Σκέψεις και επιχειρήματα ενάντια στις εξορύξεις των υδρογονανθράκων.

Έφτασε η ώρα που οι πλούσιοι αυτού του κόσμου αποφάσισαν να ανοίξουν το θέμα της εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων που υπάρχουν στο Ιόνιο και στη νότια Κρήτη. Η συγκυρία ιδανική , η ντόπια κυβέρνηση θετική (σε σημείο δουλοπρέπειας) , η “κοινή γνώμη” ανυπομονούσα να “εκμεταλλευτεί” τους φυσικούς πόρους που  βρίσκονται κάτω από τα πόδια της , έτσι ώστε να “ξεχρεώσει” και να έρθει η “ανάπτυξη”.

πλατφόρμα εξόρυξης πετρελαίου

Βρεθήκαμε σε μια μάζωξη που έγινε στις 11/7/14 στην αγορά Αργύρη από την παράταξη που στήριξε στις τοπικές εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ για την περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας. Στην κουβέντα που έγινε ακούστηκαν , εκτός από αοριστολογίες και πολιτικές γενικότητες και ορισμένες ενδιαφέρουσες θεωρήσεις σχετικά με το θέμα της εξόρυξης υδρογονανθράκων στην περιοχή του Πατραικού και του Ιονίου , από κομματικούς αξιωματούχους , από πανεπιστημιακούς , από εκπρόσωπο της greenpeace και από εκλεγμένους αντιπροσώπους. Υποθέτουμε ότι η περιφερειακή παράταξη Αντίσταση Πολιτών ή ο ΣΥΡΙΖΑ θα δημοσιοποιήσει τα πρακτικά ή τουλάχιστον τα συμπεράσματα της εκδήλωσης.

Εμείς , απ’τη δικιά μας οπτική , θα επισημάνουμε ορισμένα θέματα που είτε θίχτηκαν στην εκδήλωση ή δεν αναφέρθηκαν καθόλου.

1)

Καταρχήν , πρέπει να θέσουμε το θέμα της σεισμικής δραστηριότητας της περιοχής , μιας και αναφερόμαστε στον Πατραικό και στο Ιόνιο. Δεν υπάρχει μέρα που στην ευρύτερη περιοχή να μην έχει σημειωθεί κάποιος σεισμός. Θέτουμε λοιπόν ευθέως δύο ερωτήματα: α) Υπάρχει εξασφάλιση ότι οι κατασκευές για την εξόρυξη υδρογονανθράκων μπορούν να αντέξουν τη σεισμική δραστηριότητα της περιοχής; και β) Μήπως τα τρυπάνια των ερευνών και των εξορύξεων προκαλέσουν συχνότερους και ισχυρότερους σεισμούς;

 

2)

πετρελαικές καταστροφές

 

Από τη διεθνή εμπειρία των εξορύξεων έχουμε πάρα πολλά παραδείγματα “ατυχημάτων” , είτε από αστοχία υλικών , είτε από ανθρώπινο λάθος , είτε από έντονα καιρικά φαινόμενα , είτε τέλος από τη διαδικασία μεταφοράς του πετρελαίου ή του φυσικού αερίου με καράβια και αγωγούς.

διαροή πετρελαίου στον κόλπο μεξικού

3)

Σημαντικότατο θέμα είναι και το αν συμβιβάζονται οι ήδη υπάρχουσες δραστηριότητες στην περιοχή με τη νέα δραστηριότητα των εξορύξεων. Και εξηγούμαστε: Στην περιοχή υπάρχει έντονη τουριστική , αλιευτική και ιχθυοκαλλιεργική δραστηριότητα. Καταρχήν οι τουρίστες θα συνεχίσουν να έρχονται , όταν οι πλατφόρμες άντλησης πετρελαίου και η συνεχής παρουσία πετρελαιοφόρων πλοίων θα είναι μέρος του φυσικού τοπίου; Θα υπάρξουν τουρίστες που θα έρθουν σε ένα μέρος που η βιομηχανική δραστηριότητα θα είναι η ίδια ή και πιο έντονη από τις περιοχές που ζουν στην καθημερινότητά τους; Η αλιεία θα συνεχίσει να υφίσταται ως δραστηριότητα σε μια θαλάσσια περιοχή που η μόλυνση από τις εξορύξεις και η έντονη κινητικότητα των πλοίων θα αναταράσσουν συνεχώς (είτε με την μόλυνση , είτε με τον κυματισμό που προκαλεί κυρίως στις ακτές η κίνησή τους) το χώρο που ζουν και υπάρχουν τα θαλάσσια όντα; Η ιχθυοκαλλιέργεια , που είναι πολύ διαδεδομένη και πολύ ανεπτυγμένη , θα συνεχίσει να υπάρχει μετά τη μόλυνση , τη ρύπανση και τους κυματισμούς;

πετρέλαιο κ τουρισμός

4)

Δεν θα μπορούσε να ξεφύγει η διαδικασία έρευνας και εξόρυξης των υδρογονανθράκων από την κυρίαρχη τάση της οικονομικής πρακτικής , δηλαδή της ιδιωτικής επιχειρηματικότητας.

Ιδιώτες ανέλαβαν τη μέχρι τώρα έρευνα ύπαρξης κοιτασμάτων , ιδιώτες θα έχουν τη διαχείριση των διαγωνισμών για την έρευνα (παρ’ ότι υπάρχει από το 2011 δημόσιος φορέας) , ιδιώτες θα έχουν τα δικαιώματα εκμετάλλευσης και τέλος , ιδιώτες θα πιστοποιούν τους περιβαλλοντικούς όρους (μετρήσεις ρύπανσης , βαθμό αλληλεπίδρασης με τις ήδη υπάρχουσες δραστηριότητες). Με δεδομένη την αδυναμία της κεντρικής διοίκησης (είτε λόγω οργάνωσης , είτε λόγω διαφθοράς) μήπως θα πρέπει να μιλάμε για εντελώς ασύδοτη και ανεύθυνη συμπεριφορά των ιδιωτών με στόχο την επιχειρησιακή ευκολία και τη μεγιστοποίηση του κέρδους;

5)

Εδώ θα πρέπει να λάβουμε απόλυτα σοβαρά τη διάσταση των επιχειρηματικών δράσεων των ιδιωτών στην εποχή του νεοφιλελευθερισμού που ζούμε. Κάθε φορά που αποφασίζεται μια επιχειρηματική δραστηριότητα αρχίζει μια χρηματιστηριακή μάχη για την άντληση κεφαλαίων (ως γνωστό οι επιχειρηματίες δεν δουλεύουν με δικά τους κεφάλαια αλλά ζητούν από επενδυτές να βάλουν λεφτά έτσι ώστε να αποκομίσουν και χρηματιστηριακά μετοχικά κέρδη).

Οι εταιρείες έρευνας και εξόρυξης υδρογονανθράκων είναι από τις μεγαλύτερες και ισχυρότερες εταιρείες παγκόσμια. Είναι επίσης γνωστή η πρακτική τους να δημιουργούν καρτέλ και να μοιράζουν τις δουλειές αντί να χτυπά η μια την άλλη και να μειώνεται το κέρδος. Οι 4-5 εταιρείες που θα δώσουν προσφορές για την έρευνα και την εξόρυξη των υδρογονανθράκων το πιο πιθανό είναι να είναι συμφερόντων ενός και μόνο επιχειρηματικού ομίλου , που μέσα από αδιαφανείς μετοχοποιήσεις θα παρουσιάζεται ως 4-5 ανεξάρτητες και εχθρικές μεταξύ τους εταιρείες.

Οι επενδυτές από την άλλη που θα χρηματοδοτήσουν τα επιχειρηματικά σχέδια θα καθοδηγηθούν κατάλληλα από εταιρείες διαχείρισης κεφαλαίων ώστε να επενδύσουν τα χρήματά τους ανάλογα με τις πιθανότητες που θα έχουν οι εταιρείες έρευνας και εξόρυξης ώστε να κερδίσουν το διαγωνισμό. Τον διαγωνισμό θα τον προκηρύξει , όπως είπαμε , ιδιωτική εταιρεία που είναι σίγουρο ότι θα έχει σχέσεις διαπλοκής με τις εταιρείες  που θα διαγωνισθούν και που , σχεδόν βέβαια , θα είναι όλες παρακλάδια του ίδιου επιχειρηματικού ομίλου. Όταν λοιπόν ο πρωθυπουργός ανακοινώσει την έναρξη της διαδικασίας έρευνας καταρχήν και εξόρυξης στη συνέχεια , εκατομμύρια ανθρώπων από όλο τον κόσμο θα τρέξουν να αγοράσουν τις μετοχές των εταιρειών που θα λάβουν μέρος στο διαγωνισμό. Εταιρείες που θα έχουν ως αρχικό κεφάλαιο 100-150 εκατομμύρια  θα βρεθούν, λόγω της ζήτησης, με μετοχικό κεφάλαιο δισεκατομμυρίων. Τη διαφορά αρχικής – τελικής αγοραίας αξίας των μετοχών θα την καρπωθούν εξολοκλήρου και χωρίς καμιά παραγωγική δραστηριότητα οι αρχικοί μεγαλομέτοχοι οι οποίοι θα κερδίσουν το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων που προσδοκούν όχι μέσα από την εξόρυξη αυτή καθ’αυτή , αλλά μέσα από χρηματιστηριακές πράξεις. Έχοντας εξασφαλίσει ήδη απίστευτα ποσά οι κύριοι επενδυτές δεν είναι σίγουρο ότι θα συνεχίσουν να ενδιαφέρονται για την επένδυση αυτή καθ’αυτή. Καθυστερήσεις , παζάρια , υπερτιμολογήσεις , φοροαπαλλαγές , εκβιασμοί θα μπουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με την κυβέρνηση του τόπου που έχει και διαθέτει τον ορυκτό πλούτο. Η εξαγγελία του υπουργού ενέργειας και του πρωθυπουργού για το ξεκίνημα της επένδυσης που θα βοηθήσει στην “παραγωγική ανασυγκρότηση” θα δώσει κέρδη στους ιδιώτες επενδυτές και θα βάλει τον τόπο σε μια διαδικασία αναπροσαρμογής των όρων παραχώρησης.  Ήδη σήμερα η κυβέρνηση μιλάει για το ότι το 20% των κερδών που θα έχει η εξόρυξη θα πάνε στις τοπικές κοινωνίες μέσω της αυτοδιοίκησης και το 5% θα πάει στην κεντρική διοίκηση!!! Ποιος θα ελέγχει όμως την επιχειρηματική δραστηριότητα της εταιρείας που θα κάνει την εξόρυξη; Μα αυτό το θέμα το έχει ήδη λύσει η κυβέρνηση που φρόντισε να καταστήσει σαφές ότι η ίδια η εταιρεία θα έχει τον έλεγχο και την διαχείριση των οικονομικών και των περιβαλλοντικών μελετών. Κάπως έτσι η εταιρεία εξόρυξης θα παρουσιάζει είτε μικρά κέρδη , είτε ζημιές και οι τοπικέ κοινωνίες μαζί με την κεντρική κυβέρνηση θα περιμένουν μήπως και η ” ανάπτυξη” τους πετάξει κανένα ψίχουλο. 

