Μια απάντηση στο: ”Αναρχία ή Κομμουνισμός;”

Με αφορμή το κείμενο που αναρτήθηκε στο http://mavrhlista.wordpress.com με τίτλο :

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΡΧΙΚΟΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ;

ξεκινήσαμε ένα διάλογο μέσα από τα σχόλια , τα οποία μπορείτε να δείτε παρακάτω. Η απάντησή μου αφορά τη δεύτερη απάντηση που μου δόθηκε από το blog  και σε καμιά περίπτωση το κυρίως άρθρο.

Σκοπός και επιδίωξή μου είναι να συνεχιστεί ο διάλογος έτσι ώστε να μπορέσουμε με επιχειρήματα , όχι να καταδείξουμε την ανωτερότητα της μιας ή της άλλης θεώρησης των πραγμάτων , αλλά για να έρθουμε πιο κοντά.

Δεν είναι προσωπική επίθεση εναντίον των απόψεων αλλά συμβολή στο διάλογο.

metaretriever2 Λέει:
03/05/2013 στις 19:45

η οργάνωση γεννά αρχηγούς,οπότε χαιρετήστε την αναρχία κ μιλήστε για κάτι εντελώς άλλο.

Απάντηση
  • ANΩΝΥΜΟς & ΜΑΥΡΗ ΛΙΣΤΑ Λέει:
    03/05/2013 στις 23:42

    Δέν νομίζω πως αυτό που λέτε είναι απόλυτο.Άλλωστε κατα την άποψή μου πιστεύω πως σε κάθε κινηματικό χώρο ή έστω οργάνωση θα υπάρχουν και κάποια πρόσωπα τα οποία θα ξεχωρίζουν ώς προσωπικότητες ή ώς προς την προσφορά τους.
    Αυτό δέν είναι απαραίτητα αρνητικό,με την προυπόθεση να αναγνωρίζεται εξίσου ισάξια η προσωπικότητα και η προσφορά των υπόλοιπων ισότιμων μελών του οποιουδήποτε χώρου ή κινήματος.

    Απάντηση
    • metaretriever2 Λέει:
      04/05/2013 στις 16:59

      Απορώ αν θα υπάρξει κάποιος που δε θα καταχραστεί τη θέση που θα του δοθεί θεσμικά.Θεωρώ ότι το νόημα της αναρχίας είναι το ξεπέρασμα των οργανωτικών δομών,που έχουμε γνωρίσει και η αντικατάστασή τους με τον λόγο(με κάθε του έννοια),χωρίς θεσμοποιήσεις και συνεννοήσεις εκ των προτέρων.Πιστεύω ότι όλα πρέπει να ξαναγραφούν από την αρχή σε σβησμένο πίνακα και όχι να χρησιμοποιήσουμε κατάλοιπα της φεουδαρχικής-καπιταλιστικής-νεοφιλελεύθερης εμπειρίας μας ως ανθρωπότητα(και ο κομμουνισμός είναι ένα από αυτά).Γι’αυτό με ψιλοχαλάει ο όρος αναρχοκομμουνισμός,χωρίς να σημαίνει ότι δεν έχω φίλους και γνωστούς που τον θεωρούν ως ΤΗ λύση.

    • ANΩΝΥΜΟς & ΜΑΥΡΗ ΛΙΣΤΑ Λέει:
      04/05/2013 στις 17:42

      Θα ήταν ευχής έργο άν μπορούσαμε να διαγράψουμε μονομιάς όλες εκείνες τις βάσεις που στηρίχθηκε ο άνθρωπος και να αναδημιουργήσουμε την κοινωνία μας απο την αρχή με διαφορετικούς όρους.
      Σίγουρα τότε θα μας ήταν πολύ εύκολο να οργανωθούμε διαφορετικά.
      Κατα την γνώμη μου ο κομμουνισμός έρχεται να αμβλύνει την σχέση του ανθρώπου με την ύλη και την διαχείρισή της.Ξεκινώντας απο αυτό το σημείο θα πρέπει να είμαστε ρεαλιστές.Καθώς ό,τι αφορά εμάς,τον οποιοδήποτε δηλαδή που θέλει το ξεπέρασμα ή την κατάργηση των τωρινών δομών της κοινωνίας θα πρέπει να έχουμε κατα νού και το υπόλοιπο της κοινωνίας και εκεί ακριβώς στόχευε και στοχεύει η όλη θεωρία του κομμουνισμού.Εξ’ου και η ας πούμε “θεοποίηση”του προλεταριάτου.
      Ασχέτως άν συμφωνούμε ή διαφωνούμε με την μαρξιστική θεώρηση του κομμουνισμού,θα πρέπει να αποδεχθούμε την ανάλυσή του ώς προς το ζήτημα της διαχείρισης των μέσων παραγωγής,ή το ζήτημα της οργάνωσης για ένα ενιαίο μέτωπο που θα μπορέσει να αντισταθεί σε όλο αυτό που βιώνουμε απο τότε που γεννηθήκαμε.
      Εγώ προσωπικά,δέν θεωρώ καμμία λύση ώς την απόλυτη λύση.Όμως πιστεύω πως θα πρέπει να ξεκινήσουμε απο ένα σταθερό σημείο και ύστερα άν το ζητούμενο είναι να ξεπεραστεί και αυτό,να το ξεπεράσουμε.ΆΝ μπορούμε.
      Το να καθίσω να αναλύσω το βαθύ νόημα της Μαρξιστικής θεωρίας ή αντίστοιχα να ονειρεύομαι την αναρχική κοινωνία όπως θα την ήθελα εγώ και μερικές εκατοντάδες ακόμη,νομίζω πως δέν οδηγεί πουθενά.
      Αντιθέτως πιστεύω,πως πλέον έχουμε μάθει απο τα λάθη του παρελθόντος,όχι σαν κομμουνιστές ή αναρχικοί(που είμαστε),αλλά ώς άνθρωποι αποφασισμένοι και στρατευμένοι στο να γκρεμίσουμε αυτό τον κόσμο και στα ερείπιά του να χτίσουμε έναν άλλον.
      Κατα την ταπεινή μου γνώμη πάντα,μπορούμε να ξεκινήσουμε απο τον κομμουνισμό και να πορευτούμε προς την αναρχία,αποδομώντας σιγά σιγά όλες τις κοινωνικές και πολιτικές αυταπάτες στις οποίες έχουμε βαλτώσει.
      Άς μήν ξεχνάμε πως ο περισσότερος κόσμος δέν έχει ιδέα για τί πράγμα μιλάμε και μάλλον δέν πολυενδιαφέρεται.Είναι μιά σημαντική παράμετρος αυτή.Οπότε ας ξεκινήσουμε εμείς και στην πορεία το συνδιαμορφώνουμε.Απο το σημείο μηδέν που είμαστε τώρα,δέν μπορούμε να βρεθούμε στο 8 ή στο 10.
      Το θέμα όμως είναι να ξεκινήσουμε.Και γι’αυτό απαιτείται αυτο-οργάνωση απο τα κάτω και ενότητα ανάμεσα στις δυνάμεις εκείνες που θα δράσουν ανελέητα και χωρίς σκοπιμότητες.Τώρα άν αυτό θα λέγεται αναρχία,κομμουνισμός ή λαϊκό πραξικόπημα ουδόλως προσωπικά με απασχολεί.Ξέρουμε πολύ καλά τί πρέπει να κάνουμε και ξέρουμε πως έχουμε δίκιο.

