Ο γελωτοποιός.

(το παρακάτω κείμενο είναι ενός φίλου. Βλέποντάς τον μετά από μια εβδομάδα , τον ρώτησα αν είναι καλά και αν την ”παλεύει”, εφόσον το βλέμμα του ήταν κάπου μακριά. Μου απάντησε με μια ερώτηση : ”Σ’αρέσει να διαβάζεις; ” Όταν του απάντησα ”Ναι” , με κάτι σαν χαμόγελο σχηματισμένο στα χείλη του , έψαξε στις τσέπες του και αφού βεβαιώθηκε πως δεν μου δίνει κάποιο άλλο χαρτί , άπλωσε το χέρι του και μου είπε ”Διάβασε το τώρα και πες μου αλήθεια αν σ’αρέσει.”

Το διάβασα , του είπα τη γνώμη μου και τον ρώτησα αν μου επιτρέπει να το ανεβάσω εδώ. ”Ναι άμα θες κι εσύ , ναι , αλλά δεν θέλω ονόματα και τέτοια.”

Ορίστε , λοιπόν…).

Είμαι ο γελωτοποιός του βασιλιά

και πρέπει να νιώθω τυχερός γι’ αυτό.

Η ΖΩΗ μου είναι αφιερωμένη

στο να κάνω τους ευγενείς να γελάνε.

Με διαλέξανε από παιδί να έχω

αυτόν το ρόλο. Είναι μονόφθαλμος

κακάσχημος και το ένα

μου πόδι είναι πιο κοντό

απ΄το άλλο με αποτέλεσμα

να κουτσαίνω με γραφικότητα.

Όλα μου τα αδέρφια που ήρθαν

ΕΔΩ πριν από ‘μένα τα ‘κάψαν

γιατί δεν ήταν όπως έπρεπε. Ήτανε

λάθος. Εμένα με έσωσε η επίσκεψη

του βασιλιά στο χωριό μου.

Σήμερα έκανα κάτι που εγώ το

θεωρώ έξυπνο αλλά οι

ευγενείς γελάσανε. Τα πόδια μου

είναι πρησμένα απ΄τον πολύ χορό

και τις κολοτούμπες

και τα παπούτσια με στενεύουν.

Έτσι αντέγραψα την

κατασκευή που έχουν οι κυρίες

στους κορσέδες. Έκοψα το

μπροστινό μέρος κάθετα , το τρύπησα

παράλληλα πολλές φορές και του πέρασα

ένα λουρί. Έτσι δένοντας

και λύνοντας το λουρί μπορώ

να καθορίζω εγώ το μέγεθος

του παπουτσιού. Για να

γελάσουν οι ευγενείς το άφησα

να περισσεύει και σε κάθε μου βήμα

το πάταγα και σκόνταφτα.

Ομολογώ πως αυτό το νούμερο

έβγαλε γέλιο. Οι ευγενείς

φώναζαν ”Κοιτάτε τι γελοίο

θέαμα , ο JOKER τρύπησε τα

παπούτσια του και τα έδεσε

να χωράνε χα,χα,χα.” Και μετά

πήγα και διασκέδασα στο

δωμάτιό μου. Πάντα διασκεδάζω

όταν είμαι μόνος μου.

Μόνο ότι σήμερα με πιάσανε

να διασκεδάζω (γι’αυτό και

σου γράφω) και έγινε αναστάτωση.

Όλοι φωνάζανε ”Ο JOKER

κλαίει , ο JOKER κλαίει.”.

Δεν άντεξα και τους το είπα.

”Δεν ξέρετε πόσο θλιβεροί

φαινόσαστε μέσα στα πλούτη

σας , την ομορφιά σας

την καλοπέραση σας και την

αρτιμέλεια σας  να έχετε

ανάγκη ένα λάθος της

φύσης για να γελάσετε.

Αφήστε με λοιπόν να

διασκεδάζω και εγώ με

το δικό σας χάλι.

2 Comments

  1. συμπτωματικά;, διαβάζω αυτές τις μέρες τη “λεγεώνα των ψυχών”…
    έπεσε στα χέρια μου, ή μάλλον την έβαλε στα χέρια μου ένας φίλος, ο Νίκος, συνάδελφος… είναι του “γελωτοποιού”, μού είπε…

  2. Reblogged this on a hairless ape.


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s