Good morning…life goes on

Advertisements

Good morning…Hold On I’m Coming!

Good morning…no more blues ;)

Good evening…Break On Through ;)

Η συριζαία λυκειάρχης!!!

Αποσπασμένος σε άλλο σχολείο φέτος , βρέθηκα και λόγω χαρακτήρα , μπροστά στην πρώτη ενδοσχολική κρίση.

Χτες , Δευτέρα 24/9 , πήγα για μάθημα στο σχολείο.

Ξεκινούσα μάθημα την τρίτη ώρα , δηλαδή στις 10 .

Έφτασα στο σχολείο γύρω στις 9 και είδα μαθητές στα κάγκελα και ένα πανό να γράφει κατάληψη.

Ρώτησα τα παιδιά τι έγινε και μου εξήγησαν ότι αντιδρούν στο ότι τα λεωφορεία που τους μεταφέρουν από τα γύρω χωριά προς το σχολείο τους , σταμάτησαν γιατί δεν πληρώνονται , αντιδρούν για τις ελλείψεις σε αρκετούς τίτλους βιβλίων , αντιδρούν στην κατάντια της κοινωνίας εξαιτίας της συνεχιζόμενης φτωχοποίησης και περιθωριοποίησης των γονέων τους.

Οι υπόλοιποι συνάδελφοι είχαν ήδη φύγει από το χώρο του σχολείου και δεν συνάντησα κανέναν τους.

Χαιρέτησα τα παιδιά και έφυγα.

Σήμερα πήγα το πρωί στο σχολείο και το βρήκα ανοιχτο.

Στην ερώτησή μου γιατί σταμάτησαν την κατάληψη και αν έχουν ικανοποιηθεί τα αιτήματά τους , μου απάντησαν ότι η διευθύντρια έκανε τα αδύνατα – δυνατά για να την λήξει.

Πήρε τηλέφωνο στους γονείς των μαθητών και τους απείλησε ότι θα εφαρμόσει το νόμο και θα δώσει τα ονόματα των καταληψιών στην αστυνομία.

Μου είπαν ότι χθες , την ώρα που τα παιδιά είχαν κλείσει το σχολείο , τους πλησίασε και προσπάθησε να τους δελεάσει λέγοντάς τους ότι σήμερα θα τους πήγαινε εκδρομή , σε αντίθετη περίπτωση θα έχαναν όλες τις εκδρομές τους ακόμα και την πενθήμερη της γ’ λυκείου.

Αφού άκουσα τα ίδια λόγια από όλα τα παιδιά μπήκα στο γραφείο των καθηγητών.

Εκείνη την ώρα η διευθύντρια είχε συγκαλέσει σύλλογο καθηγητών με θέμα την πραγματοποίηση περιπάτου.

Την ρώτησα αν υπάρχει δημοκρατία και σεβασμός σε αποφάσεις που λαμβάνονται μετά από συνελεύσεις συλλογικών οργάνων [μαθητικές κοινότητες Νόμος 45θθ/4θ8θ(ΦΕΚ4θ7)].

Ήταν λες και περίμενε αυτή την ερώτηση από κάποιον.

Με διέκοψε φωνάζοντας δυνατά ότι ψηφίζει ΣΥΡΙΖΑ και΄είναι αριστερή από την εποχή που εγώ ήμουν αγέννητος και πως δεν δικαιούμαι να μιλάω (μου θύμισε τον Κουτσόγιωργα) για δημοκρατικές διαδικασίες μπροστά της! ! !

Αυτό δεν θα μπορούσε να μείνει αναπάντητο σε καμιά περίπτωση.

Της λέω ότι οι εκβιασμοί (τηλέφωνα στους γονείς και αναφορές στην αστυνομία) και τα ανταλλάγματα είναι φασιστικές τακτικές που τις χρησιμοποιούν άνθρωποι αδίστακτοι και σε καμιά περίπτωση δημοκράτες.

Τη ρώτησα  αν διατίθεται  να πληρώνει από την τσέπη της για την μεταφορά των μαθητών.