6)

Μιλάει  το υπουργείο και η κυβέρνηση για ύπαρξη νέων θέσεων εργασίας και για μπόλικο χρήμα που θα πέσει στον τόπο. Θα ρωτήσουμε εδώ λοιπόν : Υπάρχουν έμπειροι και εξειδικευμένοι εργάτες στον τόπο που να μπορούν να εργαστούν σε εξόρυξη υδρογονανθράκων; Θα πληρώσουν οι εταιρείες την εξειδίκευση ντόπιων εργατών ή θα φέρουν έτοιμους , δοκιμασμένους , δικά τους στελέχη που τα χρησιμοποιούν στην παγκόσμια περιοδεία τους για υπερεκμετάλλευση των κοιτασμάτων; Είναι πολύ χρονοβόρα και πολυέξοδη η χρησιμοποίηση ντόπιων εργατών και επιστημόνων που αμφιβάλλουμε αν χρησιμοποιηθεί κάποιος ντόπιος , παρά μόνο ως χαμάλης ή φύλακας και αυτοί ελάχιστοι.

7)

Παγκόσμια υπάρχουν δύο ακραία παραδείγματα , τα οποία αποτελούν και τα όρια μέσα στα οποία κινούνται οι εξορύξεις υδρογονανθράκων. Το ένα είναι η Νορβηγία και το άλλο η Νιγηρία . Θα σας παραθέσουμε συντομότατα τις σκέψεις μας και για τα δύο , εξάλλου περισσότερα μπορείτε να βρείτε στο διαδίκτυο.

 

Η Νορβηγία είναι μια χώρα που έχει όλες τις μορφές ενέργειας στο υπέδαφος , στο έδαφος και στον αέρα της. Έχει κοιτάσματα υδρογονανθράκων ,έχει γεωθερμική ενέργεια από τις ζεστές πηγές καθώς   υπόγεια και επιφανειακά νερά που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας και τέλος εκμεταλλεύεται ενεργειακά τον αέρα και τον κυματισμό του Ατλαντικού. Όταν αποφάσισε να εκμεταλλευτεί τους υδρογονάνθρακες δεν αντιμετώπιζε ούτε κεφαλαιακές , ούτε ενεργειακές ανάγκες. Έτσι , με όλη την άνεση που προσφέρει η έλλειψη άμεσης ανάγκης , η εξόρυξη υδρογονανθράκων έγινε με γνώμονα τη διατήρηση και διαιώνιση την ευημερίας των κατοίκων της περιοχής. Συστάθηκε κρατική δημόσια εταιρεία που ανέλαβε την εξόρυξη και πώληση των υδρογονανθράκων και η αξία της δραστηριότητας πήγε στα ασφαλιστικά ταμεία των Νορβηγών , στην κοινωνική πολιτική και σε δραστηριότητες που στόχο είχαν την καλυτέρευση της ποιότητας ζωής των κατοίκων .

Αντίθετα στη Νιγηρία , η ιδιωτική πολυεθνική εταιρεία εξόρυξης όρμησε σαν αρπακτικό και πλιατσικολόγησε τον υπέδαφος της περιοχής , κατέστρεψε τεράστιες εκτάσεις , τα δεν κέρδη δεν διανεμήθηκαν ούτε κατ’ ελάχιστο στον ντόπιο πληθυσμό. Επιπλέον , για να μην αρχίσουν να αποζητούν οι ντόπιοι ευημερία και μέρος των κερδών , τους βύθισαν σε εμφύλιο συμμοριτοπόλεμο που χρηματοδοτείται από την ίδια πολυεθνική εταιρεία εξόρυξης. Το αίμα συναγωνίζεται με το πετρέλαιο , στην περιοχή , για το ποιο θα χυθεί πιο γρήγορα.

Νιγηρία

 

Διαφθορά , φτώχεια και εμφύλιος στην Νιγηρία , πλούτος , ευημερία και διασφάλισή της στη Νορβηγία.

Εδώ τι λέτε ότι θα συμβεί;

Ας επαναφέρουμε λίγο τον όρο “παραγωγική ανασυγκρότηση” που χρησιμοποιήσαμε προηγουμένως και που η κυβέρνηση τον έχει αναγάγει σε ευαγγέλιο μαζί με τον όρο “ανάπτυξη”. Ο όρος παραγωγική ανασυγκρότηση σημαίνει ότι :

α) η παραγωγή ενός τόπου έχει καταστραφεί και χρειάζεται επανασχεδιασμό

β) η παραγωγή δεν στηρίζει τη ζήτηση και πρέπει να αλλάξει

Τίποτα από τα δύο δεν ισχύει σε πραγματική βάση στον τόπο  γιατί απλούστατα , παραγωγή , με την καπιταλιστική έννοια , δεν υπήρξε ποτέ. Μικρές βιομηχανικές μονάδες υπήρξαν που δεν μπορούσαν να καλύψουν ούτε καν την ντόπια ζήτηση. Ακόμα και πρωτογενής γεωργική και κτηνοτροφική παραγωγή του τόπου ποτέ δεν υπήρξε επαρκής ώστε να στηρίξει άνετα ακόμα και αυτή την ανάγκη επιβίωσης των κατοίκων (ένας αιώνας συνεχών μεταναστεύσεων). Ας θυμηθούμε σε τι κατάσταση βρισκόταν ο πληθυσμός μέχρι τη δεκαετία 1980 που το χρήμα κινούνταν ελάχιστα και μόνο στην άρχουσα τάξη , που η ύπαιθρος ζούσε με τα απολύτως βασικά και που ακόμα και αυτά έλειπαν , που η βιομηχανία και η βιοτεχνία ήταν αιώνες πίσω από αυτή της Δύσης. Η αλλαγή μοντέλου στη δεκαετία του 1980 με την  “σοσιαλιστική” αναδιανομή πλούτου στηρίχτηκε σε δάνεια και διαπλοκή για τον έλεγχο των χρημάτων που έπεφταν σαν βροχή , με αποτέλεσμα να ωφεληθούν μόνο τα περίφημα “νέα τζάκια” και ο φτωχός μέχρι τότε λαός να ζήσει μια ευημερία με ημερομηνία λήξης τη σημερινή εποχή και να πληρώσει ως “τίμιος  και καλός νοικοκύρης” τα σπασμένα με αυτοκτονίες , κατάθλιψη και σκύψιμο του κεφαλιού. Παραγωγική ανασυγκρότηση μπορεί να γίνει μόνο αν υπάρχει παραγωγική βάση. Με αυτόν τον όρο προσπαθούν οι κυβερνώντες και τα πανίσχυρα συμφέροντα  που κρύβονται πίσω τους να αρπάξουν ό,τι υπάρχει και δεν υπάρχει σε αυτόν τον τόπο και να χρησιμοποιούν για πάντα τους κατοίκους ως δουλοπάροικους. Αυτό είναι που εσείς ονομάζετε νεοφιλελευθερισμό αλλά εμείς το λέμε νεοφεουδαρχία. 

Μετά από όλα αυτά εμείς προτείνουμε να μην υπάρξει καμιά αξιοποίηση των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων γιατί:

α) Ενέργεια μπορεί να έχει ο τόπος από τον ήλιο , τον άνεμο και τα νερά (υπάρχουν πάμφθηνες και ήπιες τεχνολογίες που σκόπιμα παραμερίζονται ενώ αντίθετα προωθούνται πανάκριβες και κατ’ επίφαση καθαρές πηγές ενέργειας).

β) Σε καμιά περίπτωση δεν θα πρέπει να θέσουμε σε κίνδυνο το φυσικό περιβάλλον που ζούμε είτε μη λαμβάνοντας υπόψη τα φυσικά φαινόμενα (σεισμοί , καταιγίδες , αέρηδες) είτε επιβαρύνοντάς το με υπερβολικές θαλάσσιες μεταφορές , είτε τέλος εξαιτίας ατυχημάτων από ανθρώπινα λάθη ή αστοχία υλικών.

