 4ου ορόφου και μέχρι πριν λίγους μήνες , ο χώρος του ημιόροφου.

Από τις αρχές του Νοέμβρη ο χώρος του ημιόροφου νοικιάστηκε – παραχωρήθηκε σε ιδιώτη για τη λειτουργία κυλικείου.

Και εδώ αρχίζουν τα τρελά.

Το κυλικείο ονομάστηκε ”Χωρίς Χρόνο , κυλικείο , cafe-bar , αναψυκτήριο”.

ερ.κεντρο χωρις χρονο

 

Ο τύπος που εκμεταλλεύεται το ”κυλικείο” είναι ο ίδιος που είχε το κυλικείο στο χώρο που το ΠΑΣΟΚ διατηρούσε , μέχρι πριν λίγο καιρό , τα κεντρικά γραφεία του κόμματος στη Πάτρα , στην οδό Γεροκωστοπούλου. Με το που το ΠΑΣΟΚ έκλεισε τα γραφεία , λόγω έλλειψης χρημάτων και ψηφοφόρων , θεωρήθηκε σωστό να δοθεί νέος χώρος στον ιδιοκτήτη του κυλικείου και αποφασίστηκε να μετακομίσει η επιχείρησή του στο εργατικό κέντρο.

Ο συγκεκριμένος επιχειρηματίας είναι γνωστό πρασινοφρουρός , πρόεδρος των εποχικών δασοπυροσβεστών για χρόνια , στέλεχος του τοπικού ΠΑΣΟΚ και απαραίτητος διαμεσολαβητής κάθε είδους ρουσφετιού. (Όταν χτες ο adiasistos αναρωτήθηκε , με αφορμή την επίθεση ενάντια σε αστυνομικούς που φυλάνε τα γραφεία του ΠΑΣΟΚ στη Χαριλάου Τρικούπη , ποιος είναι ο λόγος που το ΠΑΣΟΚ έχει ακόμα γραφεία , του απαντήσαμε ότι ο κύριος λόγος του πλέον είναι τα ρουσφέτια.)

Μετέφερε λοιπόν το κυλικείο στο εργατικό κέντρο και έβαλε καρέκλες , τραπέζια , μπάρες και ψηλά σκαμπό όχι μόνο στο χώρο του ημιόροφου , αλλά  και στο ισόγειο μέσα κι έξω απ΄το κτήριο. Με το που μπαίνει κάποιος στο κτήριο κάνει σλάλομ ανάμεσα σε καναπέδες , μπάρες και ψηλά σκαμπό. Ακόμα και η είσοδος του μεγάλου αμφιθεάτρου , μια τεράστια  , τετράφυλλη ξύλινη πόρτα , έχει καλυφθεί από μπάρες και σκαμπό , κάνοντας έτσι την πρόσβαση δύσκολη καθώς έχει μείνει ανοιχτό μόνο το ένα από τα τέσσερα φύλλα της πόρτας.

χωρις χρονο1

 

(Η φωτογραφία έχει τραβηχτεί πριν την ολοκλήρωση της ”διακόσμησης” του χώρου του ισογείου. )

Ο ”κυλικειάρχης” κρατάει και τα κλειδιά όλου του κτηρίου και το ανοίγει και το κλείνει ανάλογα με τις ώρες λειτουργίας του ”καταστήματος”!

Πριν λίγους μήνες , δημιουργήθηκε στη Πάτρα το σωματείο ανέργων και επισφαλώς εργαζομένων ,, μετά από απαίτηση πολλών νυν και πρώην εργαζομένων. Ζήτησαν από τη διοίκηση του εργατικού κέντρου να τους παραχωρηθεί αίθουσα για το σωματείο και δικαίωμα στη χρήση του αμφιθεάτρου για τις συνελεύσεις. Η διοίκηση του εργατικού κέντρου αρνήθηκε στο σωματείο τη χορήγηση γραφείων στο κτήριο με το αιτιολογικό ότι οι άνεργοι δεν είναι εργαζόμενοι και συνεπώς δεν δικαιούνται γραφεία , ενώ οι επισφαλώς εργαζόμενοι ανήκουν σε κλαδικά σωματεία τα οποία ήδη έχουν γραφεία στο χώρο !!!

Όταν τον Αύγουστο του 2013 το κράτος σε συνεργασία με το δήμο της Πάτρας μπήκαν στην καταλήψεις του Παραρτήματος , Μαραγκοπούλειου και του στεκιού του ΤΕΙ , οι αλληλέγγυοι των καταλήψεων , στην προσπάθειά τους να βρουν χώρο για συνελεύσεις , αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν το εργατικό κέντρο. Υπήρχαν δύο σκέψεις. Η πρώτη ήταν να ζητηθεί τυπικά ο χώρος του αμφιθεάτρου του εργατικού κέντρου από τη διοίκηση και η δεύτερη να γίνει κατάληψη του αμφιθεάτρου για όση ώρα διαρκούσαν κάθε φορά οι συνελεύσεις. Επικράτησε η πρώτη άποψη και βρέθηκαν ορισμένοι σύντροφοι οι οποίοι επώνυμα και με τις ”ταυτότητες στα χέρια ” πήγαν στον πρόεδρο του εργατικού κέντρου και ζήτησαν την περιστασιακή χρήση του χώρου. Ο πρόεδρος , επειδή φοβήθηκε μόνιμη κατάληψη , έδωσε την άδεια με την προυπόθεση μα ενημερώνεται για το χρόνο των συνελεύσεων και να μην γίνονται ζημιές στο χώρο. Αυτό συνεχίστηκε για τέσσερις μήνες περίπου αλλά κάτω από την πίεση των τοπικών εφημερίδων και blogs (που εκφράζουν τη συντηρητική και αντιδραστική άποψη των δημοτικών , οικονομικών και κοινωνικών αρχών της πόλης ) το εργατικό κέντρο σταμάτησε να δίνει άδεια για τη χρήση του αμφιθεάτρου.