Αν θέλει να χαρακτηρίζεται ως ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει και οι τακτικές της να είναι σύμφωνες με τις αρχές της ιδεολογίας της.

Μου απάντησε ότι κινείται πάνω στα πιστεύω της και ότι δεν βλέπει πουθενά καμιά αντίφαση μεταξύ της αριστεροσύνης της και του τρόπου συμπεριφοράς της.

Με κατηγόρησε ως ”μαθητοπατέρα” , ως υποκινητή της κατάληψης και απείλησε ότι θα μου κάνει αναφορά στη διεύθυνση δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Εκεί πραγματικά πρέπει να με φοβήθηκε.

Σηκώθηκα έξαλλος και αφού την πλησίασα στους δέκα πόντους της είπα ότι οι εκβιασμοί δεν περνάνε σε ‘μένα και πως δεν είχα καμιά ανάμειξη με την κατάληψη των παιδιών , γιατί στο σχολείο ήρθα πριν από τρεις μέρες και δεν είχα προλάβει να μπω ούτε στα μισά τμήματα.

Η παρέμβαση των συναδέλφων περιορίστηκε στο να επέμβει κάποιος και να πει να κάνουμε ψηφοφορία για το αν θα πάμε εκδρομή ή όχι.

Ήταν η σειρά τους να τους περιλάβω.

Δειλά – φοβισμένα – υποταγμένα ανθρωπάκια που έχουν αναλάβει το έργο της διαπαιδαγώγησης των παιδιών μας και που πάντα υποκύπτουν σε κάθε θέληση των ανωτέρων τους όσο παράλογη – αντιδημοκρατική – αντιπαιδαγωγική μπορεί να είναι.

Με τα πολλά έγινε η ψηφοφορία και όλοι ψήφισαν να πάμε περίπατο εκτός από εμένα.

Συνοδεύσαμε τα παιδιά σε μια αλάνα ένα χιλιόμετρο μακριά από το σχολείο.

Στο δρόμο και στην αλάνα , όλοι οι καθηγητές ήρθαν δίπλα μου , ένας — ένας ή σε δυάδες και σχεδόν συνωμοτικά μου έλεγαν ότι έχω δίκιο , ότι έτσι συμπεριφερόταν και πέρυσι η διευθύντρια , αλλά δεν πρέπει να φωνάζω και να κάνω φασαρίες γιατί χαλάω το ήπιο κλίμα του σχολείου και του συλλόγου.

Τους την είπα κανονικά.Τους θύμισα τα χρόνια που ήταν φοιτητές , τους θύμισα τη συμπεριφορά και τα οράματα που είχαν.

Τους επεσήμανα ότι με το πέρασμα του χρόνου πρέπει να έρχεται η σοφία και όχι η παραίτηση και ο συμβιβασμός.

Η διευθύντρια , μόλις φτάσαμε στο χώρο της εκδρομής , σχημάτισε ομάδες καθηγητών και μαθητών και τους έβαλε να καθαρίσουν την περιοχή από τα σκουπίδια.

Μόλις κατάλαβα τι γινόταν , τρέχω κοντά της και τη ρώτησα τι κάνει.

Μου απάντησε ότι μαθαίνει στα παιδιά την έννοια την οικολογία στη πράξη και την αξία του εθελοντισμού!!!

Της απάντησα αγριεμένος οτι ο εθελοντισμός δεν είναι υποχρεωτικός και σε καμιά περίπτωση δεν γίνεται να υπάρχει φροντίδα του περιβάλλοντος έπειτα από εντολές σχηματισμού ομάδων από ανώτερους. Της είπα ότι ο σχολικός περίπατος δεν γίνεται για να φαίνεται ότι το σχολείο , υπό την καθοδήγησή της , αναλαμβάνει δράσεις και τέλος ότι τα παιδιά , πιάνοντας ακαθαρσίες χωρίς να φορούν γάντια , μπορεί να μολυνθούν από ένα σωρό αρρώστιες.Τη είπα ότι θα ενημέρωνα τους γονείς των παιδιών για τους κινδύνους που κρύβει μια επιπόλαιη και ανοργάνωτη δραστηριότητα που διέταξε η διευθύντρια.