Με αφορμή το κείμενο του ΑΝΩΝΥΜΟς κ ΜΑΥΡΗ ΛΙΣΤΑ ”Τι είναι αναρχικός κομμουνισμός;” έγραψα ένα σχόλιο και ανοίξαμε ένα διάλογο (στα σχόλια)  με τον διαχειριστή του blog.

Από την αρχή της δεύτερης απάντησης οι ΑΝΩΝΥΜΟΣ κ ΜΑΥΡΗ ΛΙΣΤΑ δηλώνουν την επιφύλαξή τους (με τη φράση ”θα ήταν ευχής έργο…”) στη δυνατότητα που έχουμε να αλλάξουμε τα πάντα. Θεωρώ ότι η αβεβαιότητα , στην ιδεολογία και το σκοπό μας , καθιστά τη θέση μας αδύναμη και προβληματική ως προς την πραγματοποίησή της.

Μ’ άλλα λόγια , δεν μπορεί να αποτελεί η προοπτική της δημιουργίας μιας νέας κοινωνίας προιόν ευχολογίου και αμφιβολιών , το εν και κατά πόσο θα μπορούσαμε να διαγράψουμε τις καταβολές της προηγούμενης κατάστασης.

Στη δεύτερη παράγραφο (”κατά τη γνώμη μου…”) μιλά για άμβλυνση της σχέσης του ανθρώπου με την ύλη και τη διαχείρισή της .

Όποιος αισθάνεται αναρχικός αυτό το θέμα το έχει λύσει. Η σχέση και η διαχείριση της ύλης είναι κάτι το οποίο δεν μπορεί να μπει σε καλούπια και δόγματα αλλά είναι καθορισμένη από την ύπαρξη του ανθρώπου. Ως υλικός ο άνθρωπος μπορεί να διαχειριστεί και την υπόσταση και το περιβάλλον και τη σχέση του με τον κόσμο με πολύ μεγαλύτερη ευκολία από ότι φαντάζονται οι φιλόσοφοι και οι καθοδηγητές του ανθρώπινου μυαλού  τόσα χρόνια. Το ένστικτο  μπορεί να μας οδηγήσει σε πολύ πιο σίγουρους δρόμους απ’ ότι οι ”λογικές ” ή ” λογικοφανείς” θεωρίες. Η σχέση μας με την ύλη είναι καθορισμένη ”εκ φύσεως”.

Η φράση ”θα πρέπει να είμαστε ρεαλιστές”  μου δημιουργεί έναν ισχυρό ενδοιασμό και η απάντησή μου είναι ότι , αν είναι να είμαστε ρεαλιστές , τότε ας μείνουμε στο υπάρχον σύστημα ( τόσο κυνικά ).

Ο όρος ρεαλισμός (real) έχει να κάνει με την πραγματικότητα  , όπως την αντιλαμβάνεται το σημερινό ισχύον σύστημα. Σε καμιά περίπτωση δε θα σκεφτώ ή δράσω ρεαλιστικά γιατί τότε πέφτω στην παγίδα , οι ολικές αλλαγές που επιθυμώ να επιφέρω , να μην είναι τίποτα άλλο παρά μια μικρή διόρθωση του ισχύοντος συστήματος.

Περιττό να σου πω πως θέλω και το ξεπέρασμα και την κατάργηση των τωρινών δομών , χωρίς όμως να δίνω το βάρος , που δίνεις εσύ , στο ”υπόλοιπο της κοινωνίας”.

Το σύστημα έχει κατορθώσει πολύ εύκολα να δημιουργήσει στους ανθρώπους την εντύπωση πως τα πράγματα πάντα έτσι ήταν και ποτέ δεν θα μπορούσαν να λειτουργήσουν μ’ άλλον τρόπο. Η πλειοψηφία το δέχτηκε αυτό άκριτα και εξ ορισμού με αποτέλεσμα να μην μπορώ να τη θεωρώ σύμμαχό μου στην προσπάθειά για αλλαγή του κόσμου. Εμείς δηλαδή , είμαστε ακριβώς αντίθετα από τον όρο ”θεοποίηση του προλεταριάτου”.

Σε καμιά περίπτωση δε θα φανταζόμουν ένα νέο κόσμο που να αντικαθιστούσε τα fanum και τις προκαταλήψεις του παλιού κόσμου με καινούρια. Ούτε θεοποιήσεις , ούτε δικτατορίες , ούτε και δημοκρατίες. Αταξικός κόσμος , χωρίς καθόλου ”αξίες” ,  ”παραδόσεις” και  ”θεσμούς” όπως τους γνωρίσαμε και μας επιβλήθηκαν ως τώρα. Η θέση μας είναι ότι πρέπει να καταλάβουμε τη μηδαμινότητα και το εφήμερο της ανθρώπινης ύπαρξης και να μην δημιουργούμε μεγαλοιδεατισμό ή μονομανίες στο ”πλήθος”. Αν αντικαταστήσουμε τον όρο άνθρωπος με τον όρο προλετάριος , τότε θα οδηγηθούμε σ’ ένα άλλο δομημένο σύστημα , αντίστοιχο του καπιταλισμού , με νόμους , όρους και ιδεολογία που θα δημιουργήσουν την , εκ των πραγμάτων , μετά-υποδούλωση του ανθρώπου.

Και δεν είναι καθόλου ”ας πούμε ”θεοποίηση” του προλεταριάτου” αλλά είναι καθαρά η ΘΕΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟΥ , ως ύψιστη οικονομική και κοινωνική κατάσταση.

Είναι ανάγκη να καταλάβουμε ότι τα προτάγματα αναρχίας και κομμουνισμού είναι εντελώς διαφορετικά .

Δεν μπορείς να λέγεσαι αναρχικός όταν κουβεντιάζεις για την μετά-κοινωνία με οικονομικούς και τεχνοκρατικούς όρους.

Η όλη σύγχυση πάνω στο θέμα έχει τη ρίζα της , πιστεύω , στο ότι υπάρχουν πολλοί ”σύντροφοι” που θεωρούν την ύπαρξή τους κάτι το ιδιαίτερο και την ανθρώπινη φυλή ως κυρίαρχη και σπουδαία.

Πρώτο μάθημα ζωής για κάθε αναρχικό θα έπρεπε να είναι το ότι δεν είμαστε παρά μια τρίχα απ’ τ’ αρχίδια του σύμπαντος και άρα δε δικαιούμαστε ούτε σ’αυτό , ούτε σ’ οποιοδήποτε σύστημα να θέλουμε να παίξουμε κομβικό ρόλο στην εξέλιξη των πραγμάτων. Μπορούμε να καθορίζουμε ατομικά (και μέχρι ενός σημείου ) τις ζωές μας  , αλλά αποτελεί ύβρη η εμμονή μας να οικονομήσουμε (να θέσουμε όρους – νόμους) στο περιβάλλον και στο σύμπαν που ζούμε.