Οι αλληλέγγυοι των καταλήψεων αποφάσισαν επιτέλους να μην ζητάνε άδεια για τη χρήση του αμφιθεάτρου και έτσι όταν αποφασίζεται συνέλευση μπαίνουμε στο χώρο και γίνονται οι συνελεύσεις.

Το ίδιο αποφάσισε και το σωματείο ανέργων και επισφαλώς εργαζομένων και σταμάτησε να ζητάει άδεια χρήσης του αμφιθεάτρου.

Ήδη , από τις αρχές του Δεκέμβρη , που άρχισε να λειτουργεί το κυλικείο στο εργατικό κέντρο , ο ”επιχειρηματίας” κλειδώνει την κεντρική πόρτα (η οποία με ένα απλό σπρώξιμο ανοίγει) , τοποθέτησε κάμερες εικόνας και ήχου μέσα και έξω από το εργατικό κέντρο και έκανε το κυλικείο χώρο συγκέντρωσης ασφαλιτών.

Στο χώρο του αμφιθεάτρου εξακολουθούν να γίνονται κάθε Τρίτη οι συνελεύσεις του εργαλειοφόρου ( ανοιχτή αναρχική συνέλευση ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά) , των ανέργων και επισφαλώς εργαζομένων , του ΚΕΕΡΦΑ και οποιασδήποτε  άλλης συλλογικότητας ή ομάδας έχει ανάγκη από ένα χώρο συζήτησης.

Αυτό που πρέπει να επισημανθεί είναι ότι τα αναγνωρισμένα σωματεία που χρησιμοποιούν ”νόμιμα” το χώρο είτε δεν έχουν λάβει θέση για το ζήτημα του κυλικείου και των συνελεύσεων , είτε είναι αρνητικά στη διάθεση του χώρου στις συλλογικότητες και ομάδες.

Αναπόφευκτα , η σύγκρουση θα επέλθει και γι΄αυτό παρουσιάζουμε σήμερα τα όσα έχουν γίνει μέχρι στιγμής , για να μην μπορεί κάποιος να παρουσιάσει άλλες αιτίες και αφορμές και να ρίξει το φταίξιμο σε κατασκευασμένες – μεθοδευμένες εξελίξεις.

Ήδη το σωματείο των ανέργων και επισφαλώς εργαζομένων εξετάζει το θέμα από τη νομική του πλευρά (αλλαγή τρόπου χρήσης του ημιόροφου , διαγωνισμός η ανάθεση του κυλικείου στο συγκεκριμένο ”επιχειρηματία” , τρόπο λειτουργίας του κυλικείο ενώ είναι κανονικό cafe-bar , νομιμότητα για τη χρήση καμερών και άλλα).

Είναι πασιφανές ότι το σύστημα που ανέθρεψε και χρησιμοποίησε το συγκεκριμένο είδος συνδικαλισμού , για να μπορέσει να ελέγξει τους εργάτες , χρησιμοποιεί το συγκεκριμένο κυλικείο , cafe-bar , αναψυκτήριο , ως δούρειο ίππο για να αποστειρώσει – αποτελειώσει κάθε ίχνος αντίδρασης και αντίστασης και να καταδείξει ότι αυτό κάνει κουμάντο στα πάντα , αδιαφορώντας ακόμα και για τη νομιμότητα που το ίδιο έχει δημιουργήσει.

Σ’όλα αυτά πρέπει να προσθέσουμε ότι το σωματείο ανέργων και επισφαλώς εργαζόμενων κάλεσε στις 13/1/14 σε πανπατραική συνέλευση , στο χώρο του εργατικού κέντρου,όλους τους συνδικαλιστικούς φορείς της πόλης καθώς κ όλα τα μεμονωμένα άτομα,για να κουβεντιάσουν κοινές δράσεις. Η τεράστια συμμετοχή θορύβησε τους εργατοπατέρες του εργατικού κέντρου με αποτέλεσμα να οξυνθεί η έχθρα τους προς το σωματείο.

Και τέλος,ο χώρος της πλατείας Όλγας,που βρίσκεται το εργατικό κέντρο,αποτελεί το χώρο που μαζεύονται αναρχικοί και αριστεροί και είναι ο μόνιμος πονοκέφαλος των καθεστωτικών δυνάμεων. Στο σχέδιό τους είναι να ”καθαρίσουν” την περιοχή από τα αντιδραστικά στοιχεία. Ξεκίνησαν με το κλείσιμο της κατάληψης του Παραρτήματος (που βρίσκεται 200 μέτρα από την πλατεία) , συνεχίζεται με την αστυνομική καταστολή και την προσπάθεια εκδίωξης των ανθρώπων που μαζεύονται στη πλατεία και κορυφώνεται με τον εξωραισμό του εργατικού κέντρου και την αποστείρωση του από την κοινωνία , ώστε τίποτα να μην είναι αντίθετο στα σχέδιά τους για εξάλειψη κάθε διαφορετικής φωνής και γνώμης.

Δείτε και τα παρακάτω links :

– http://ergaleioforos.squat.gr/2014/01/15/%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%B3%CE%B3%CE%B5%CE%BB%CE%B9%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%BF-%CE%BA%CE%B5%CE%BD%CF%84%CF%81%CE%BF-%CF%80%CE%B1%CF%84/

– http://www.dete.gr/news.php?article_id=181114

– http://flashstar.skaipatras.gr/site/?p=51507