γ) Δεν πρέπει να κάνουμε πιο ισχυρούς τους νεοφιλελεύθερους επενδυτές γιατί έτσι θα μας ελέγχουν απόλυτα και θα είμαστε έρμαια της εξουσιαστικής τους διάθεσης μέχρι την ολοκληρωτική μας σκλαβοποίηση.

Παίρνουμε ενεργά μέρος στον αγώνα κατά της εκμετάλλευσης των ανθρώπων μέσα από τις “ευκαιρίες” που δημιουργεί το κυνήγι  των φυσικών πόρων σε υπέδαφος , έδαφος και αέρα και συνδέουμε απόλυτα τον αγώνα μας ενάντια στις εξορύξεις υδρογονανθράκων με τον αγώνα των κατοίκων της Χαλκιδικής , με τον αγώνα των κατοίκων της Ηπείρου και Θεσσαλίας ενάντια στην εκτροπή του Αχελώου , με όσους αντιδρούν στην υδρόλυση των χημικών της Συρίας στα νότια της Κρήτης και με τα κινήματα για ελεύθερη κοινή χρήση ακτών και παραλιών καθώς και με οποιονδήποτε αγώνα ενάντια στη δημιουργία πλαστών αναγκών που οδηγεί στην νεοφεουδαρχία που σχεδιάζουν οι εξουσιαστές.

Στρατώνι Χαλκιδικής μόλυνση

Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι τα δις ή τα τρις που ακούγονται δεν είναι παρά το δόλωμα στη φάκα.Δεν πρόκειται να υπάρξει κανένα όφελος παρά μόνο επιδείνωση της κατάστασης όχι μόνο οικονομικά αλλά και κοινωνικά. Να σκέφτεστε και να αναρωτιέστε μόνο αν υπάρχει έστω και ένας επενδυτής που να σκέφτηκε έστω και κατ’ελάχιστο να ωφελήσει και όχι να πλιατσικολογήσει ό,τι θεωρεί ως ευκαιρία. Οι σωτήρες με τα λεφτά που θα έρθουν να σώσουν κόσμο δεν είναι παρά στυγνοί εκμεταλλευτές και τύραννοι. Σκεφτείτε τα αφεντικά σας πως θα συμπεριφερόντουσαν σε τέτοιας έκτασης “δουλειές” και μετά αποφασίστε να δώσετε το ελεύθερο να εκμεταλλευτούν τον τόπο και τις ζωές σας.

Και όπως σοφά διατύπωσε ένας φίλος :

“Ούτε ανάπτυξη, ούτε αποανάπτυξη, ζωή ρε μαλάκες, ζωή.”

Ο λαθρομετανάστης κροκόδειλος.

Κακός χαμός με ένα κροκοδειλάκι που άφησε (;) κάποιος “συνάνθρωπος” στο τεχνητό φράγμα ενός ποταμού στην Κρήτη.

Να το πιάσουμε γιατί θα μας φάει , θα μας φάει τα ζωντανά μας , τρώει τις πάπιες κι ένα σωρό άλλες φοβίες ανασφαλών ανθρώπων που καθετί που ξεπερνά την καθημερινότητα και εξάπτει τις φοβίες τους αντιδρούν υστερικά ζητώντας άμεση απομάκρυνση ακόμα και αφανισμό.

Ο μύθος της “κοκκινοσκουφίτσας” και του κακού λύκου , αρχέτυπο της απειλής της φύσης ενάντια στον άνθρωπο – εξουσιαστή  βρήκε την σύγχρονη αποτύπωσή του στον κροκόδειλο της Κρήτης.

Ένα ζώο που ο άνθρωπος θέλησε  (όπως όλα τα άλλα) να το κάνει pet για δείξει την ανωτερότητά του , να τα χρησιμοποιήσει ως αυτοεπιβεβαίωση , να τα χρησιμοποιήσει ως ψυχοθεραπεία και συντροφιά , έφτασε στο σημείο να αποτελεί απειλή για τον πολιτισμό και την “φυσιολογική ζωή” και άρα απειλή που πρέπει να εξουδετερωθεί.

Στα 300χλμ πιο βόρεια  , σε ζωολογικό κήπο(φυλακή) της Αθήνας ζουν κροκόδειλοι σε αιχμαλωσία.Ακόμα και 3.000 χλμ βορειότερα , σε ζωολογικούς κήπου της Μόσχας , οι νοικοκυραίοι βλέπουν αυτοί και τα παιδιά τους ,κροκόδειλους σε αιχμαλωσία πληρώνοντας ακριβά την περιέργειά τους. Απαγορεύει ο πολιτισμός μας όμως  , οι ανοιχτές δυτικές δημοκρατίες μας , της ελεύθερη ύπαρξη πλασμάτων στη φύση , ό,τι είδους και να είναι , ακόμα και ανθρώπων.

Να πιαστεί ο κροκόδειλος , να αιχμαλωτιστεί και να κλειστεί σε φυλακή – ζωολογικό κήπο , να εξαλειφθεί η απειλή , να κάνει πράξη το κράτος τη μηδενική ανοχή , να δώσει ένα παράδειγμα πλήρους ελέγχου της κοινωνίας , να υπάρξει ασφάλεια και κανονικότητα και όλα αυτά όχι μόνο με την σύμφωνη γνώμη της ¨κοινωνίας” αλλά και κάτω από την αγωνιώδη παράκληση των κατοίκων να έρθει το κράτος να τους σώσει.

Αυτή η νοοτροπία και ” λογική ”  εμφάνισε τους πρόσφυγες ως λαθρομετανάστες (να υπάρξουν οι κροκόδειλοι στο φυσικό τους περιβάλλον , να υπάρξουν οι πρόσφυγες στη πατρίδα-φυσικό τους περιβάλλον).

Αυτή η νοοτροπία γέμισε το αιγαίο νεκρά κουφάρια ανθρώπων ,  αυτή η νοοτροπία έχτισε φράχτες στον Έβρο , αυτή η νοοτροπία έφτιαξε αμυγδαλέζες και κορίνθους.

 

Ο ΚΡΟΚΟΔΕΙΛΟΣ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΦΑΙ ΚΑΙ ΠΟΥ ΕΠΙΒΙΩΝΕΙ ΤΟΣΟ ΚΑΙΡΟ.

ΝΑ ΡΙΞΟΥΜΕ ΚΑΙ ΜΙΑ ΘΗΛΥΚΙΑ ΝΑ ΕΧΕΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ Η ΖΩΗ ΤΟΥ.

ΨΟΦΟ ΡΕ ΓΑΜΗΜΕΝΟΙ – ΑΝΑΣΦΑΛΗ – ΠΕΡΙΚΛΕΙΣΤΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.

Φα οαγιε οκοαμαδεχ

Εγβα τβαχ φτεκο γαχε κιε τηκεαμε τεγκεδεο

αφιαχ κε βγεο ζαζεμπε ταζωδταπεκ φη ειπω τευκαπεκ

κοε δεχε

πεγωκ αυζα εχπυβα πε τεριπυνα

πε μεκεδαυκκαφα βοζ μζακηκα

αντεφα ποτ τακαυζε πωτ σεω αυζα λαυβεζα τα

τβακεμε μπε τω σεω πω αζε ελ’χα μεπεζωπα βλυβλυκαζ

 

(I shall be free – Bob Dylan)

σελ. 37

Από τη συνέλευση της ΕΛΜΕ Πάτρας στις 20/8.

Χτες βράδυ , 20/9/13 , στις 7:30 το απόγευμα έγινε συνέλευση της ΕΛΜΕ Αχαίας στο εργατικό κέντρο της Πάτρας.

Πάνω από 700 καθηγητές γέμισαν ασφυκτικά το αμφιθέατρο και το έξω πεζοδρόμιο.

Στο προεδρείο καθόταν :

α) ο πρόεδρος της ΕΛΜΕ (αυτός που , κατά τα λεγόμενά του , ξεγελάστηκε το Μάη στη συνέλευση της ΟΛΜΕ για απεργία μέσα στις εξετάσεις και ψήφισε παρών στο θέμα της ύπαρξης ή μη των κατάλληλων προυποθέσεων για την κήρυξη της απεργίας)

β) ο εκλεγμένος της ΔΑΚΕ (ο οποίος και ο ίδιος και η γυναίκα του δεν έχουν οργανική θέση , αλλά είναι στη διάθεση του ΠΥΣΔΕ  και ή θα κάνουν αίτηση για υποχρεωτική μετάταξη ή θα απολυθούν. Συν τοις άλλοις ο γιος του θα πάει στη τρίτη τάξη του τεχνικού λυκείου και η ειδικότητα που ακολουθεί έχει καταργηθεί)

γ) ο εκλεγμένος της ΠΑΣΚΕ ( που έκανε ότι περνούσε από το χέρι του για να μην παρθούν ουσιαστικές αποφάσεις , πότε επικαλούμενος έλλειψη απόλυτης πλειοψηφίας , από το σύνολο των 2.400 καθηγητών της Αχαίας και πότε δεχόμενος τα αποτελέσματα των ψηφοφοριών από τους 700 παρευρισκόμενους , κατά πώς τον βόλευε)

δ) ο εκλεγμένος των συσπειρώσεων – παρεμβάσεων ( που θεωρούσε ότι τα θέματα προς ψηφοφορία πρέπει να τα αποφασίζει το προεδρείο και όχι η συνέλευση με τις προτάσεις των μελών της.)

Προσπάθησα να μιλήσω πρώτος , για να θέσω την ατζέντα εγώ και όχι οι κομματικοί.