Στην τρίτη παράγραφο υπάρχει ένα τεράστιο λογικό άλμα . Από που κι ως που προκύπτει ότι  ”θα πρέπει να αποδεχτούμε…”;;;

Αν με ένα αστήριχτο ”πρέπει” φτάσουμε στο σημείο να αποδεχτούμε τη μαρξιστική ανάλυση για το ζήτημα της διαχείρισης των μέσων παραγωγής και οργάνωσης , τότε υποβιβάζουμε την αναρχία σε επίπεδο χαμηλότερο , ακόμα και αυτών των κομμουνιστών.

Για να θεωρεί κάποιος τον εαυτό του κομουνιστή θα πρέπει ν διαβάσει -αποδεχτεί την κομμουνιστική οικονομική θεωρία και την κοινωνιολογία.

Υποβιβάζουμε τη σκέψη και την ιδεολογία της αναρχίας , όταν  λέμε ότι αποδεχόμαστε de facto την κομμουνιστική θεώρηση , όταν αποτελεί ακόμα και για τους ίδιους τους κομμουνιστές προιόν ψαξίματος και ανάλυσης.

Εξάλλου , πολλά έχουν γραφεί ή ειπωθεί για τον τρόπο που θα μπορούσε να λειτουργήσει η αναρχική κοινωνία και θα ήταν προσβλητικό για όλους μας να δεχτούμε άκριτα ένα κομμουνιστικό δάνειο.

Στην τέταρτη παράγραφο διαπιστώνω έναν συντηρητισμό και μια φοβία προς το  ”άγνωστο” , που θεωρώ ότι δεν μπορούν να αγγίξουν έναν αναρχικό.

Συντηρητισμό θεωρώ την άποψη να το παίξουμε εκ του ασφαλούς και να ξεκινήσουμε από την πεπατημένη , δηλαδή από ένα σταθερό σημείο.

Φοβία προς το ”άγνωστο” θεωρώ την άποψη του να ξεκολλήσουμε ή όχι από το πρώτο βήμα που θα κάνουμε και αφού πρώτα ξανασυζητήσουμε το αν χρειάζεται ή όχι .

Τέλος αυτό το ” ΑΝ μπορούμε …” το θεωρώ εκ των προτέρων ηττοπάθεια και αμφιβολία για το αν η αναρχία είναι ο τελικός στόχος – προορισμός ή όχι.

Το ”όμως πιστεύω…” ακυρώνει την πρώτη πρόταση της παραγράφου που αναφέρει ότι δεν θεωρείς καμιά λύση ως μοναδική λύση. Και έρχεσαι με τη δεύτερη πρόταση που ξεκινά με το περιβόητο ”όμως” και δείχνεις τον μοναδικό σίγουρο τρόπο που πιστεύεις ότι θα φτάσουμε στην αναρχία και αυτός ο τρόπος είναι να δεχτούμε ως μόνη λύση τον κομμουνισμό και ύστερα ”αν είναι το ζητούμενο…” να τον ξεπεράσουμε και τέλος βάζεις ακόμα μια προυπόθεση – απαγόρευση με το ” ΑΝ μπορούμε” .

Επειδή ο κομμουνισμός δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια οικονομική θεωρία που υποτίθεται ότι έρχεται να ρυθμίσει το έλλειμμα ισότητας μεταξύ των ανθρώπινων υπάρξεων σε πληροφορώ σύντροφε ότι και αυτό σύστημα είναι και μάλιστα πολύ σκληρό, ισάξιο του καπιταλισμού.

Δεν παλεύω για αλλαγή τρόπου διαχείρισης και αντικατάσταση των άδικων κοινωνικών δομών , αλλά για ανατροπή όλων των ”δεδομένων” που δημιουργήθηκαν από άπληστους , εγωπαθείς χαρακτήρες , που θεώρησαν τον εαυτό τους κυρίαρχο του σύμπαντος και απέθαντους εκμεταλλευτές της ανθρώπινης δυστυχίας .

Στην πέμπτη παράγραφο μιλάς για βαθύ νόημα της μαρξιστικής θεωρίας και για το δίλλημα που ΔΕΝ έχεις για την υπεροχή της απέναντι στο ”όνειρο” της αναρχικής κοινωνίας.

Αυτό μου φανερώνει ότι πιστεύεις στο βαθύ νόημα της μαρξιστικής θεωρίας ενώ τη αναρχική θεώρηση των πραγμάτων τη θεωρείς ένα μακρινό – άπιαστο όνειρο και δεν πολύ- πιστεύεις ότι είναι πραγματοποιήσιμη.

Και μου βγαίνει αβίαστα το ερώτημα : Τι σε κάνει να χρησιμοποιείς τον όρο αναρχικός μετά από αυτό που λες ότι είναι βαθύ και απόλυτο ;

Και το σπουδαιότερο είναι ότι περιορίζεις το αναρχικό ρεύμα σε μερικές εκατοντάδες άτομα.

Αυτό μου δείχνει ότι επιζητάς πλήθος και όχι ποιότητα. Επειδή μπορεί να είμαστε λίγοι και οι κομμουνιστές απείρως περισσότεροι δεν σημαίνει ότι δεν έχει αξία ή διέξοδο ο αγώνας μας.

Το ‘‘δεν οδηγεί πουθενά..’‘ αρκεί από μόνο του να σε κάνει να αφαιρέσεις το αναρχικός πριν το κομμουνιστής και να προσδιορίζεσαι με αυτό που πιστεύεις οτι θα σε οδηγήσει σε έναν καλύτερο κόσμο.

Στην έκτη παράγραφο πέφτεις στη λούμπα της αστικής σκέψης που έχει θεοποιήσει το περιβόητο ”η ιστορία διδάσκει”. Σε πληροφορώ ότι ποτέ η ιστορία δεν δίδαξε γιατί απλούστατα αυτό που εμείς γνωρίζουμε ως ιστορικό συμβάν δεν είναι τίποτα άλλο παρά η οπτική ματιά του συστήματος όπως αυτή μεταφέρεται ως προπαγάνδα. Εξάλλου δεν είναι δυνατόν να διδάσκει τίποτα , κανένα ιστορικό ”γεγονός” γιατί οι συνθήκες και οι άνθρωποι διαφέρουν αν όχι από λεπτό σε λεπτό , σίγουρα από αιώνα σε αιώνα.

Στην έβδομη παράγραφο (ξέρω ότι σίγουρα είναι λεκτικό λάθος της στιγμής ) χαλάστηκα ιδιαίτερα γιατί θεωρείς την γνώμη σου ταπεινή, Οι ταπεινές γνώμες είναι γνώμες καθοδηγούμενες και δεν ταιριάζει καμιά ταπεινοφροσύνη  , ούτε καν της ευγένειας  , σε κάποιον που βλέπει τη σαπίλα των ιδεολογημάτων του συστήματος και έρχεται να προτείνει κάτι ανατρεπτικό.

Στην ουσία όμως της παραγράφου μιλάς για σταδιακή πορεία προς την αναρχία μέσω του κομμουνισμού.  Το σέβομαι αλλά δεν το δέχομαι σε καμιά περίπτωση.

Δεν μπορώ να δεχτώ ότι θα πρέπει να αντικαταστήσουμε ”σιγά-σιγά όλες τις κοινωνικές και πολιτικές αυταπάτες”. Η αναρχία πρεσβεύει την άμεση και βίαιη ρήξη και ανατροπή του ”πολιτισμού” , όπως τον δημιούργησαν και τον επέβαλαν άρρωστα μυαλά.

