Το φαινόμενο της Πεταλούδας.

Άλλο ένα κείμενο του Eretikos . Η τελευταία ερώτηση του επισημαίνει ένα σοβαρότατο θέμα.

Γιατί ασχολούμαστε με όλα τα δευτερεύοντα θέματα και δεν πάμε κατευθείαν  στην πηγή των προβλημάτων ;

Μια από τις πιο ολοκληρωμένες σκέψεις – ερωτήσεις … ever!!!  🙂

by Christos Eretikos

Είναι όντως ένα φαινόμενο το γεγονός πως αντίθετα με κάθε ζώο στην φύση εμάς μας παίρνει κάποιος απο το χέρι και μας καθοδηγεί για όλη μας την ζωή σε επιβεβαιωμένα μονοπάτια.

Ειδικά η επιστήμη της ψυχανάλυσης,που προτρέχω βέβαια γιατί αναλαμβάνει αργότερα, είναι ότι χειρότερο απο όλες τις γνωστές επιστήμες.

Η ψυχανάλυση αναλύει το ανθρώπινο υποσυνείδητο,το τεμαχίζει και το διαιρεί σε βαθμό που δεν αφήνει τίποτα απολύτως σε εμάς να ψάξουμε και να αναζητήσουμε.

Η μάθηση γίνεται μονάχα εμπειρικά,πως να μάθεις στη σύγχρονη ζωή όταν τα πάντα έρχονται έτοιμα,ακόμα και όταν οι γονείς είναι υπερπροστατευτικοί?

Το φαινόμενο της πεταλούδας είναι το εξής και είναι βέβαια και επιστημονικό δεδομένο/γεγονός.

Μια πεταλούδα στο κουκούλι της δίνει μια απίστευτη μάχη,μάχη επιβίωσης κυριολεκτικά πριν ακόμα γεννηθεί.

Μετάλλαξη μέν,γέννεσις δέ.Αν υπάρξει εξωγενής παράγοντας στην προσπάθειά της να βγεί απο το κουκούλι η πεταλούδα δεν θα επιβιώσει για πολύ στον έξω κόσμο de facto.

Το μάθημα είναι προφανέστατο θαρρώ.

Είμαστε πεταλούδες που στην προσπάθειά μας να βγούμε απο το κουκούλι κάποιος έβαλε το χέρι του και δεν μας άφησε να ολοκληρώσουμε μόνοι μας την προσπάθεια αφήνωντάς μας αδύναμους στην πορεία μας προς τον έξω κόσμο.

Το αποτέλεσμα αυτού φυσικό και μη αναστρέψιμο νομίζω.

Έχω την αίσθηση ότι τα ψυχολογικά προβλήματα των ανθρώπων έγκειται σε αυτόν τον νόμο.

Οτιδήποτε χρειαζόμασταν να ψάξουμε μόνοι μας μέσα μας,δίνεται έτοιμο,όχι απλά απο την επιστήμη της ψυχανάλησης αλλά και απο τους ανθρώπους που έχουμε γύρω μας,που συνεχώς μας τροφοδοτούν με πληροφορίες θεωρητικές ή και εμπειρικές που ποτέ όμως δεν ζήσαμε προσωπικά.Δεν τις ζήσαμε προσωπικά και εδώ δεν ξέρω κατά πόσο αποτυπώνονται στο υποσυνείδητο μας.

 

Πηγαίνοντας στην αρχή,όπως αναφέρω και σε άλλη σημείωση,μας παίρνουν απο το χεράκι απο την γέννηση…δεν ξέρω αν υπάρχει άλλο είδος στην φύση που να χρειάζεται κάποιο ξένο χέρι για να ξεγεννήσει ένα μωρό.Τίθεται ένα θέμα προς ψάξιμο.Το θεωρώ ουσιώδες γιατί σε αυτή ακριβώς την φάση είμαστε κυριολεκτικά στην προσπάθειά μας να βγούμε απο το δικό μας κουκούλι.

Μεταφορικά τώρα, αναλαμβάνει μετά η εκπαίδευση,απο γονείς και το σύστημα μάθησης.

Οι γονείς θεωρούν,πιστεύω στην πλειοψηφεία τους,το μωρό σαν ένα ευαίσθητο πορσελάνινο που με το παραμικρό θα σπάσει και μέχρι την ενηλικίωση το κρατάνε σε θερμοκοιτίδα κυριολεκτικά.

Ακόμα χειρότερα το εκπαιδευτικό σύστημα εγκλωβίζει ακόμα περισσότερο το νού προσφέρωντας θεωρήματα και όχι εμπειρίες και επίσης όλη αυτή η διαδικασία λαμβάνετε σε χώρο ερμητικά κλειστό.Σκοπός είναι η προσήλωση στο μάθημα και όχι να αφεθεί ο νούς ή η φαντασία που είναι ζωτικής σημασίας για την δημιουργική εξέλιξη του ανθρώπινου όντος.

Αναλμβάνει,για τους άντρες τουλάχιστο,μετά ο στρατός.Ακόμα ένα περιοριστικό μέρος που άνθρωποι σε ακόμα ένα κλουβί εκπαιδεύονται στην πειθαρχία.Λάθος,εκπαιδέυονται στο να ακολουθούνε εντολές απο άλλους ανθρώπους χωρίς να σκέφτονται,αυτό,τίποτα λιγότερο.

 

Είμαι σίγουρος πως υπάρχουν άνθρωποι με γνώσεις,αμφιβάλλω πως υπάρχουν άνθρωποι με εμπειρίες όμως.