Τελικά πρώτος μίλησε  ενας πρώην πρόεδρος της ΕΛΜΈ που ανήκει στο ΣΥΡΙΖΑ και μετέφερε την πεποίθηση  (;) ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα δικαιώσει όλους τους διωκόμενους καθηγητές , όταν έρθει στην εξουσία και πρότεινε να αγωνιστούμε για να πέσει αυτή η κυβέρνηση.

Μίλησα τέταρτος και η εισήγησή μου ήταν η παρακάτω:

”Αυτό που βιώνουμε σήμερα , (διαθεσιμότητες , υποχρεωτικές μετατάξεις και αβεβαιότητα για την ύπαρξη ή μη δημόσιου σχολείου) οφείλονται στη λευκή ψήφο των προέδρων στη συνέλευση του Μάη , πριν τις πανελλαδικές εξετάσεις.

Αν οι πρόεδροι δεν παρασύρονταν από τους τακτικισμούς της ΔΑΚΕ της ΠΑΣΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ , σήμερα η κυβέρνηση δεν θα τολμούσε να επιτεθεί στη δημόσια εκπαίδευση για να κλείσει δημοσιονομικές τρύπες.

Μιλάμε τώρα για υποχρεωτικές μετατάξεις και απολύσεις αυτών που ”περισσεύουν” τη στιγμή που υπάρχουν ανάμεσά μας καθηγητές που είναι ήδη σε διαθεσιμότητα.

Όταν άλλοι κλάδοι εργαζομένων απεργούσαν οι καθηγητές μάζευαν προσόντα (πιστοποίηση γνώσης Η/Υ , ξένες γλώσσες ). Σας αναφέρω ενδεικτικά ότι στο σχολείο που ήμουν φέτος οι καθηγητές μαζεύτηκαν ομαδικά και παρακολούθησαν ταχύρυθμα φροντιστήρια αγγλικών για να πάρουν το lower.

Δεν έχετε καταλάβει ότι απολύσεις θα γίνουν από το σωρό , χωρίς ουσιαστικά κριτήρια και αξιολόγηση , αλλά με οριζόντιο τρόπο , ανάλογα με το πόσο ευάλωτο είναι και με τον αριθμό των περικοπών που έχουν συμφωνήσει με τους δανειστές – εταίρους.

Σας επισημαίνω ότι η κυβέρνηση με τη συγκεκριμένη απόφαση για υποχρεωτικές μετατάξεις  ζητά κινητικότητα όχι από συγκεκριμένα πρόσωπα (νεοδιόριστους , μη έχοντες οργανική θέση κτλ) αλλά από ειδικότητες – κλάδους.

Μας ζητούν να μεταταγούμε σε διευθύνσεις εκπαίδευσης, σε ΙΕΚ και σε δημοτικά σχολεία χωρίς να προσδιορίζεται ονομαστικά ποιος περισσεύει και γιατί.

Όσοι κάνουν αίτηση μετάταξης πρέπει να γνωρίζουν ότι στα δημοτικά δεν θα έχουν οργανικές θέσεις , αλλά θα εξυπηρετούν τις ανάγκες ενός προγράμματος ΕΣΠΑ , που έχει χρόνο λήξης το 2015.

Όταν λήξει το πρόγραμμα που χρηματοδοτείται από την Ε.Ε. , τότε προφανώς θα απολυθούν και οι εκπαιδευτικοί που το υποστηρίζουν .

Όσοι πάνε γραφιάδες στι ΙΕΚ και στις διευθύνσεις , ούτε αυτοί θα έχουν οργανικές θέσεις , γιατί τα μεν ΙΕΚ δεν ξέρουμε με ποια μορφή και αν θα υπάρχουν τους επόμενους μήνες , οι δε διευθύνσεις εκπαίδευσης δεν έχουν καταρτήσει οργανογράμματα και άρα δεν μπορούν πουν με βεβαιότητα πόσους υπαλλήλους μπορούν απασχολήσουν.

Αν και ξέρω ότι οι πιο πολλοί από εσάς θα κάνετε  αίτηση για υποχρεωτική μετάταξη , εγώ σας δηλώνω ότι , παρότι δεν έχω , ούτε είχα ποτέ οργανική θέση εδώ και 28 χρόνια που είμαι μόνιμα διορισμένος ΔΕΝ πρόκειται να κάνω αίτηση για μετάταξη όποια κι αν είναι η συνέπεια.

Οι προτάσεις μου για τις δράσεις  που πρέπει να αναλάβουμε από εδώ και μπρός είναι :

1- Κατάληψη της διεύθυνσης δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης Πάτρας από 2/9 επ ‘ αόριστον.

2- Απεργία διαρκείας από τις 11/9.

3- Ενημέρωση των μαθητών για την κατάσταση και κοινό μέτωπο με τους καταληψίες μαθητές.

4- Αποπομπή από το συνδικαλιστικό νας όργανο , των προισταμένων και των σχολικών συμβούλων ,γιατί ασκούν διοίκηση , απολύουν,μετατάσσουν πρώην συναδέλφους τους  και άρα δε είναι εργαζόμενοι αλλά επιστάτες των αφεντικών.

Τέλος θέλω να σας θυμίσω ότι όταν σκότωσαν τον Τεμπονέρα , είχαμε μαζευτεί από τις 8 το πρωί όλοι οι καθηγητές  στο Παράρτημα , για να αποφασίσουμε τη δράση μας και τώρα το παράρτημα δεν είναι πλέον κατάληψη-ανοιχτός κοινωνικός χώρος, αλλά χτισμένο , άδειο και ανύπαρκτο ως χώρος συσπείρωσης και διαμαρτυρίας.”

Μίλησαν άλλοι 20 ομιλητές και κατά τις 11 το βράδυ αρχίζουμε να ψηφίζουμε τις προτάσεις.

Εδώ παρενέβει , η ηγετική φυσιογνωμία των παρεμβάσεων και ζήτησε οι δράσεις να ψηφιστούν με χρονολογική σειρά.

Επεσήμανα την παγίδα της πρότασης αλλά δεν εισακούστηκα από την συνέλευση.

Οι προτάσεις – δράσεις που ψηφίστηκαν είναι οι παρακάτω:

1) Κανένας να μην κάνει αίτηση για μετάταξη.

2) Στις 21/8 διαμαρτυρία στη διεύθυνση δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης Πάτρας , στις 10 το πρωί.

3)  Κατάληψη της περιφέρειας την Πέμπτη 22/8 και την Παρασκευή 23/8.Την Παρασκευή θα γίνει συνεδρίαση στο χώρο της κατάληψης για να αποφασιστεί΄αν υπάρχει  η δυναμική να γίνει κατάληψη και της διεύθυνσης δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης Πάτρας.

4) Σύγκληση διαρκούς συνεδρίου από την ΟΛΜΕ.

5) Συνεδρίαση της ΕΛΜΕ την άλλη Πέμπτη 29/8.

Θα μου πείτε που βρίσκεται η παγίδα και σας απαντώ:

Βλέπετε πουθενά καμιά απόφαση της ΕΛΜΕ Πάτρας για απεργία; Είναι διαφορετικό να πάει ο πρόεδρος της ΕΛΜΕ στη συνεδρίαση των προέδρων της ΟΛΜΕ στην Αθήνα και να πει ότι η θέληση των καθηγητών της Αχαίας είναι απεργία διαρκείας και είναι άλλο να πάει και να περιμένει τις ζυμώσεις και τους βυζαντινισμούς του κεντρικού συνδικαλιστικού οργάνου. Οι συνδικαλιστές θέλουν να φανεί ότι η απόφαση για απεργία έχει προταθεί από τους ίδιους ,από την κορυφή και όχι από τη βάση προς την κορυφή για να δικαιολογήσουν το λόγο ύπαρξής τους και την κυρίαρχη θέση τους στις αποφάσεις και στο τελικό αποτέλεσμα.

Ο δε πρόεδρος της ΕΛΜΕ Σταμούλης στη δευτερολογία του εμφανίστηκε τόσο μαζεμένος και αβέβαιος για τις εξελίξεις που είναι χαρακτηριστική μια αποστροφή του λόγου του ”Δεν ξέρω αν θα πρέπει να κάνουν δηλώσεις μετάταξης οι συνάδελφοι ή αν θα στήσουμε απεργία” που προκάλεσε την σφοδρή αντίδραση μιας ομάδας καθηγητών που είναι εδώ και ένα μήνα σε διαθεσιμότητα , όσο και τη δικιά μου που του είπα ότι όταν ζητούσε την ψήφο να γίνει πρόεδρος ήξερε τα πάντα ενώ τώρα περιμένει εντολές για το που θα οδηγήσει το κοπάδι.

Σε κάθε περίπτωση , αυτό που θα καθορίσει το αποτέλεσμα του αγώνα που ξεκινά , είναι το πλήθος αυτών που θα πλαισιώσουν – συμμετάσχουν στις συνελεύσεις , στις πορείες , στην απεργία , στις καταλήψεις.Οι σημερινοί οικογενειάρχες καθηγητές , θα πρέπει να θυμηθούν το επαναστατημένο εαυτό τους όταν ήταν στα πανεπιστήμια και να δράσουν ως εικοσάρηδες , τότε που έβλεπαν με ξεκάθαρο μάτι τον κόσμο και πάλευαν να τον αλλάξουν.

Ο αγώνας πρέπει να δοθεί για να δημιουργηθούν ρήγματα στο καθεστώς της ανθρωποφαγίας και της νεοκαπιταλιστικής εκμετάλλευσης.

Όποιος υπονομεύσει ή καπηλευθεί τους αγώνες που προετοιμάζονται , θα αποκαλύπτεται με το ονοματεπώνυμό του.