Δεν μπορώ να δεχτώ να αντικαταστήσουμε ένα σύστημα , με ένα άλλο σύστημα που θα μετριάζει τις αδικίες του παρελθόντος και θα θεωρεί την εργασία π.χ. ως εξαγνισμό της δημιουργικότητας των ανθρώπων.

Στην όγδοη και τελευταία παράγραφο της απάντησης μιλάς για τη ”σημαντική παράμετρο” της άγνοιας του κόσμου για το τι είναι αναρχία.

Εδώ βρίσκω και τη μεγαλύτερη διαφορά μας.

Πιστεύω ότι όλοι (ακόμα και ο σκλάβος 50 γενεών ) έχει μέσα του (παρά την προπαγάνδα του συστήματος) τη φλόγα και τη δίψα για αγνή και άδολη ελευθερία. Η αναρχία δεν είναι για μένα θεωρία αλλά τρόπος και αντίληψη ζωής. Δεν χρειάζεται να κλειδωθούμε σε βιβλιοθήκες ή σε αίθουσες διαλόγου για να εντρυφήσουμε στη σκέψη των θεωρητικών της αναρχίας (γι’ αυτό δεν αναφέρω μέχρι στιγμής κανέναν τους ), αλλά να αφήσουμε τους εαυτούς μας ελεύθερους να καταλάβουν ότι :

– καμιά ιδιαίτερη αξία δεν έχει η ύπαρξή μας και ότι δεν είμαστε κάτι σπουδαιότερο  από οποιοδήποτε ζώο ή πέτρα.

– ερχόμαστε στη ζωή για να περάσουμε καλά και

– η ελευθερία που ευαγγελιζόμαστε δεν είναι αυτοσκοπός αλλά μέσο για να κατακτήσουμε την προσωπική ευτυχία.

Αντίθετα εσύ μου μιλάς για στάδια απελευθέρωσης , για οργάνωση και αυτοοργάνωση. Βλέπω , για το πρώτο , τον άμεσο και βαθύ επηρεασμό σου από τη μαρξιστική θεώρηση που θεωρεί το σοσιαλισμό ως ενδιάμεση στάση προς τον κομμουνισμό.

Καταλαβαίνω ότι είσαι της άποψης για βήμα – βήμα πορεία , αλλά δεν μπορώ να καταλάβω ούτε και να εμπιστευτώ καμιά απ’ τις ενδιάμεσες στάσεις – θεωρίες.

Όσο για το δεύτερο , δηλαδή ”αν λέγεται αναρχία , κομμουνισμός ή λαικό πραξικόπημα” εδώ έχω σοβαρότατες αντιρρήσεις. Δεν μπορούμε να λέμε ότι το πρόταγμα μας είναι συγκεκριμένο αλλά ο στόχος μας νεφελώδης .

Ξέρω που θέλω να πάω και οφείλω να χαράξω το δρόμο μου για να φτάσω εκεί.

Πολύ φοβάμαι ότι δεν έχουμε ξεκαθαρίσει εντελώς μέσα μας που ακριβώς θέλουμε να πάμε και πατάμε σε δυο διαφορετικές βάρκες.

Εγώ βλέπω προς τα που βαδίζουν οι καταπιεστές , οι συστημικοί , οι έμποροι ελπίδων , οι εκμεταλλευτές και οι παραδομένοι και πάω προς την εντελώς αντίθετη κατεύθυνση.

Μαζί με εμάς υπάρχουν και άλλοι πολλοί που αντιστέκονται και παλεύουν .

Θεωρώ ότι πρέπει πολύ σύντομα να καθίσουμε νηφάλιοι για να κουβεντιάσουμε έτσι ώστε να ακουστούν όλες οι απόψεις και οι θεωρήσεις που έχει ο καθένας από εμάς και να ακολουθήσει ο καθένας το δρόμο του προς την κατεύθυνση που θεωρεί ότι θα μας ελευθερώσει.

Μεθοδεύσεις , ύπουλα παιχνίδια , απόπειρες ποδηγέτησης και κόλπα του παλιού συστήματος θα πρέπει να αποκλειστούν καθώς και οτιδήποτε έχει σχέση με τον συστημικό τρόπο σκέψης.

Πάντα θα θεωρώ σύντροφό μου αυτόν που βρίσκεται στους δρόμους πλάι μου και πολεμάει αυτό που μας καταπιέζει.

Δεν τραβάω κανένα ζόρι να συγκρουστώ με άτομα που θεωρούν ότι ο χώρος τους ανήκει. Δεν διστάζω να κάτσω δίπλα σε οποιονδήποτε είναι ανοιχτός σε διάλογο επιχειρημάτων.

Θεωρώ ότι μπορώ  να χρησιμοποιήσω ότι μέσο μου παρέχει το σύστημα για να μπορέσω να το ανατρέψω.

Θα σε δω στους δρόμους , ελπίζω από την ίδια πλευρά , γιατί αν επικρατήσει σοσιαλισμός – κομμουνισμός , τους αναρχικούς θα εξολοθρεύσουν πρώτα επειδή για όλα τα συστήματα είμαστε η συνείδηση  των ανθρώπων.

Υ.Γ.1 Ο Κροπότκιν είχε πει ότι όλοι οι αναρχικοί είναι κομμουνιστές , ενώ όλοι οι κομμουνιστές δεν είναι αναρχικοί. Εγώ συμπληρώνω ότι ακριβώς αυτοί οι κομμουνιστές που δεν είναι αναρχικοί θα καταλάβουν την εξουσία και θα έχουμε τη διαιώνιση του συστήματος τους.

Υ.Γ.2 Έχω μετρήσει πάνω από 50 προσδιορισμούς μετά τον ορισμό κάποιου ως αναρχικό και δεν με στεναχωρεί καθόλου το θέμα του να εκφράζεται κανείς όπως θέλει. Αυτό που έχω να πω όμως είναι ότι θα ήταν καλό να ζυγίζουμε τις θέσεις μας και να προσδιοριζόμαστε στη  βάση αυτού που πιστεύουμε-εμπιστευόμαστε περισσότερο.

Ούτε ετεροπροσδιορισμός , ούτε αυτοπροσδιορισμός . Εκεί που μας λέει – οδηγεί το μέσα μας.

Υ.Γ.3 Η παθογένεια των ιδεολογιών είναι η οργάνωση , που ξεκινά ως αυτοοργάνωση και στο τέλος καταντά γραφειοκρατία και απόλυτα κάθετη οργάνωση.

Υ.Γ.4 Οι αναρχικοί δεν είναι αριστεροί γιατί και σημειολογικά οι όροι αριστερός – κεντρώος – δεξιός έχουν να κάνουν με τη θέση που κάθονταν οι ”αντιπρόσωποι του λαού” στη βουλή της γαλλικής ”δημοκρατίας”. Ποτέ οι καθαροί αναρχικοί δεν πήραν θέση αντιπροσώπου , γιατί απλούστατα δεν ζήτησαν την ψήφο συνανθρώπων τους για να τους εκπροσωπήσουν.

Συλλογικότητα : ” Ήττα ”

4 Comments

  1. Κατ’αρχήν θεωρώ σημαντικό το διάλογο που ξεκίνησε και

    συνεχίζεται.Και εγώ με τη σειρά μου πιστεύω πως η συμμετοχή

    σου και οι απόψεις σου είναι απολύτως σεβαστές και χρήσιμες.

