Είμαστε αυτοί και κάνουμε ότι γουστάρουμε!

Λίγη φιλοσοφία δεν έκανε ποτέ κακό.

Η πολύ φιλοσοφία όμως αποπροσανατολίζει.

Σε αντίθεση με πολλούς από εδώ μέσα δεν είμαστε της άποψης ότι πρέπει να αναλώνουμε τη ζωή μας με ατελείωτες σκέψεις.

Πιστεύουμε ότι η δράση είναι σημαντική στην ζωή μας με την προυπόθεση ότι είναι συνειδητοποιημένη.

Πιστεύουμε ότι στη ζωή πρέπει να αποφασίζεις ”νωρίς” τι και ποιος είσαι και κατευθείαν να μπαίνεις στον αγώνα της πραγματοποίησης της ολοκλήρωσής σου. Νομίζουμε ότι οι συνεχείς ενδοσκοπήσεις αναβάλουν την ολοκλήρωση.

Η πρακτικότητα και η δράση είναι αυτά που δίνουν το στίγμα της ζωής μας.

Η πρακτικότητα δεν αποκλείει σε καμιά περίπτωση το συναίσθημα.

Αντίθετα μας βοηθά να αντιμετωπίζουμε αποτελεσματικά τις δυσκολίες μας και των γύρω μας.

Ταχτήκαμε από πολύ μικροί στην πλευρά της αυτονομίας.

Δεν δεχτήκαμε ποτέ την ιδέα να καθορίζει άλλος την ύπαρξή μας.

Βρήκαμε πολλά εμπόδια.

Έπρεπε πρώτα να ξεπεράσουμε τις αντιλήψεις που μας είχε φυτέψει η κοινωνία και που περιόριζαν την διαδικασία απελευθέρωσής μας. Έπρεπε να απαλλαγούμε από ”κακές” κοινωνικές συναναστροφές , από ανάγκες για ιδιοκτησία , από φθόνο προς τους άλλους και τέλος από το αίσθημα ανωτερότητας που ορμά σε κάθε άνθρωπο και τον κάνει να θεωρεί ότι είναι υπέρτερος όλων των άλλων πλασμάτων στη γη.

Οργανώσαμε έτσι τη ζωή μας ώστε να είναι ευχάριστη και ταυτόχρονα να μην καταστρέφει τις ζωές των άλλων.

Τσακωθήκαμε , πλακωθήκαμε , βρίσαμε , φωνάξαμε και γενικά δεν κρατήσαμε ποτέ υποχωρητική στάση.

Υπερασπιστήκαμε τα πιστεύω μας με πάθος , σεβαστήκαμε όμως και τα πιστεύω των άλλων.

Δεν αποκλείσαμε κανέναν , ακόμα και τους πιο ακραίους , από το να συζητήσουμε μαζί τους. Ακόμα και με τους ακροδεξιούς-ναζιστές κουβεντιάσαμε (μέχρι ένα πολύ ορισμένο σημείο βέβαια) από την στιγμή που καταλάβαμε ότι ο άλλος ήταν ανοιχτός στην συζήτηση.

Γενικά είμαστε υπέρ της ανταλλαγής απόψεων , αλλά δεν αρνηθήκαμε ποτέ και την χρήση βίας όταν βλέπουμε αδικίες και παραλογισμούς.

Αυτό που δεν αντέχουμε είναι η μιζέρια και η λύπηση. Δεν δεχόμαστε την φιλανθρωπία και την ελεημοσύνη σε καμία περίπτωση.

Αποδεχόμαστε τις αρρώστιες ως μέρος της ανθρώπινης ζωής. Μας ταράζει απίστευτα όμως ο πόνος που προκαλείται από αυτές. Δεν μπορούμε να καταπολεμήσουμε το συναίσθημα που γεννιέται όταν ένας άνθρωπος πονάει. Πιστεύουμε ότι ο πόνος γιγαντώνεται μέσα στο μυαλό των ανθρώπων όταν αυτοί δεν έχουν συνειδητοποιήσει την ουσία της ύπαρξής τους.

Θεωρούμε ότι ο θάνατος είναι η απόλυτη , φυσιολογική κατάληξη της ζωής.

Όσο για θεούς και μεταθανάτιες ανησυχίες  είμαστε απόλυτα σίγουροι! Δεν χρειάζεται να μας απασχολούν καθόλου.