Η κατάσταση που ήδη βιώνουμε είναι πολεμική και πρέπει επιτέλους ο καθένας να πάρει την απόφαση με ποιο στρατόπεδο θα ταχθεί.

Τα υπόλοιπα στους δρόμους.

Υ.Γ)  Σημειολογικά , να αναφέρω ότι ο αρχιΔΑΠίτης με τον αρχιΠΑΜΕίτη , κάθονταν δίπλα-δίπλα στη συνέλευση και κουβέντιαζαν επί ένα δίωρο τουλάχιστον μέσα σε χαμόγελα και … ταξικές φιλίες.

Τι κρύβεται πίσω από την επιστράτευση των καθηγητών.

Σκοπός της κυβέρνησης είναι να εξευτελιστούν οι καθηγητές ώστε αυτοί  να αποτελέσουν το παράδειγμα και για όλους τους άλλους εργαζόμενους.Με πρόσχημα την επιστράτευση , επιβάλλει βίαιη αναπροσαρμογή των εργασιακών συνθηκών , που ίσχυαν μέχρι τώρα και με αυτό το τρόπο η επιστράτευση λειτουργεί συμπληρωματικά στις αλλαγές που επιβάλει ο νέος νόμος.

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΥΠΑΚΟΗ !

Το παρακάτω κείμενο το είδα στο : http://paideia.forumotion.com

Να καταργηθεί τώρα η επιστράτευση


Όχι στην πολιτική εξευτελισμού των εκπαιδευτικών

Καταγγέλλουμε τη συνεχιζόμενη πολιτική επιστράτευσης των εκπαιδευτικών που έχει επιβάλει η κυβέρνηση και που συνεχίζει να κρατά σε καθεστώς ομηρίας και στρατωνισμού του εκπαιδευτικούς της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.

Αποδεικνύεται πως ο στόχος της κυβέρνησης δεν ήταν, όπως ισχυριζόταν, να γίνουν ομαλά οι εξετάσεις, αλλά να πληγεί το θεμελιώδες δικαίωμα των εκπαιδευτικών αλλά και όλων των εργαζομένων, να διεκδικούν με απεργία τα δικαιώματά τους.

Καταγγέλλουμε το Υπουργείο Παιδείας το οποίο μέσω της διοίκησης επιβάλει καταναγκαστικές υποχρεώσεις στους εκπαιδευτικούς. Συγκεκριμένα με εντολές που διαβιβάζονται μέσω διευθυντών εκπαίδευσης επιβάλλει στους εκπαιδευτικούς που εργάζονται σε σχολεία που είναι εξεταστικά κέντρα αλλά δεν εμπλέκονται στις εξετάσεις, να παραβρίσκονται με υποχρεωτική παρουσία (χωρίς να έχουν εργασία αφού βρίσκονται εκτός του εργασιακού τους χώρου) από τις 8 πμ μέχρι τις 2 μμ σε άλλα σχολεία ή ακόμα και αθλητικά κέντρα και γήπεδα!!

Σύμφωνα και με το γνωμοδοτικό σημείωμα του νομικού μας συμβούλου «η πολιτική επιστράτευση, ανεξάρτητα από τα θέματα της ορθής εδραίωσης της κατά το Σύνταγμα και τις διεθνείς υποχρεώσεις της Χώρας, είχε ως υποτιθέμενο στόχο την ομαλή διεξαγωγή των εξετάσεων με την παροχή όχι νέας μορφής καταναγκαστικής εργασίας, αλλά εκείνης που κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων ίσχυε στο παρελθόν και την οποία θα προσέφεραν οι εκπαιδευτικοί εάν δεν είχε μεσολαβήσει η απειλή πραγματοποίησης απεργιακών εκδηλώσεων.
Η κατάλυση άλλων δικαιωμάτων πέραν αυτών που υποτίθεται ότι εξυπηρετούνται από την πολιτική επιστράτευση θα ήταν εκ νέου αντίθετη και προς το Σύνταγμα και προς τις διεθνείς υποχρεώσεις της Χώρας και προς την αρχή της αναλογικότητας, αλλά εμφανώς θα βρισκόταν και πέραν του ουσιαστικού υποτιθέμενου σκοπού της ανάγκης διεξαγωγής πανελλαδικών εξετάσεων και του πλαισίου της συγκεκριμένης πολιτικής επιστράτευσης».

Η επιβολή λοιπόν μιας εξαναγκαστικής υποχρέωσης, οι εκπαιδευτικοί δηλ. να υποχρεούνται σε παρουσία χωρίς έργο σε άλλα κτίρια, είναι εκδικητική και αδικαιολόγητη, καθώς δεν εξυπηρετεί τις συνήθεις και σε οποιαδήποτε εκδοχή ανάγκες των εξετάσεων και των σχολείων. Βρίσκεται εκτός των ορίων ακόμα και της επίταξης.

Καλούμε τους εκπαιδευτικούς να μη φοβούνται και να μην αποδέχονται αυτή την καταφρονητική και εξευτελιστική μεταχείριση. Καμία εντολή πέρα από εκπαιδευτικό και διοικητικό έργο που τους έχει ανατεθεί στην σχολική τους μονάδα δεν είναι νόμιμη.

Τονίζουμε ότι θα στραφούμε με κάθε νόμιμο μέσον εναντίον όσων ασκούν τέτοια μέσα εναντίον των καθηγητών, επιβάλλοντας αδικαιολόγητα και παράνομα μέτρα καταναγκασμού.

Απαιτούμε από το Υπουργείο Παιδείας την κυβέρνηση:

• Να ανακληθούν τώρα αυτές οι παράνομες εντολές για υποχρεωτική παραμονή των εκπαιδευτικών σε άλλα κτίρια από αυτά στα οποία εργάζονται. Οι εκπαιδευτικοί εργάζονται στο χώρο εργασίας τους, όπως γινόταν πάντα.

• Να ανακληθεί αμέσως η πολιτική επιστράτευση των εκπαιδευτικών.

Μια απάντηση στο: ”Αναρχία ή Κομμουνισμός;”

Με αφορμή το κείμενο που αναρτήθηκε στο http://mavrhlista.wordpress.com με τίτλο :

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΡΧΙΚΟΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ;

ξεκινήσαμε ένα διάλογο μέσα από τα σχόλια , τα οποία μπορείτε να δείτε παρακάτω. Η απάντησή μου αφορά τη δεύτερη απάντηση που μου δόθηκε από το blog  και σε καμιά περίπτωση το κυρίως άρθρο.

Σκοπός και επιδίωξή μου είναι να συνεχιστεί ο διάλογος έτσι ώστε να μπορέσουμε με επιχειρήματα , όχι να καταδείξουμε την ανωτερότητα της μιας ή της άλλης θεώρησης των πραγμάτων , αλλά για να έρθουμε πιο κοντά.

Δεν είναι προσωπική επίθεση εναντίον των απόψεων αλλά συμβολή στο διάλογο.

metaretriever2 Λέει:
03/05/2013 στις 19:45

η οργάνωση γεννά αρχηγούς,οπότε χαιρετήστε την αναρχία κ μιλήστε για κάτι εντελώς άλλο.

Απάντηση
  • ANΩΝΥΜΟς & ΜΑΥΡΗ ΛΙΣΤΑ Λέει:
    03/05/2013 στις 23:42

    Δέν νομίζω πως αυτό που λέτε είναι απόλυτο.Άλλωστε κατα την άποψή μου πιστεύω πως σε κάθε κινηματικό χώρο ή έστω οργάνωση θα υπάρχουν και κάποια πρόσωπα τα οποία θα ξεχωρίζουν ώς προσωπικότητες ή ώς προς την προσφορά τους.
    Αυτό δέν είναι απαραίτητα αρνητικό,με την προυπόθεση να αναγνωρίζεται εξίσου ισάξια η προσωπικότητα και η προσφορά των υπόλοιπων ισότιμων μελών του οποιουδήποτε χώρου ή κινήματος.

    Απάντηση
    • metaretriever2 Λέει:
      04/05/2013 στις 16:59

      Απορώ αν θα υπάρξει κάποιος που δε θα καταχραστεί τη θέση που θα του δοθεί θεσμικά.Θεωρώ ότι το νόημα της αναρχίας είναι το ξεπέρασμα των οργανωτικών δομών,που έχουμε γνωρίσει και η αντικατάστασή τους με τον λόγο(με κάθε του έννοια),χωρίς θεσμοποιήσεις και συνεννοήσεις εκ των προτέρων.Πιστεύω ότι όλα πρέπει να ξαναγραφούν από την αρχή σε σβησμένο πίνακα και όχι να χρησιμοποιήσουμε κατάλοιπα της φεουδαρχικής-καπιταλιστικής-νεοφιλελεύθερης εμπειρίας μας ως ανθρωπότητα(και ο κομμουνισμός είναι ένα από αυτά).Γι’αυτό με ψιλοχαλάει ο όρος αναρχοκομμουνισμός,χωρίς να σημαίνει ότι δεν έχω φίλους και γνωστούς που τον θεωρούν ως ΤΗ λύση.