    Πρίν αναφερθώ στις απόψεις σου σχετικά με την δεύτερη

    απάντησή μου,θέλω να ξεκαθαρίσω κάποια πράγματα σχετικά με

    τον ετεροκαθορισμό που αναφέρεις.

    Πιστεύω πως ένας άνθρωπος όπως λές και εσύ έχει το δικαίωμα

    να εκφράζεται όπως θέλει,να διατυπώνει τις θέσεις του και να

    σχηματίζει την δική του εικόνα π.χ. για την αναρχία ή τον

    κομμουνισμό.

    Εγώ προσωπικά μπορώ να πώ,και θα το έχεις καταλάβει και εσύ

    άλλωστε είτε απο αυτά που γράφω,είτε απο τα σχόλια που κάνω

    στο διαδίκτυο,πως έχω καί αναρχικές καί κομμουνιστικές

    πεποιθήσεις.

    Αυτό δέν το έκρυψα ποτέ.Όπως δέν έκρυψα ποτέ και την άποψή

    μου όσον αφορά το ζήτημα της επανάστασης και της μετα-

    κοινωνίας.

    Δέν θα δεχθώ πως είμαι αναρχικός ή κομμουνιστής άν θα πρέπει

    κάτω απο ένα συγκεκριμένο πρίσμα να αρνηθώ την μία ιδιότητα

    ή την άλλη.Σέβομαι και καταλαβαίνω τις διαφορές ή τις

    αντιρρήσεις που προκύπτουν ανάμεσα στους αναρχικούς και τους

    κομμουνιστές.

    Απο την άλλη όμως προτιμώ να κρατώ τα στοιχεία εκείνα που

    εγώ προσωπικά θεωρώ χρήσιμα για την επανάσταση και την μετα

    -κοινωνία.

    Το κείμενο “Αναρχικός Κομμουνισμός” δέν είναι δικό μου.Είναι

    αναδημοσίευση τροφή για την κριτική σκέψη,καλή ώρα όπως

    κάνουμε τώρα.

    Να πώ επίσης πως δέν θα επιχειρήσω καμία προσπάθεια

    υπεράσπισης της κομμουνιστικής θεωρίας.Απλά λέω την άποψή

    μου σάν άνθρωπος που στοχεύει σε μιά άλλη κοινωνία.

    Θέλω να ξεκαθαρίσω επίσης πως ακόμη κι άν εσύ ή ο

    οποιοσδήποτε αναρχικός,κομμουνιστής ή δημοκράτης με βλέπει

    εναντίον του εγώ τον βλέπω σάν σύμμαχο.Γιατί ούτε ποτέ

    ήμουνα καιροσκόπος,ούτε ποτέ πολιτικός τυχοδιώκτης,ούτε

    φυσικά είχα ποτέ μου πονηρούς σκοπούς.Όμως αυτό θα το

    κρίνουν άλλοι…

    Ξεκινάω λοιπόν με την απάντησή μου,στην δική σου απάντηση.

    Νομίζω πως το όλο ζήτημα το θέτεις σε λάθος βάση,δηλαδή

    απομονώνεις το υπόλοιπο της κοινωνίας και στέκεσαι στο

    δίπολο αναρχικοί-κομμουνιστές.Εγώ ποτέ δέν το έθεσα έτσι.

    Η απάντησή μου αφορά την αντίληψη της υπόλοιπης κοινωνίας

    σχετικά με τις αναρχικές ή κομμουνιστικές ιδέες,εν τέλει σε

    ό,τι αφορά την επανάσταση και την μετα-κοινωνία.

    Εγώ δέν εξέφρασα ποτέ αβεβαιότητα και επιφύλαξη ώς προς την

    δική μου/μας προοπτική ή δυνατότητα στο να αλλάξουμε τα

    πράγματα απο την επόμενη μέρα κιόλας.

    Η αβεβαιότητά μου έχει να κάνει αποκλειστικά με την υπόλοιπη

    κοινωνία.Την κοινωνία που είναι στην ουσία αλλοτριωμένη και

    απολιτίκ.Πλήρως υποταγμένη στις ορέξεις των εξουσιαστών.

    Λές πως θα πρέπει να ξαναγραφτούν όλα απο την αρχή σε

    σβησμένο πίνακα κλπ.Εγώ συμφωνώ σε αυτό που λές.Είναι όμως

    πραγματοποιήσιμο και σε ποιό βαθμό,λαμβάνοντας υπόψιν και

    την κοινωνία και όχι μόνον εμένα/εμάς;

    Παρακάτω λές πως ο άνθρωπος και δη ο αναρχικός το θέμα της

    ύλης το έχει λύσει.Ποιό έχει λύσει;Αφού μπορεί να

    διαχειριστεί ο άνθρωπος με τόση ευκολία την ύλη γιατί δέν

    υπάρχει ισορροπία ανάμεσα στον άνθρωπο και την φύση π.χ.
    Ή στην διανομή των πόρων;Για ποιό λόγο η τεχνολογία τέθηκε

    στην υπηρεσία των λίγων;Το ένστικτο λές μας οδηγεί και η

    σχέση μας με την ύλη είναι προκαθορισμένη εκ φύσεως.

    Μπορεί στην αρχή του ανθρώπινου πολιτισμού να ίσχυε

    αυτό.Στην παρούσα φάση δέν νομίζω.Και αυτό αποδεικνύεται

    κάθε μέρα.Είναι άλλο πράγμα το να πιστεύεις πως ολόκληρος ο

    πολιτισμός του ανθρώπου μπορεί να διαχειριστεί σωστά την ύλη

    και τους πόρους και άλλο πράγμα το να βλέπεις πως εδώ και

    χιλιάδες χρόνια συμβαίνει το αντίθετο.

    Η σκέψη σου όσον αφορά τον ρεαλισμό στον οποίο αναφέρθηκα

    είναι μονόπλευρη και απόλυτη.Η πραγματικότητα έχει πολλές

    οπτικές γωνίες.Δέν μπορεί να αποτελεί οπτική μόνο του

    ισχύοντος συστήματος.Σύμφωνα με την άποψή σου η δική σου

    υπόσταση είναι ο καθρέπτης του συστήματος.Αυτό δέν είναι

    αντίφαση;

    Το να είσαι ρεαλιστής δέν σημαίνει πως αποδέχεσαι την

    πραγματικότητα που εκφράζει ή αντιλαμβάνεται το

    σύστημα.Σημαίνει πως κατανοείς τις συνθήκες στις οποίες ζείς

    ,σκέφτεσαι και προγραμματίζεις να δημιουργήσεις και να

    εξελιχθείς με βάση τις δυνατότητές σου και όχι τις αδυναμίες

    σου.

    “Η φράση ”θα πρέπει να είμαστε ρεαλιστές” μου δημιουργεί

    έναν ισχυρό ενδοιασμό και η απάντησή μου είναι ότι , αν

    είναι να είμαστε ρεαλιστές , τότε ας μείνουμε στο υπάρχον

    σύστημα ( τόσο κυνικά ).”

    Δηλαδή σύμφωνα με την άποψη αυτή είναι καλύτερα να μείνουν

    όπως έχουν τα πράγματα απο το να επιφέρουμε κάποιο πλήγμα

    έστω και μικρό στο σύστημα.