Τότε φοβήθηκε πραγματικά και έδωσε εντολή να σταματήσει ο καθαρισμός – δράση που αποφάσισε και διέταξε σε δεκαπεντάχρονα και σε άβουλους – παραιτημένους μεσήλικες.

Γυρίσαμε στο σχολείο και αφού φύγαν τα παιδιά μας κράτησε για να  μας πει κάτι…

Σταθήκαμε 45 άτομα στο γραφείο των καθηγητών που έχει 14 έδρες και άλλες τόσες καρέκλες.

Μπαίνει μέσα και εμφανώς εκνευρισμένη ρωτάει τους καθηγητές ποιοι θα απεργήσουν αύριο , ημέρα γενικής απεργίας της ΓΕΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ.

Αυτό κι αν ήταν!!! (πόσες χαζομάρες μπορεί να κάνει κάποιο διευθυντικό στέλεχος σε μια μέρα; )

Με δυνατή φωνή και πριν προλάβει να απαντήσει κάποιος ”συνάδελφος” της είπα ότι αυτό δεν συμβαίνει ούτε σε δικτατορικά καθεστώτα.

Να σου ζητούν να δηλώσεις δημόσια από την προηγούμενη μέρα , αν θα απεργήσεις ή όχι ,δεν το έχω ξαναζήσει.

Και που ξέρω εγώ ότι δεν θα έδινε αναφορά στην διεύθυνση και δεν θα με έπαιρναν τηλέφωνο στο σπίτι το απόγευμα για να με απειλήσουν.

Της είπα ότι η απεργία είναι κατοχυρωμένη από το Σύνταγμα και πως κάποιος έχει το δικαίωμα να αποφασίσει για το αν θα απεργήσει ή όχι μέχρι και την τελευταία στιγμή και δεν είναι υποχρεωμένος να δώσει λογαριασμό σε κανέναν.

Μετά από αυτό είπε ότι ο νόμος λέει πως το ωράριο των εκπαιδευτικών είναι από τις 8 το πρωί έως τις 2 και μισή το μεσημέρι και πως από αύριο και στο εξής , όλοι , ανεξαρτήτως αν έχουν μάθημα ή όχι , θα πρέπει να παραβρίσκονται όλες τις ώρες στο σχολείο.

Της απάντησα ότι πολύ ευχαρίστως θα το εφαρμόσω με την απαραίτητη προυπόθεση να υπάρχει προσωπικό γραφείο και καρέκλα , μέσα σε έναν χώρο ανθρώπινο (δροσερό το καλοκαίρι και ζεστό το χειμώνα, με χρήση βιβλιοθήκης  , Η/Υ και ησυχία ) για να κάνω επιτέλους την δουλειά μου στο σχολείο και όχι στο σπίτι.

Εκεί κατάλαβε πως δεν την παίρνει άλλο και μας διέταξε να φύγουμε.

Δουλεύω πάνω από 25 χρόνια σε σχολεία , έχω διδακτορικό και είμαι απόφοιτος της σχολής δημόσιας διοίκησης.

Η εμπειρία μου στο θέμα των διευθυντών είναι τραγική. Μέχρι και κάποιον που δεν είχε απολυτήριο λυκείου , αλλά γυμνασίου συνάντησα ως διευθυντή (κομματικό στέλεχος της δεξιάς σε ένα τεχνικό σχολείο ).

Η σημερινή διευθύντρια όμως ξεπερνάει τα πάντα.

Αυτοπροσδιορίζεται ως αριστερή , λέει δημόσια ότι ψηφίζει ΣΥΡΙΖΑ και συμπεριφέρεται ως στυγνό αφεντικό ιδιωτικής επιχείρησης σε ένα χώρο που καλλιεργούνται οι ψυχές του μέλλοντός μας.

Καλό θα ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ να κάνει πιο ξεκάθαρες τις θέσεις του , ώστε να είναι καλύτερα κατανοητές από τους ψηφοφόρους του.