    • ANΩΝΥΜΟς & ΜΑΥΡΗ ΛΙΣΤΑ Λέει:
      04/05/2013 στις 17:42

      Θα ήταν ευχής έργο άν μπορούσαμε να διαγράψουμε μονομιάς όλες εκείνες τις βάσεις που στηρίχθηκε ο άνθρωπος και να αναδημιουργήσουμε την κοινωνία μας απο την αρχή με διαφορετικούς όρους.
      Σίγουρα τότε θα μας ήταν πολύ εύκολο να οργανωθούμε διαφορετικά.
      Κατα την γνώμη μου ο κομμουνισμός έρχεται να αμβλύνει την σχέση του ανθρώπου με την ύλη και την διαχείρισή της.Ξεκινώντας απο αυτό το σημείο θα πρέπει να είμαστε ρεαλιστές.Καθώς ό,τι αφορά εμάς,τον οποιοδήποτε δηλαδή που θέλει το ξεπέρασμα ή την κατάργηση των τωρινών δομών της κοινωνίας θα πρέπει να έχουμε κατα νού και το υπόλοιπο της κοινωνίας και εκεί ακριβώς στόχευε και στοχεύει η όλη θεωρία του κομμουνισμού.Εξ’ου και η ας πούμε “θεοποίηση”του προλεταριάτου.
      Ασχέτως άν συμφωνούμε ή διαφωνούμε με την μαρξιστική θεώρηση του κομμουνισμού,θα πρέπει να αποδεχθούμε την ανάλυσή του ώς προς το ζήτημα της διαχείρισης των μέσων παραγωγής,ή το ζήτημα της οργάνωσης για ένα ενιαίο μέτωπο που θα μπορέσει να αντισταθεί σε όλο αυτό που βιώνουμε απο τότε που γεννηθήκαμε.
      Εγώ προσωπικά,δέν θεωρώ καμμία λύση ώς την απόλυτη λύση.Όμως πιστεύω πως θα πρέπει να ξεκινήσουμε απο ένα σταθερό σημείο και ύστερα άν το ζητούμενο είναι να ξεπεραστεί και αυτό,να το ξεπεράσουμε.ΆΝ μπορούμε.
      Το να καθίσω να αναλύσω το βαθύ νόημα της Μαρξιστικής θεωρίας ή αντίστοιχα να ονειρεύομαι την αναρχική κοινωνία όπως θα την ήθελα εγώ και μερικές εκατοντάδες ακόμη,νομίζω πως δέν οδηγεί πουθενά.
      Αντιθέτως πιστεύω,πως πλέον έχουμε μάθει απο τα λάθη του παρελθόντος,όχι σαν κομμουνιστές ή αναρχικοί(που είμαστε),αλλά ώς άνθρωποι αποφασισμένοι και στρατευμένοι στο να γκρεμίσουμε αυτό τον κόσμο και στα ερείπιά του να χτίσουμε έναν άλλον.
      Κατα την ταπεινή μου γνώμη πάντα,μπορούμε να ξεκινήσουμε απο τον κομμουνισμό και να πορευτούμε προς την αναρχία,αποδομώντας σιγά σιγά όλες τις κοινωνικές και πολιτικές αυταπάτες στις οποίες έχουμε βαλτώσει.
      Άς μήν ξεχνάμε πως ο περισσότερος κόσμος δέν έχει ιδέα για τί πράγμα μιλάμε και μάλλον δέν πολυενδιαφέρεται.Είναι μιά σημαντική παράμετρος αυτή.Οπότε ας ξεκινήσουμε εμείς και στην πορεία το συνδιαμορφώνουμε.Απο το σημείο μηδέν που είμαστε τώρα,δέν μπορούμε να βρεθούμε στο 8 ή στο 10.
      Το θέμα όμως είναι να ξεκινήσουμε.Και γι’αυτό απαιτείται αυτο-οργάνωση απο τα κάτω και ενότητα ανάμεσα στις δυνάμεις εκείνες που θα δράσουν ανελέητα και χωρίς σκοπιμότητες.Τώρα άν αυτό θα λέγεται αναρχία,κομμουνισμός ή λαϊκό πραξικόπημα ουδόλως προσωπικά με απασχολεί.Ξέρουμε πολύ καλά τί πρέπει να κάνουμε και ξέρουμε πως έχουμε δίκιο.

Με αφορμή το κείμενο του ΑΝΩΝΥΜΟς κ ΜΑΥΡΗ ΛΙΣΤΑ ”Τι είναι αναρχικός κομμουνισμός;” έγραψα ένα σχόλιο και ανοίξαμε ένα διάλογο (στα σχόλια)  με τον διαχειριστή του blog.

Από την αρχή της δεύτερης απάντησης οι ΑΝΩΝΥΜΟΣ κ ΜΑΥΡΗ ΛΙΣΤΑ δηλώνουν την επιφύλαξή τους (με τη φράση ”θα ήταν ευχής έργο…”) στη δυνατότητα που έχουμε να αλλάξουμε τα πάντα. Θεωρώ ότι η αβεβαιότητα , στην ιδεολογία και το σκοπό μας , καθιστά τη θέση μας αδύναμη και προβληματική ως προς την πραγματοποίησή της.

Μ’ άλλα λόγια , δεν μπορεί να αποτελεί η προοπτική της δημιουργίας μιας νέας κοινωνίας προιόν ευχολογίου και αμφιβολιών , το εν και κατά πόσο θα μπορούσαμε να διαγράψουμε τις καταβολές της προηγούμενης κατάστασης.

Στη δεύτερη παράγραφο (”κατά τη γνώμη μου…”) μιλά για άμβλυνση της σχέσης του ανθρώπου με την ύλη και τη διαχείρισή της .

Όποιος αισθάνεται αναρχικός αυτό το θέμα το έχει λύσει. Η σχέση και η διαχείριση της ύλης είναι κάτι το οποίο δεν μπορεί να μπει σε καλούπια και δόγματα αλλά είναι καθορισμένη από την ύπαρξη του ανθρώπου. Ως υλικός ο άνθρωπος μπορεί να διαχειριστεί και την υπόσταση και το περιβάλλον και τη σχέση του με τον κόσμο με πολύ μεγαλύτερη ευκολία από ότι φαντάζονται οι φιλόσοφοι και οι καθοδηγητές του ανθρώπινου μυαλού  τόσα χρόνια. Το ένστικτο  μπορεί να μας οδηγήσει σε πολύ πιο σίγουρους δρόμους απ’ ότι οι ”λογικές ” ή ” λογικοφανείς” θεωρίες. Η σχέση μας με την ύλη είναι καθορισμένη ”εκ φύσεως”.

Η φράση ”θα πρέπει να είμαστε ρεαλιστές”  μου δημιουργεί έναν ισχυρό ενδοιασμό και η απάντησή μου είναι ότι , αν είναι να είμαστε ρεαλιστές , τότε ας μείνουμε στο υπάρχον σύστημα ( τόσο κυνικά ).

Ο όρος ρεαλισμός (real) έχει να κάνει με την πραγματικότητα  , όπως την αντιλαμβάνεται το σημερινό ισχύον σύστημα. Σε καμιά περίπτωση δε θα σκεφτώ ή δράσω ρεαλιστικά γιατί τότε πέφτω στην παγίδα , οι ολικές αλλαγές που επιθυμώ να επιφέρω , να μην είναι τίποτα άλλο παρά μια μικρή διόρθωση του ισχύοντος συστήματος.

Περιττό να σου πω πως θέλω και το ξεπέρασμα και την κατάργηση των τωρινών δομών , χωρίς όμως να δίνω το βάρος , που δίνεις εσύ , στο ”υπόλοιπο της κοινωνίας”.

Το σύστημα έχει κατορθώσει πολύ εύκολα να δημιουργήσει στους ανθρώπους την εντύπωση πως τα πράγματα πάντα έτσι ήταν και ποτέ δεν θα μπορούσαν να λειτουργήσουν μ’ άλλον τρόπο. Η πλειοψηφία το δέχτηκε αυτό άκριτα και εξ ορισμού με αποτέλεσμα να μην μπορώ να τη θεωρώ σύμμαχό μου στην προσπάθειά για αλλαγή του κόσμου. Εμείς δηλαδή , είμαστε ακριβώς αντίθετα από τον όρο ”θεοποίηση του προλεταριάτου”.

Σε καμιά περίπτωση δε θα φανταζόμουν ένα νέο κόσμο που να αντικαθιστούσε τα fanum και τις προκαταλήψεις του παλιού κόσμου με καινούρια. Ούτε θεοποιήσεις , ούτε δικτατορίες , ούτε και δημοκρατίες. Αταξικός κόσμος , χωρίς καθόλου ”αξίες” ,  ”παραδόσεις” και  ”θεσμούς” όπως τους γνωρίσαμε και μας επιβλήθηκαν ως τώρα. Η θέση μας είναι ότι πρέπει να καταλάβουμε τη μηδαμινότητα και το εφήμερο της ανθρώπινης ύπαρξης και να μην δημιουργούμε μεγαλοιδεατισμό ή μονομανίες στο ”πλήθος”. Αν αντικαταστήσουμε τον όρο άνθρωπος με τον όρο προλετάριος , τότε θα οδηγηθούμε σ’ ένα άλλο δομημένο σύστημα , αντίστοιχο του καπιταλισμού , με νόμους , όρους και ιδεολογία που θα δημιουργήσουν την , εκ των πραγμάτων , μετά-υποδούλωση του ανθρώπου.

Και δεν είναι καθόλου ”ας πούμε ”θεοποίηση” του προλεταριάτου” αλλά είναι καθαρά η ΘΕΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟΥ , ως ύψιστη οικονομική και κοινωνική κατάσταση.

Είναι ανάγκη να καταλάβουμε ότι τα προτάγματα αναρχίας και κομμουνισμού είναι εντελώς διαφορετικά .

Δεν μπορείς να λέγεσαι αναρχικός όταν κουβεντιάζεις για την μετά-κοινωνία με οικονομικούς και τεχνοκρατικούς όρους.

Η όλη σύγχυση πάνω στο θέμα έχει τη ρίζα της , πιστεύω , στο ότι υπάρχουν πολλοί ”σύντροφοι” που θεωρούν την ύπαρξή τους κάτι το ιδιαίτερο και την ανθρώπινη φυλή ως κυρίαρχη και σπουδαία.