    Γνωρίζω πως αυτό δέν φτάνει.Αλλά κάτι είναι και αυτό.Και

    φυσικά δέν αποτελεί μιά μικρή διόρθωση,αλλά ένα βήμα προς

    την κατεύθυνση που επιζητούμε,με σκοπό να υπάρξουνε και άλλα

    μέχρι τον τελικό στόχο.

    Οι δομές που θέλουμε να καταργήσουμε ξέρεις πως είναι

    δημιούργημα των ανθρώπων οι οποίοι τις στηρίζουν και είναι

    προσκολλημένοι σε αυτές.Ούτε εγώ δίνω βάρος στο υπόλοιπο της

    κοινωνίας αλλά απο την άλλη βλέπω δύο επιλογές σε αυτό το

    ζήτημα όπως και σε άλλα.Η μία με την συναίνεση της κοινωνίας

    η άλλη χωρίς,με ό,τι αυτό συνεπάγεται.Δέν έχω πρόβλημα σε

    καμία απο τις δύο.

    “Το σύστημα έχει κατορθώσει πολύ εύκολα να δημιουργήσει

    στους ανθρώπους την εντύπωση πως τα πράγματα πάντα έτσι ήταν

    και ποτέ δεν θα μπορούσαν να λειτουργήσουν μ’ άλλον τρόπο. Η

    πλειοψηφία το δέχτηκε αυτό άκριτα και εξ ορισμού με

    αποτέλεσμα να μην μπορώ να τη θεωρώ σύμμαχό μου στην

    προσπάθειά για αλλαγή του κόσμου. Εμείς δηλαδή , είμαστε

    ακριβώς αντίθετα από τον όρο ”θεοποίηση του προλεταριάτου”.

    Προσυπογράφω την παραπάνω παράγραφο.

    Δέν είμαι υπερασπιστής της μεγαλο-ιδέας του

    προλεταριάτου,αλλά δέν πιστεύω και στην πραγμάτωση της

    απόλυτης ελευθερίας του ατόμου.Το τελευταίο μένει να

    αποδειχθεί,όπως και πολλά άλλα για τα οποία ο αναρχικός αλλά καί ο κομμουνιστής άνθρωπος μπορεί να επιθυμεί αλλά βρίσκονται έξω απο την σφαίρα της δικής του μηδαμινότητας όπως πολύ σωστά αναφέρεις.

    “Δεν μπορείς να λέγεσαι αναρχικός όταν κουβεντιάζεις για την μετά-κοινωνία με οικονομικούς και τεχνοκρατικούς όρους.”

    Ποιός το λέει αυτό;Κατα τη γνώμη σου δηλαδή δέν συντρέχουν οικονομικοί λόγοι για την ανθρώπινη αλλοτρίωση και σκλαβιά.Επομένως ο αναρχικός δέν πρέπει να ασχολείται με θέματα παρόμοιας φύσεως αφού αυτά θα πρέπει να ξεπεραστούν.Και ειδικά τις στιγμές εκείνες που ο άμεσα εξαρτημένος απο το χρήμα και το σύστημα γύρω απο αυτό βλέπει την ζωή του να καταστρέφεται.
    Σύμφωνοι.Πότε και με ποιό τρόπο;

    “Πρώτο μάθημα ζωής για κάθε αναρχικό θα έπρεπε να είναι το ότι δεν είμαστε παρά μια τρίχα απ’ τ’ αρχίδια του σύμπαντος και άρα δε δικαιούμαστε ούτε σ’αυτό , ούτε σ’ οποιοδήποτε σύστημα να θέλουμε να παίξουμε κομβικό ρόλο στην εξέλιξη των πραγμάτων. Μπορούμε να καθορίζουμε ατομικά (και μέχρι ενός σημείου ) τις ζωές μας , αλλά αποτελεί ύβρη η εμμονή μας να οικονομήσουμε (να θέσουμε όρους – νόμους) στο περιβάλλον και στο σύμπαν που ζούμε.”

    Για το σύμπαν συμφωνώ και επαυξάνω.Για το κοντινό μας περιβάλλον όμως θα διαφωνήσω.Άλλοι νομοθετήσανε και αυτό το κάνανε επειδή κατανοήσανε την φύση του ανθρώπου και έπρεπε να θέσουν όρια αρχικά στην ασυδοσία του και στον κανιβαλισμό του.Άσχετα το τί έγινε μετά.
    Άν σε αυτό το περιβάλλον δέν δικαιούμαστε να παίξουμε κομβικό ρόλο σε ζητήματα που αποφασίζουν άλλοι για εμάς,τότε τί διάολο συζητάμε;

    “Αν με ένα αστήριχτο ”πρέπει” φτάσουμε στο σημείο να αποδεχτούμε τη μαρξιστική ανάλυση για το ζήτημα της διαχείρισης των μέσων παραγωγής και οργάνωσης , τότε υποβιβάζουμε την αναρχία σε επίπεδο χαμηλότερο , ακόμα και αυτών των κομμουνιστών.”

    Τα μέσα παραγωγής ανήκουνε στην κομμουνιστική θεώρηση των πραγμάτων,όπως εσύ λές…Επομένως εδώ αναιρείς τα προηγούμενα λεγόμενά σου.

    Δέν είπα να δεχθούμε de facto την μαρξιστική ανάλυση,αλλά να αποδεχθούμε την ύπαρξη αυτής και να συζητήσουμε πάνω σε αυτήν και όχι μόνο.Συμφωνώ πως δέν πρέπει να δεχθούμε τίποτε άκριτα.

    Ο συντηρητισμός και η φοβία βρίσκονται μέσα στην κοινωνία.Και καθώς εγώ αναφέρομαι πέρα απο τον εαυτό μου και στην υπόλοιπη κοινωνία νομίζω πως είναι ευκολότερο να κατανοήσεις τους δισταγμούς μου που κάθε άλλο παρά δικοί μου φόβοι για το άγνωστο είναι.Δέν χρειάζεται να το ξανασυζητήσουμε μεταξύ μας,χρειάζεται όμως το να βρούμε τρόπους για να ξεπεράσει η κοινωνία τους φόβους και τους δισταγμούς της για το “άγνωστο”.

    Η αλήθεια είναι πως θεωρώ τον κομμουνισμό ένα κοντινό βήμα στην παρούσα χρονική στιγμή,όχι για την επανάσταση την οποία εγώ θα επιθυμούσα ή τον τελικό προορισμό της αλλά για ένα στάδιο στο οποίο θα μπορούσε η κοινωνία υπο ορισμένες προυποθέσεις εκτός του να σταθεί στα πόδια της,να μπορέσει να κοιτάξει και παραπέρα.Εν ολίγοις να ξεπεράσει την αντίληψή της για πολλά πράγματα τα οποία θεωρεί νομοτελειακά.Το ίδιο πιστεύω και για την αναρχία.Με τη διαφορά όμως πως είναι δυσκολότερο στο να φτάσει ο σημερινός αλλοτριωμένος άνθρωπος κατευθείαν στην αναρχική θεώρηση.

    Το “ΆΝ μπορούμε” δέν αναφέρεται αποκλειστικά σε εμένα/εμάς αλλά στο σύνολο της κοινωνίας ή έστω στο μέρος αυτής που θα συμμετέχει στην επαναστατική και μετεπαναστατική διαδικασία.