Σημασία έχει η ίδια η ζωή μας και όχι διάφορες παράμετροι που τίθενται αυθαίρετα.

Είμαστε σφοδροί αντίπαλοι του διαφωτισμού γιατί πιστεύουμε πως έκανε το μεγαλύτερο κακό στην ανθρώπινη εξέλιξη. Πιστεύουμε ότι , με το να κωδικοποιήσει και να νομιμοποιήσει τα ανθρώπινα δικαιώματα , άνοιξε τον δρόμο στην αμφισβήτηση και στο παζάρεμα των ίδιων των δικαιωμάτων. Όταν λέμε αναφθαίρετα δικαιώματα εννοούμε ότι δεν μπαίνουν σε καμιά διαπραγμάτευση. Δεν γίνονται αντικείμενο συναλλαγή μέσω νόμων και συμβάσεων.

Δεν πιστεύουμε ότι η δημοκρατία είναι σοβαρό πολίτευμα γιατί στηρίζεται σε συμβιβασμούς και υποχρεώσεις που επιβάλλονται με καταναγκαστική ισχύ.

Πιστεύουμε στον συνειδητοποιημένο άνθρωπο που είναι σε θέση να καταλάβει μόνος του τι να κάνει και τι να μην κάνει.

Θεωρούμε ότι η παιδεία (όχι αυτή που παρέχεται από τα ανελεύθερα καθεστώτα που κυριαρχούν ) μπορεί να κάνει όλους τους ανθρώπους άξιους να ζήσουν με εσωτερική και εξωτερική αξιοπρέπεια σε αρμονία με τον κόσμο.

Οι συμβατικές υποχρεώσεις , που κυκλώνουν την ανθρωπότητα , γεννούν εγωισμούς , μίση , διαχωρισμούς , εκμετάλλευση .

Πιστεύουμε ότι πρέπει να πάψουμε να ζούμε με όλα αυτά τα κατά συνθήκη ψεύδη και να κατανοήσουμε ότι όλοι ανήκουμε σε όλους.

Ιδανική κοινωνία θεωρούμε αυτήν που δεν επιβάλλει τίποτα σε κανέναν και παρ’ όλα αυτά κανείς δεν υπερβαίνει την ελευθερία του.

Δεν μιλάμε για εσωτερικό καταναγκασμό αλλά για απόλυτη συνειδητοποίηση του καθενός.

Για να φτάσουμε σε μια τέτοια κοινωνία δεν θεωρούμε τίποτα ανεπίτρεπτο. Ούτε ακόμα και τον ένοπλο αγώνα ενάντια σε αυτούς που υπηρετούν καταστάσεις και κατασκευάσματα και κρατούν την ανθρωπότητα υποδουλωμένη.

Ένα άλλο μέσο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί είναι το παράδειγμα ως τρόπος ζωής. Βλέποντας ο κόσμος κάποιον να ζει ευτυχισμένα και απαλλαγμένο από συμβάσεις καταπιεστικές για τους άλλους , αρχίζει να αναρωτιέται τι δεν πάει καλά με το σύστημα.

Θεωρούμε ότι η γη δεν δημιουργήθηκε με σύνορα και ότι είναι ικανή να μας συντηρήσει όλους αρκεί να αποκηρύξουμε την απληστία.

Τίποτα δεν είναι θέμα πολιτικής.

Τα πάντα είναι θέμα ανθρώπου.

Υ.Γ.1) Όποιος αυτοπροσδιορίζεται ως αναρχικός – αυτόνομος δεν μπορεί να χρησιμοποιεί ”αστικά” ή ”λαικά” λεξικά και εγκυκλοπαίδειες για να προσδιορίσει τα αισθήματά του.

Υ.Γ.2) Η αναρχία των κλειστών συνωμοτικών ομάδων και των ”παρανοικών” βομβιστών ανήκει στον προ-προηγούμενο αιώνα καθώς και τα πολύπλοκα , ακαταλαβίστικα και ατελείωτα μανιφέστα. Κανένας Μπακούνιν και Κροπότκιν δεν μπορεί να λειτουργεί δεσμευτικά γιατί οι ίδιες οι συνθήκες τους καθιστούν ξεπερασμένους και οι σκέψεις τους γίνονται δεσμευτικές στην εξελικτική πορεία του ανθρώπου.

Α.Β.

in English

Advertisements

Good morning…breaking the law