Και ακόμα καλύτερο θα ήταν , άτομα τα οποία καμιά δημοκρατική ευαισθησία δεν έχουν , να μην αλλοιώνουν τις αρχές και τις αξίες της αριστεράς.

Υ.Γ.1) Αύριο είναι η απεργία της ΓΕΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ και καλό θα ήταν η συμμετοχή να είναι συνειδητή .Δεν πρέπει να ξεχνάμε τις απεργίες που κάναν οι πατεράδες και οι παππούδες μας , ακόμα και μέσα στη διάρκεια της κατοχής.Απεργίες το 1942-43-44

Υ.Γ.2) Εκτός από τα στενά εθνικά πλαίσια διαμαρτυρίας μήπως θα έπρεπε να σκεφτούμε και αυτό; Global Education Strike

Απεργίες το 1942-43-44.

πηγή : http://www.sek-ist.gr/EA/Papers/719/10.htm

[…]

”Τον Απρίλη του 1942 έγινε η πρώτη απεργία δημοσίων υπαλλήλων, συγκεκριμένα των «τριατατικών» (ταχυδρομεία, τηλέφωνα, τηλέγραφος) που σύντομα επεκτάθηκε σε πολλούς κλάδους του δημόσιου. Παρά την καταστολή και τις απειλές αυτή η απεργία έληξε με νίκη, οι απεργοί κέρδισαν αυξήσεις και καλύτερα συσσίτια, εγγύηση για να μην υποστούν ξανά τον εφιαλτικό χειμώνα της πείνας του 1941-42. «Τα αιτήματα των δημοσίων υπαλλήλων αφορούσαν κυρίως ζητήματα επιβίωσης στις δύσκολες εποχές της Κατοχής, ιδιαίτερα στη πρωτεύουσα: αύξηση των μισθών και αντιμετώπιση του πληθωρισμού, λύσεις κατά της πείνας με οργάνωση συσσιτίων, χορήγηση δανείων, ακόμη και παροχή καυσοξύλων για να μειωθούν οι θάνατοι από το κρύο».

 

Μια από τις κορυφαίες μάχες του εργατικού κινήματος ήταν η ματαίωση της πολιτικής επιστράτευσης την άνοιξη του 1943. Οπως αναφέρει η Σ. Πανίδου «Με μια δυναμική απεργία στις 4-5 Μαρτίου 1943 που συνοδευόταν από μαζική διαδήλωση, οι εργαζόμενοι ανάγκασαν τους Γερμανούς κατακτητές να πάρουν πίσω το διάταγμα και την ελληνική κυβέρνηση να παραιτηθεί. Κατά τη διάρκεια μάλιστα των διαδηλώσεων υπήρξαν πέντε νεκροί όταν το πλήθος εισέβαλε στα γραφεία του υπουργείου Εργασίας καίγοντας τους καταλόγους των πρώτων επιστρατευμένων. Η Ελλάδα ήταν μάλιστα η μόνη υπό κατοχή χώρα που αυτό το διάταγμα ουσιαστικά δεν εφαρμόστηκε».”

”Η κυβέρνηση των δοσιλόγων με την βοήθεια των ναζί οργάνωσε τα Τάγματα Ασφαλείας για να τσακίσει το ογκούμενο εργατικό κίνημα από το φθινόπωρο του 1943. «Είναι τότε που βγαίνει η κυβερνητική διαταγή για απαγόρευση των απεργιών η οποία προβλέπει ποινές πολύ βαριές, μέχρι εκτελέσεις, πολυετείς φυλακίσεις, και αποστολή σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας. Οι αντιδράσεις είναι έντονες, αλλά η καταστολή εντείνεται. Το 1944 έχουμε επιθέσεις ταγματασφαλιτών σε εργοστάσια και διαδηλωτές. Τον Μάρτιο πραγματοποιείται μεγάλη απεργία στο εργοστάσιο Παπαστράτος και αμέσως οι ναζί και οι ταγματασφαλίτες εισβάλουν στην Κοκκινιά όπου κατοικούσαν οι περισσότεροι απεργοί. Ως απάντηση, γίνεται στις 9/3/1944 γενική απεργία δημοσίων και ιδιωτικών υπαλλήλων».”