    “Επειδή ο κομμουνισμός δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια οικονομική θεωρία που υποτίθεται ότι έρχεται να ρυθμίσει το έλλειμμα ισότητας μεταξύ των ανθρώπινων υπάρξεων σε πληροφορώ σύντροφε ότι και αυτό σύστημα είναι και μάλιστα πολύ σκληρό, ισάξιο του καπιταλισμού.”

    Αυτό που παρουσιάστηκε στις χώρες που γνωρίζουμε όντως ήταν έτσι.Το ερώτημα…μπορεί να υπάρξει διαφορετικά,πρέπει να υπάρξει;H απάντηση για εμένα είναι ναί.

    “Δεν παλεύω για αλλαγή τρόπου διαχείρισης και αντικατάσταση των άδικων κοινωνικών δομών , αλλά για ανατροπή όλων των ”δεδομένων” που δημιουργήθηκαν από άπληστους , εγωπαθείς χαρακτήρες , που θεώρησαν τον εαυτό τους κυρίαρχο του σύμπαντος και απέθαντους εκμεταλλευτές της ανθρώπινης δυστυχίας .”

    Προσυπογράφω καί αυτήν την παράγραφο.

    “Στην πέμπτη παράγραφο μιλάς για βαθύ νόημα της μαρξιστικής θεωρίας και για το δίλλημα που ΔΕΝ έχεις για την υπεροχή της απέναντι στο ”όνειρο” της αναρχικής κοινωνίας.”

    Απο πού προκύπτει αυτό το συμπέρασμα;Το πήρες λάθος.Eξηγούμαι:Εγώ τουλάχιστον δηλώνω ανάξιος να εξηγήσω το πολυσέλιδο π.χ.Κομμουνιστικό Μανιφέστο και δέν θα μπώ στον κόπο να το κάνω τη στιγμή που αυτό που κατα τη γνώμη μου χρειάζεται τώρα είναι να αντιδράσουμε δίχως να μείνουμε στο “βαθύ” νόημα του κομμουνισμού ή να πώ πως αφού δέν μπορούμε να φτάσουμε σήμερα,αύριο στην αναρχία να συνεχίσουμε να αλληλοτρωγόμαστε για το δίκαιο των ιδεών την στιγμή που δεχόμαστε ανηλεή πόλεμο.

    Και ξαναλέω,δέν έχει σημασία τί πιστεύω εγώ για μένα ή ακόμη τί πιστεύουν μερικές χιλιάδες ανθρώπων.Κομμουνιστών ή αναρχικών για την τωρινή κατάσταση.Το ζητούμενο είναι πώς θα μπορέσει ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας να αντιδράσει ενάντια σε όλο αυτό που βιώνουμε.Και θεωρώ την συμβολή των αναρχικών καί των κομμουνιστών σημαντικότατη σε αυτό.

    “Αυτό μου δείχνει ότι επιζητάς πλήθος και όχι ποιότητα. Επειδή μπορεί να είμαστε λίγοι και οι κομμουνιστές απείρως περισσότεροι δεν σημαίνει ότι δεν έχει αξία ή διέξοδο ο αγώνας μας.”

    Το συμπέρασμα αυτό είναι αυθαίρετο και ανυπόστατο.Ποτέ δεν ισχυρίστηκα κάτι τέτοιο.

    “Στην έκτη παράγραφο πέφτεις στη λούμπα της αστικής σκέψης που έχει θεοποιήσει το περιβόητο ”η ιστορία διδάσκει”. Σε πληροφορώ ότι ποτέ η ιστορία δεν δίδαξε γιατί απλούστατα αυτό που εμείς γνωρίζουμε ως ιστορικό συμβάν δεν είναι τίποτα άλλο παρά η οπτική ματιά του συστήματος όπως αυτή μεταφέρεται ως προπαγάνδα. Εξάλλου δεν είναι δυνατόν να διδάσκει τίποτα , κανένα ιστορικό ”γεγονός” γιατί οι συνθήκες και οι άνθρωποι διαφέρουν αν όχι από λεπτό σε λεπτό , σίγουρα από αιώνα σε αιώνα.”

    Είναι άλλο η προπαγάνδα του συστήματος και άλλο το καθε αυτού ιστορικό γεγονός.Κατανοώ τις διαφορές μεταξύ των συνθηκών και των ανθρώπων.Άν όμως ανατρέξουμε στο παρελθόν θα συναντήσουμε παρόμοιες συνθήκες με τις τωρινές.Και πλέον δέν μπορούμε να ισχυριστούμε πως δέν γνωρίζαμε.

    Η ιστορία μπορεί να μήν διδάσκει όμως τα λάθη διαχρονικά δέν σβήνονται.

    Η “ταπεινή μου γνώμη” είναι μία έκφραση την οποία την χρησιμοποιώ όταν αισθάνομαι πως μιλάω με ανθρώπους με τους οποίους βρισκόμαστε στην ίδια πλευρά.Είναι καθαρά θέμα αμοιβαίας κατανόησης και συντροφικότητας έστω και μακρινής.Μπορείς να το παραβλέψεις.Συνήθως ο λόγος μου είναι επιβλητικός και δέν θέλω ορισμένοι να τον εκλαμβάνουν ώς τέτοιον.

    “Δεν μπορώ να δεχτώ ότι θα πρέπει να αντικαταστήσουμε ”σιγά-σιγά όλες τις κοινωνικές και πολιτικές αυταπάτες”. Η αναρχία πρεσβεύει την άμεση και βίαιη ρήξη και ανατροπή του ”πολιτισμού” , όπως τον δημιούργησαν και τον επέβαλαν άρρωστα μυαλά.”

    Συμφωνώ.Όπως θα συμφωνήσουν και οι πραγματικοί κομμουνιστές.
    Το σιγα-σιγα τουλάχιστον όπως το θέτω εγώ έχει να κάνει με μιά συγκεκριμένη σειρά.

    “Πιστεύω ότι όλοι (ακόμα και ο σκλάβος 50 γενεών ) έχει μέσα του (παρά την προπαγάνδα του συστήματος) τη φλόγα και τη δίψα για αγνή και άδολη ελευθερία. Η αναρχία δεν είναι για μένα θεωρία αλλά τρόπος και αντίληψη ζωής. Δεν χρειάζεται να κλειδωθούμε σε βιβλιοθήκες ή σε αίθουσες διαλόγου για να εντρυφήσουμε στη σκέψη των θεωρητικών της αναρχίας (γι’ αυτό δεν αναφέρω μέχρι στιγμής κανέναν τους ), αλλά να αφήσουμε τους εαυτούς μας ελεύθερους να καταλάβουν ότι :…..”

    Συμφωνώ,αλλά τράβα πές στην πλειοψηφία της κοινωνίας όχι για αναρχία ή κομμουνισμό απλά να μήν δούνε σουλειμάν για σήμερα και τα ξαναλέμε…Άλλωστε η φλόγα μπορεί μεν να υπάρχει στον καθένα αλλά πιό εύκολα σβήνει κι εξαφανίζεται παρα γίνεται πυρκαγιά.Και η πραγματικότητα δυστυχώς το αποδεικνύει καί αυτό.

    “Καταλαβαίνω ότι είσαι της άποψης για βήμα – βήμα πορεία , αλλά δεν μπορώ να καταλάβω ούτε και να εμπιστευτώ καμιά απ’ τις ενδιάμεσες στάσεις – θεωρίες.”