Πρώτο μάθημα ζωής για κάθε αναρχικό θα έπρεπε να είναι το ότι δεν είμαστε παρά μια τρίχα απ’ τ’ αρχίδια του σύμπαντος και άρα δε δικαιούμαστε ούτε σ’αυτό , ούτε σ’ οποιοδήποτε σύστημα να θέλουμε να παίξουμε κομβικό ρόλο στην εξέλιξη των πραγμάτων. Μπορούμε να καθορίζουμε ατομικά (και μέχρι ενός σημείου ) τις ζωές μας  , αλλά αποτελεί ύβρη η εμμονή μας να οικονομήσουμε (να θέσουμε όρους – νόμους) στο περιβάλλον και στο σύμπαν που ζούμε.

Στην τρίτη παράγραφο υπάρχει ένα τεράστιο λογικό άλμα . Από που κι ως που προκύπτει ότι  ”θα πρέπει να αποδεχτούμε…”;;;

Αν με ένα αστήριχτο ”πρέπει” φτάσουμε στο σημείο να αποδεχτούμε τη μαρξιστική ανάλυση για το ζήτημα της διαχείρισης των μέσων παραγωγής και οργάνωσης , τότε υποβιβάζουμε την αναρχία σε επίπεδο χαμηλότερο , ακόμα και αυτών των κομμουνιστών.

Για να θεωρεί κάποιος τον εαυτό του κομουνιστή θα πρέπει ν διαβάσει -αποδεχτεί την κομμουνιστική οικονομική θεωρία και την κοινωνιολογία.

Υποβιβάζουμε τη σκέψη και την ιδεολογία της αναρχίας , όταν  λέμε ότι αποδεχόμαστε de facto την κομμουνιστική θεώρηση , όταν αποτελεί ακόμα και για τους ίδιους τους κομμουνιστές προιόν ψαξίματος και ανάλυσης.

Εξάλλου , πολλά έχουν γραφεί ή ειπωθεί για τον τρόπο που θα μπορούσε να λειτουργήσει η αναρχική κοινωνία και θα ήταν προσβλητικό για όλους μας να δεχτούμε άκριτα ένα κομμουνιστικό δάνειο.

Στην τέταρτη παράγραφο διαπιστώνω έναν συντηρητισμό και μια φοβία προς το  ”άγνωστο” , που θεωρώ ότι δεν μπορούν να αγγίξουν έναν αναρχικό.

Συντηρητισμό θεωρώ την άποψη να το παίξουμε εκ του ασφαλούς και να ξεκινήσουμε από την πεπατημένη , δηλαδή από ένα σταθερό σημείο.

Φοβία προς το ”άγνωστο” θεωρώ την άποψη του να ξεκολλήσουμε ή όχι από το πρώτο βήμα που θα κάνουμε και αφού πρώτα ξανασυζητήσουμε το αν χρειάζεται ή όχι .

Τέλος αυτό το ” ΑΝ μπορούμε …” το θεωρώ εκ των προτέρων ηττοπάθεια και αμφιβολία για το αν η αναρχία είναι ο τελικός στόχος – προορισμός ή όχι.

Το ”όμως πιστεύω…” ακυρώνει την πρώτη πρόταση της παραγράφου που αναφέρει ότι δεν θεωρείς καμιά λύση ως μοναδική λύση. Και έρχεσαι με τη δεύτερη πρόταση που ξεκινά με το περιβόητο ”όμως” και δείχνεις τον μοναδικό σίγουρο τρόπο που πιστεύεις ότι θα φτάσουμε στην αναρχία και αυτός ο τρόπος είναι να δεχτούμε ως μόνη λύση τον κομμουνισμό και ύστερα ”αν είναι το ζητούμενο…” να τον ξεπεράσουμε και τέλος βάζεις ακόμα μια προυπόθεση – απαγόρευση με το ” ΑΝ μπορούμε” .

Επειδή ο κομμουνισμός δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια οικονομική θεωρία που υποτίθεται ότι έρχεται να ρυθμίσει το έλλειμμα ισότητας μεταξύ των ανθρώπινων υπάρξεων σε πληροφορώ σύντροφε ότι και αυτό σύστημα είναι και μάλιστα πολύ σκληρό, ισάξιο του καπιταλισμού.

Δεν παλεύω για αλλαγή τρόπου διαχείρισης και αντικατάσταση των άδικων κοινωνικών δομών , αλλά για ανατροπή όλων των ”δεδομένων” που δημιουργήθηκαν από άπληστους , εγωπαθείς χαρακτήρες , που θεώρησαν τον εαυτό τους κυρίαρχο του σύμπαντος και απέθαντους εκμεταλλευτές της ανθρώπινης δυστυχίας .

Στην πέμπτη παράγραφο μιλάς για βαθύ νόημα της μαρξιστικής θεωρίας και για το δίλλημα που ΔΕΝ έχεις για την υπεροχή της απέναντι στο ”όνειρο” της αναρχικής κοινωνίας.

Αυτό μου φανερώνει ότι πιστεύεις στο βαθύ νόημα της μαρξιστικής θεωρίας ενώ τη αναρχική θεώρηση των πραγμάτων τη θεωρείς ένα μακρινό – άπιαστο όνειρο και δεν πολύ- πιστεύεις ότι είναι πραγματοποιήσιμη.

Και μου βγαίνει αβίαστα το ερώτημα : Τι σε κάνει να χρησιμοποιείς τον όρο αναρχικός μετά από αυτό που λες ότι είναι βαθύ και απόλυτο ;

Και το σπουδαιότερο είναι ότι περιορίζεις το αναρχικό ρεύμα σε μερικές εκατοντάδες άτομα.

Αυτό μου δείχνει ότι επιζητάς πλήθος και όχι ποιότητα. Επειδή μπορεί να είμαστε λίγοι και οι κομμουνιστές απείρως περισσότεροι δεν σημαίνει ότι δεν έχει αξία ή διέξοδο ο αγώνας μας.

Το ‘‘δεν οδηγεί πουθενά..’‘ αρκεί από μόνο του να σε κάνει να αφαιρέσεις το αναρχικός πριν το κομμουνιστής και να προσδιορίζεσαι με αυτό που πιστεύεις οτι θα σε οδηγήσει σε έναν καλύτερο κόσμο.

Στην έκτη παράγραφο πέφτεις στη λούμπα της αστικής σκέψης που έχει θεοποιήσει το περιβόητο ”η ιστορία διδάσκει”. Σε πληροφορώ ότι ποτέ η ιστορία δεν δίδαξε γιατί απλούστατα αυτό που εμείς γνωρίζουμε ως ιστορικό συμβάν δεν είναι τίποτα άλλο παρά η οπτική ματιά του συστήματος όπως αυτή μεταφέρεται ως προπαγάνδα. Εξάλλου δεν είναι δυνατόν να διδάσκει τίποτα , κανένα ιστορικό ”γεγονός” γιατί οι συνθήκες και οι άνθρωποι διαφέρουν αν όχι από λεπτό σε λεπτό , σίγουρα από αιώνα σε αιώνα.

Στην έβδομη παράγραφο (ξέρω ότι σίγουρα είναι λεκτικό λάθος της στιγμής ) χαλάστηκα ιδιαίτερα γιατί θεωρείς την γνώμη σου ταπεινή, Οι ταπεινές γνώμες είναι γνώμες καθοδηγούμενες και δεν ταιριάζει καμιά ταπεινοφροσύνη  , ούτε καν της ευγένειας  , σε κάποιον που βλέπει τη σαπίλα των ιδεολογημάτων του συστήματος και έρχεται να προτείνει κάτι ανατρεπτικό.

Στην ουσία όμως της παραγράφου μιλάς για σταδιακή πορεία προς την αναρχία μέσω του κομμουνισμού.  Το σέβομαι αλλά δεν το δέχομαι σε καμιά περίπτωση.

Δεν μπορώ να δεχτώ ότι θα πρέπει να αντικαταστήσουμε ”σιγά-σιγά όλες τις κοινωνικές και πολιτικές αυταπάτες”. Η αναρχία πρεσβεύει την άμεση και βίαιη ρήξη και ανατροπή του ”πολιτισμού” , όπως τον δημιούργησαν και τον επέβαλαν άρρωστα μυαλά.

Δεν μπορώ να δεχτώ να αντικαταστήσουμε ένα σύστημα , με ένα άλλο σύστημα που θα μετριάζει τις αδικίες του παρελθόντος και θα θεωρεί την εργασία π.χ. ως εξαγνισμό της δημιουργικότητας των ανθρώπων.

Στην όγδοη και τελευταία παράγραφο της απάντησης μιλάς για τη ”σημαντική παράμετρο” της άγνοιας του κόσμου για το τι είναι αναρχία.

Εδώ βρίσκω και τη μεγαλύτερη διαφορά μας.

Πιστεύω ότι όλοι (ακόμα και ο σκλάβος 50 γενεών ) έχει μέσα του (παρά την προπαγάνδα του συστήματος) τη φλόγα και τη δίψα για αγνή και άδολη ελευθερία. Η αναρχία δεν είναι για μένα θεωρία αλλά τρόπος και αντίληψη ζωής. Δεν χρειάζεται να κλειδωθούμε σε βιβλιοθήκες ή σε αίθουσες διαλόγου για να εντρυφήσουμε στη σκέψη των θεωρητικών της αναρχίας (γι’ αυτό δεν αναφέρω μέχρι στιγμής κανέναν τους ), αλλά να αφήσουμε τους εαυτούς μας ελεύθερους να καταλάβουν ότι :

– καμιά ιδιαίτερη αξία δεν έχει η ύπαρξή μας και ότι δεν είμαστε κάτι σπουδαιότερο  από οποιοδήποτε ζώο ή πέτρα.