”Στη διάρκεια του κινήματος της Αντίστασης οι εργαζόμενοι στο δημόσιο πάλεψαν μαζί με όλους τους εργαζόμενους, ενάντια στο φασισμό και τη πείνα, για μια κοινωνία απαλλαγμένη από τη φτώχεια και την καταπίεση. Αυτό το κίνημα έβαλε μπρος να συντρίψει η άρχουσα τάξη στα χρόνια που ακολούθησαν. Οι δημόσιοι υπάλληλοι για παράδειγμα, ήταν οι πρώτοι που μπήκαν στο στόχαστρο των διωγμών από τη Βάρκιζα και μετά. Ισως η ΑΔΕΔΥ πρέπει να δώσει συνέχεια με μια έρευνα και για αυτή την ιστορική περίοδο, σαν το επόμενο βήμα της πολύ καλής πρωτοβουλίας που πήρε με την ημερίδα της περασμένης Τρίτης.”

 

GLOBAL EDUCATION STRIKE

source: http://es.scribd.com/doc/105762184/GLOBAL-EDUCATION-STRIKE-Huelga-Global-de-Educacion

GLOBAL EDUCATION STRIKE, Huelga Global de Educación

International Joint StatementAround the world over the past decade students, pupils, teachers, parents and employees have been protesting against the increasing commercialization and privatization of public education, and fighting for free and emancipatory education.
Many of us use the International Student Movement as a self-managed platform initiated to exchange information, to network and to co-ordinate protests at both the international and the global levels. Since the ISM platform was initiated in November 2008 various global days and weeks of action were coordinated.
We strive for structures based on direct participation and non-hierarchical organization through collective discussion and action. Anyone who identifies with the struggle against the privatization of public education, and for free and emancipatory education can join and participate on as well as shape the platform!
The following aims unite us worldwide:
What are we struggling against?
The effects of the current economic system on people and education systems:
→ tuition fees or any form of fees which exclude people from accessing and equally participating in education
→ student debt
→ public education aligned to serve the (labour) market;
► The so called Bologna-Process (as with its counterparts around the world) is aimed at implementing education systems that primarily train people in skills serving the labour market. It promotes the reduction of costs for training a person, shortens the length of time spent studying, and produces underqualified workforces.

→ turning education into a commodity as part of the commodification of all aspects of life
→ the significant and increasing influence of business interests on basic budgets for public education
→ the significant and increasing budget cuts on public education worldwide
→ the privatisation of public funds through the subsidisation of private educational institutions
→ the commodification and exploitation of labor within educational institutions
We stand against discrimination and exclusion within any educational institution based on:
→ socio-economic background, for instance by charging fees so that people with less money can’t participate equally
→ nationality
→ performance and academic record
→ political ideologies and activities
→ gender
→ sexual orientation
→ religion
→ ethnic background
→ skin colour
We stand against the prioritisation of research towards commercially valuable patents rather than open knowledge freely available to all
→ Public educational institutions are increasingly forced to compete for private sponsorships to do (basic) research; at the same time private funds tend to be invested into research promising to be profitable, leading to a decline in funding for areas of research which may be important but not deemed economically lucrative. Educational institutions and participants are evaluated on the basis of economic profitability and often compete to receive additional public funding based on this criteria.
We stand against the prioritisation of income-generating research grants ahead of education and basic research
Activities for the army within educational institutions:
→ no research specifically for military purposes
→ no recruiting and advertising activities for the army
What are we struggling for?
CONTENT:
→ free and emancipatory education as a human right. Education should primarily work for the emancipation of the individual, which means: being enabled to critically reflect and understand the power structures and environment surrounding him-/herself. Education must not only enable the emancipation of the individual but society as a whole
→ education as a public good serving public interests
→ academic freedom and choice: freedom to pursue any educational discipline
ACCESS:
→ free from monetary mechanisms of payment by participants and any kind of discrimination and exclusion and therefore freely accessible to all individuals
→ sufficient funding for all public educational