    Ενδιάμεσες στάσεις αναλογιζόμενοι τις συνθήκες και τις δυνάμεις μας.Το ίδιο αξριβώς και για τα μεγάλα βήματα.

    “Όσο για το δεύτερο , δηλαδή ”αν λέγεται αναρχία , κομμουνισμός ή λαικό πραξικόπημα” εδώ έχω σοβαρότατες αντιρρήσεις. Δεν μπορούμε να λέμε ότι το πρόταγμα μας είναι συγκεκριμένο αλλά ο στόχος μας νεφελώδης .”

    Το πρόταγμα το δικό μου είναι συγκεκριμένο.Μπορεί και το δικό σου.Αλλά ο στόχος θα πρέπει να συνδιαμορφωθεί απο όλες τις δυνάμεις που ετεροκαθορίζονται και που συμμετέχουν ισότιμα στην επαναστατική διαδικασία.

    Εν κατακλείδι:

    Συνοψίζοντας μπορώ να πώ πως το ζητούμενο για εμένα δέν είναι η επικράτηση της μιάς ή της άλλης θεωρίας.Ούτε και φυσικά η διαχρονική και κατ’εμέ βλαβερή σύγκρουση μεταξύ των πιστών των παραπάνω θεωριών.Προσυπογράφω τα περισσότερα απο όσα γράφεις έστω και άν σε μερικά ζητήματα έχω τις δικές μου απόψεις.Έχω και εγώ φίλους κομμουνιστές και αναρχικούς.Δέν είμαι ούτε το ένα ούτε και το άλλο με την έννοια που ο καθένας μπορεί να θέλει να δώσει.Άλλωστε δική μου επιθυμία και στόχος είναι η συνένωση όλων εκείνων των δυνάμεων που θα υπερασπιστούν κάποιες βασικές ανθρώπινες αξίες και μέσα απο τις δικές τους ιδέες και προτάσεις θα οδηγήσουν τον πολιτισμό σε μιά νέα πραγματικότητα.Για να γίνει όμως αυτό θα πρέπει αρκετοί απο τους οποίους μας εξουσιάζουν και μας ελέγχουν τώρα,να αφανιστούν.Εγώ δέν μπορώ να αλλάξω την συνείδηση της ανθρωπότητας.Αυτό είναι δουλειά του κάθε ανθρώπου ξεχωριστά.Η δική μου δουλειά είναι να φυτεύω σπόρους…να σπέρνω και να θερίζω…Πιστεύω στην οργάνωση για έναν στόχο,δέν πιστεύω στην κατάχρηση του καθήκοντος που μου έχουν αναθέσει.

    Άν επιθυμείς ωστόσο να προσδιοριστώ με αυτό που λέει η καρδιά μου,τότε όπως έχω δηλώσει και στο παρελθόν,είμαι ένας στρατιώτης της καθημερινότητας,με τα λάθη του και τις ατέλειές του,στρατευμένος και ορκισμένος εχθρός της απανθρωπιάς και της εκμετάλλευσης, εργάτης και μπλανκιστής.

    Κι άν κάποτε επικρατήσει σοσιαλισμός-κομμουνισμός και δέν είναι ανθρώπινος να είσαι σίγουρος πως θα είμαστε στην ίδια πλευρά,όπως είμαστε και τώρα.Ο καθένας απο το δικό του μετερίζι.

    Μπορώ όμως να σου πώ και το εξής,επειδή η ιστορία μου είναι “μεγάλη”στα λίγα σχετικά χρόνια που διανύω μέχρι τώρα,μήν κρίνεις έναν άνθρωπο απο μακρυά.Να τον γνωρίσεις πρώτα…Πέρα απο τις ιδέες και τις ιδεολογίες κρύβονται άνθρωποι και τέρατα.Φιλικά

    Ευχαριστώ για τον διάλογο.

  2. Αν και δυσκολο (λογω τραυματισμου μου κ ακινητοποιησης ενος χεριου) μπαινω στον πειρασμο να σχολιασω οτι αφορα στο ζητημα της οργανωσης κ των “αρχηγων”
    Η οργανωση ειναι αναποφευκτη και θα ειναι αποδεκτη μονο οταν αρχιζει κ τελειωνει σε πρακτικα θεματα. Δλδ σε ζητηματα διαχειρησης μεσα στην οικογενεια, συλλογικοτητα, οικισμο κλπ (διαλεξε ή προσθεσε το υποσυνολο που θες). Θελω να πω πως εφοσον χρειαζομαστε πχ ποτηρια καποιοι θα πρεπει να τα κατασκευασουν. Οι οποιοι θα σπαταλησουν το χρονο τους κ ετσι δεν θα προλαβουν να φτιαξουν κρασι. Θα προσφερουν τα ποτηρια τους λοιπον κ εγω θα προσφερω το κρασι μου (οι κτητικες αντωνυμιες προσδιοριζουν τον κατασκευαστη κ επ ουδενι τον ιδιοκτητη).
    Ολο αυτο για να οργανωθει θα πρεπει να περασει απο μια διαδικασια συνεννοησης η οποια δεν θα χει ομως αρχηγους κ θα συμμετεχουν ολοι επι ισοις οροις

  3. η αναρχια κατα την αποψη μου δεν στεκει, θα καταργησεις ενα μια νυκτη το κρατος τα παντα και θα εφαρμωσεις απολυτη ελευθερια, τους ανθρωπους ποιος θα τους εκπεδευσει; αν δεν τους προσττεψεις απο την αστικη προπαγανδα αν δεν εχεις σχολεια να τους εκπεδευσουν ωστε να ξερουν πως να ζησουν στον νεο κοσμο τι να κανουν πως να δρουν πιστευω λοιπον σε ενα κρατος που θα δινει φιλτραρισμενη γνωση στους πολιτες αυτη με αυτες τις αρχες που πρεπει να παρουν να ξεκολησουν απο θρησκευτικες εθνικιστικες και απαρχεομενες προκαταληψεις να μαθουν για το νεο για την αλυλεγκυη την συνεργασια την ανθρωπια να τους προστατεψεις απο την αστικη προπαγανδα και τις στρατιωτικες επιθεσεις της αστικης ταξης να εχεις υσχηρο στρατο που να τους προστατεψει απο ολα αυτα και καθος θα επεκταθει η επανασταση μεσω του διεθνισμου οταν σε καθε γωνια της γης δεν θα υπαρχει η παραμικρη ιδιοτικη επιχειρηση τωτε το κρατος δεν θα εχει εχθρο θα αυτοδιαλυθει και θα περασουμε στην αταξικη κοινωνια. η αναρχια για να λειτουργησει πρεπει να γινει ταυτοχρονη παγκωσμια επανασταση αλλα και αυτο να γινει αμα δεν τους εκπεδευσεις παλι σε καπιταλισμο θα γυρησεις η αν δεν ειναι καπιταλισμος θα ειναι σιγουρα ταξικο πες μου πωσοι εινι αυτοι που ειναι κατα της ιδιοκτησιας; κανενας μονο οι κομμουνιστες και οι αναρχικοι, δεν κανει επανασταση με το 7% της κοινωνιας

    γνωμη μου και θα ηθελα να συνεχιστει η κουβεντα


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s