– ερχόμαστε στη ζωή για να περάσουμε καλά και

– η ελευθερία που ευαγγελιζόμαστε δεν είναι αυτοσκοπός αλλά μέσο για να κατακτήσουμε την προσωπική ευτυχία.

Αντίθετα εσύ μου μιλάς για στάδια απελευθέρωσης , για οργάνωση και αυτοοργάνωση. Βλέπω , για το πρώτο , τον άμεσο και βαθύ επηρεασμό σου από τη μαρξιστική θεώρηση που θεωρεί το σοσιαλισμό ως ενδιάμεση στάση προς τον κομμουνισμό.

Καταλαβαίνω ότι είσαι της άποψης για βήμα – βήμα πορεία , αλλά δεν μπορώ να καταλάβω ούτε και να εμπιστευτώ καμιά απ’ τις ενδιάμεσες στάσεις – θεωρίες.

Όσο για το δεύτερο , δηλαδή ”αν λέγεται αναρχία , κομμουνισμός ή λαικό πραξικόπημα” εδώ έχω σοβαρότατες αντιρρήσεις. Δεν μπορούμε να λέμε ότι το πρόταγμα μας είναι συγκεκριμένο αλλά ο στόχος μας νεφελώδης .

Ξέρω που θέλω να πάω και οφείλω να χαράξω το δρόμο μου για να φτάσω εκεί.

Πολύ φοβάμαι ότι δεν έχουμε ξεκαθαρίσει εντελώς μέσα μας που ακριβώς θέλουμε να πάμε και πατάμε σε δυο διαφορετικές βάρκες.

Εγώ βλέπω προς τα που βαδίζουν οι καταπιεστές , οι συστημικοί , οι έμποροι ελπίδων , οι εκμεταλλευτές και οι παραδομένοι και πάω προς την εντελώς αντίθετη κατεύθυνση.

Μαζί με εμάς υπάρχουν και άλλοι πολλοί που αντιστέκονται και παλεύουν .

Θεωρώ ότι πρέπει πολύ σύντομα να καθίσουμε νηφάλιοι για να κουβεντιάσουμε έτσι ώστε να ακουστούν όλες οι απόψεις και οι θεωρήσεις που έχει ο καθένας από εμάς και να ακολουθήσει ο καθένας το δρόμο του προς την κατεύθυνση που θεωρεί ότι θα μας ελευθερώσει.

Μεθοδεύσεις , ύπουλα παιχνίδια , απόπειρες ποδηγέτησης και κόλπα του παλιού συστήματος θα πρέπει να αποκλειστούν καθώς και οτιδήποτε έχει σχέση με τον συστημικό τρόπο σκέψης.

Πάντα θα θεωρώ σύντροφό μου αυτόν που βρίσκεται στους δρόμους πλάι μου και πολεμάει αυτό που μας καταπιέζει.

Δεν τραβάω κανένα ζόρι να συγκρουστώ με άτομα που θεωρούν ότι ο χώρος τους ανήκει. Δεν διστάζω να κάτσω δίπλα σε οποιονδήποτε είναι ανοιχτός σε διάλογο επιχειρημάτων.

Θεωρώ ότι μπορώ  να χρησιμοποιήσω ότι μέσο μου παρέχει το σύστημα για να μπορέσω να το ανατρέψω.

Θα σε δω στους δρόμους , ελπίζω από την ίδια πλευρά , γιατί αν επικρατήσει σοσιαλισμός – κομμουνισμός , τους αναρχικούς θα εξολοθρεύσουν πρώτα επειδή για όλα τα συστήματα είμαστε η συνείδηση  των ανθρώπων.

Υ.Γ.1 Ο Κροπότκιν είχε πει ότι όλοι οι αναρχικοί είναι κομμουνιστές , ενώ όλοι οι κομμουνιστές δεν είναι αναρχικοί. Εγώ συμπληρώνω ότι ακριβώς αυτοί οι κομμουνιστές που δεν είναι αναρχικοί θα καταλάβουν την εξουσία και θα έχουμε τη διαιώνιση του συστήματος τους.

Υ.Γ.2 Έχω μετρήσει πάνω από 50 προσδιορισμούς μετά τον ορισμό κάποιου ως αναρχικό και δεν με στεναχωρεί καθόλου το θέμα του να εκφράζεται κανείς όπως θέλει. Αυτό που έχω να πω όμως είναι ότι θα ήταν καλό να ζυγίζουμε τις θέσεις μας και να προσδιοριζόμαστε στη  βάση αυτού που πιστεύουμε-εμπιστευόμαστε περισσότερο.

Ούτε ετεροπροσδιορισμός , ούτε αυτοπροσδιορισμός . Εκεί που μας λέει – οδηγεί το μέσα μας.

Υ.Γ.3 Η παθογένεια των ιδεολογιών είναι η οργάνωση , που ξεκινά ως αυτοοργάνωση και στο τέλος καταντά γραφειοκρατία και απόλυτα κάθετη οργάνωση.

Υ.Γ.4 Οι αναρχικοί δεν είναι αριστεροί γιατί και σημειολογικά οι όροι αριστερός – κεντρώος – δεξιός έχουν να κάνουν με τη θέση που κάθονταν οι ”αντιπρόσωποι του λαού” στη βουλή της γαλλικής ”δημοκρατίας”. Ποτέ οι καθαροί αναρχικοί δεν πήραν θέση αντιπροσώπου , γιατί απλούστατα δεν ζήτησαν την ψήφο συνανθρώπων τους για να τους εκπροσωπήσουν.

Συλλογικότητα : ” Ήττα ”

the horror did not end at #manolada

translated by @Cyberela for http://bloodstrawberries.tumblr.com/

Yesterday at 09/05/13 at 18:05 the phone rang.

It was Kamal, an Afghan refugee-laborer, whom we met and exchanged phone numbers at Manolada.

He told me that he and 16 other compatriots went to ask their 45-days wage for work they offered at Vagelatos strawberry producer.

We’ll have to clarify here the way they hired and paid those refugees-workers:

The producer – landowner, finds the “leader” of a workers group and makes the proper agreements with him. They arrange the work days and the fee(regarding the current case, for 45 days of labor, the workers would be paid €350 each).

The “leader” of the group supervises his fellow workers and when the work is done he carries the wages from the boss to the workers, keeping for himself a considerable amount.

Let’s get back to the phone call.

Kamal told me, that his compatriot did not pay them and told them that the boss didn’t have any money to give them now and that they will receive their fees later.

He asked me “what should we do”? I told him to wait for the next day, to stay calm and be alert so that the incidents of the shootings at Manolada will not be repeated.

At 23:21 in the evening, Kamal calls me again, he was very upset and he told me that two of his fellow compatriots were stabbed.

From what I understood, the 17 laborers sat down to eat their dinner and after they finished their meal, they exited their shack to wash their dishes at the outdoor faucet.

There, Nasis or Nazir was waiting for them and after he stabbed one of the workers in the back and stabbed another worker in the thigh, he fled.

I told Kamal to call 911 and transfer the injured at the Health Center at Vardas (4 km from there).

He told me that no one has papers (migration papers) and that he is afraid to call for an ambulance because the police will arrive and will arrest them all.

I told him to take the wounded on the main road and stop a car to help them and transfer them at the Health Center.

He hanged up the phone and I started reporting the issue on Twitter while calling reporters who live in Athens.

A well known reporter called Kamal and as he told me he found him at the police station.

The police officer asked Kamal who was he talking with and took his phone from his hands. When the officer realized to whom Kamal was talking to he informed the journalist that the issue is under control and that the Bangladeshis (migrants was all the same to him) clashed between themselves and that the greek employer had already paid the “leader” – middleman of the “foreigners” and that he kept the money.

As I learned later from Kamal, the migrant who was most seriously injured in the back, was transferred at Patra’s hospital.

They asked from Kamal that I should talk to the officer, but the voice that was heard from the phone said “NO NO”!

Today, 10/05/2013, I called Kamal early in the morning. His phone was off.

I must point out that I realized that they will try to present the incident as a dispute between the “leader” and the workers for keeping their wages for himself (the leader).

Anyway, the fact is that basic human rights are not recognized regarding refugees land laborers making them vulnerable to the barbarity of their boss as well as to the exploitation of their compatriots’ cartels.

The right to get paid for their work can be easily not recognized because they cannot resort to any institutional authority of the state, because they don’t have immigration documents, therefore they don’t exist.

I must point out once again that the agreed net fee for the 45 day work is €217 from the €350 in total.

The rest of their wage (the €133) will be kept for the shacks’ rent allocated by the employer and for the middleman’s fee.

The crime continues at Manolada and I fear that if nothing is done IMMEDIATELY with their documents and the work – residence permits, the situation will become rougher in the coming days.

Manolada’s strawberry production covers less than 10% of the total agricultural production.

The refugees land laborers work also at the tomatoes, lettuce, peppers and other agricultural products’ greenhouses of this region all year.

The Blood Strawberries boycott is ineffective if not combined with other products that are produced there under those unacceptable conditions.

Until this moment at 12:43, I managed to communicate with Kamal.

He is being IMPRISONED at Patra because he has no immigration documents along with the rest of his compatriots.

I fear that Kamal will be charged.

kamal

 

Kamal  is the man carrying the yellow flag with the plaid shirt in the center of the photo.

15:30 Kamal reached his shack – he is well.

Their owed money were confiscated by the police and our actions are now directed towards to be given to the workers.

He thanks you all for the interest you have showed.