Κάτω απο αυτό το φάσμα των σκέψεών μου φτάνω και στο συμπέρασμά μου ότι η επονομαζόμενη “εξέλιξη του ανθρώπου” είναι ακριβώς αντίθετη.

Ο λόγος προφανής ξανά,όλο και πιο περιοριστικά μέτρα λαμβάνονται και απο τους γονείς και απο το σύστημα και στο τέλος αναγκαζόμαστε να προσφύγουμε σε ψυχίατρους για να λύσουμε όσα θα έπρεπε ήδη να ξέραμε αν θα μας άφηναν να ζήσουμε όπως η φύση ορίζει,δίχως ξένες παρεμβάσεις δηλαδή.

 

Θυμάμαι να περπατάω στην πόλη και ακούω παιδικές φωνές,το άκουσμά τους είναι ότι πιο χαρμόσυνο στη Γή για μένα οπως και το τιτίβισμα των πουλιών.Προχωρώντας είδα τα κάγκελα και από πίσω τα παιδιά να παίζουν στο διάλειμμά τους σε ένα μικρό χώρο.Ο συνειρμός άμεσως…φυλακισμένοι που αφέθηκαν απο τα κελιά τους για το 10λεπτο διάλειμμά τους.

Ακούγεται σκληρό αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα.

Το ότι προφυλάσονται απο τον δρόμο και τα αυτοκίνητα είναι γελοία δικαιολογία κατ’ εμέ γιατί ο σχεδιασμός της πόλης είναι επίσης ανθρώπινη δημιουργία και ο σκοπός είναι ακριβώς να μην αφήνει περιθώρια…

Μια ζωή που τα πάντα πρέπει να γίνονται γρήγορα για να προλάβουμε να ζήσουμε (?).

 

Υποθέτω μπορώ να το αναλύσω και να καλύψω/απαντήσω τα οποιαδήποτε κενά στο σκεπτικό μου,αλλά αναρωτιέμαι γιατί δεν το έκαναν μεγάλοι ψυχαναλυτές,ανθρώπινα μυαλά με γνώσεις μεγάλες όπως θα λέγαμε,το υπέρχο αυτό IQ που έχουν και ποτέ δεν θα φτάσω.

 

Ποιός ο λόγος να είσαι έξυπνος και όχι αφυπνισμένος?

Advertisements

1 Comment

  1. Καλησπέρα!
    Μόνο εμένα μου φαίνεται το κείμενο λίγο περίεργο? Έχω λοιπόν τις εξής καλοπροαίρετες πάντα παρατηρήσεις!

    1) “Είναι όντως ένα φαινόμενο το γεγονός πως αντίθετα με κάθε ζώο στην φύση εμάς μας παίρνει κάποιος απο το χέρι και μας καθοδηγεί για όλη μας την ζωή σε επιβεβαιωμένα μονοπάτια.”

    Δεν συμβαίνει για όλη την ζωή μας. Ξεκινάει στα πρώτα χρόνια και μετά σταδιακά γίνεται όλο και μικρότερη. Ο συγγραφέας μάλιστα φτάνει μέχρι την ηλικία του σχολείου στα παραδείγματα που φέρνει. Αντίστοιχα στα ζώα ισχύει κάτι ανάλογο και μάλιστα βλέπουμε να διαφέρει ανάλογα με το είδος του ζώου. Έχουμε λοιπόν τα λιοντάρια που προστατεύουν τα μικρά τους για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα σε σχέση με τις γαζέλες και αυτό διότι λόγω της θέσης τους στην τροφική αλυσίδα η εξέλιξη τους έδωσε αυτή την δυνατότητα.

    2) “Η μάθηση γίνεται μονάχα εμπειρικά,πως να μάθεις στη σύγχρονη ζωή όταν τα πάντα έρχονται έτοιμα,ακόμα και όταν οι γονείς είναι υπερπροστατευτικοί?”

    Η μάθηση γίνεται με πολλούς τρόπους και ειδικά στο διαδίκτυο μπορεί να τους βρει όλους.Δεν είμαι ειδικός σε αυτόν τον τομέα, αλλά έχω μάθει πολλά πράγματα χωρίς να τα βιώσω. Από την άλλη νομίζω είναι πολύ κακό να συγχέουμε την μάθηση (δηλαδή την πρόσληψη της γνώσης) αποκλειστικά με την εμπειρία, διότι τότε θα αναφέρουμε σαν απόδειξη, εμπειρίες αντί τις επιστημονικής μεθόδου.

    3) Η πεταλούδες που δεν κατάφεραν να βγουν από το κουκούλι τους πέθαναν! Για αυτό και η σημερινή τεχνολογία και ιατρική παρεμβαίνουν ώστε να μην αφήνουν τους ανθρώπους στην μοίρα τους. Είναι και αυτό μία μορφή εξέλιξης. Πάντως ότι τα σχολεία είναι χάλια σχεδιασμένα, σε αυτό δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω 100%!!!

    4) Γενικά θέτονται κάποιες σωστές αμφισβητήσεις όπως αυτές του στρατού, της μεθόδους της εκπαίδευσης, της αρχιτεκτονικής των πόλεων/σχολείων, της υπερβολής της ψυχολογίας όμως ο απόλυτος τρόπος που εκφράζονται κάποια άλλα πράγματα όπως τα παραπάνω με προβληματίζουν! Αλήθεια τι δεν έκαναν οι “μεγάλοι ψυχαναλυτές,ανθρώπινα μυαλά με γνώσεις μεγάλες όπως θα λέγαμε,το υπέρχο αυτό IQ που έχουν και ποτέ δεν θα φτάσω” ?

    Ελπίζω να μην έχω γράψει κάτι που προσβάλει κάποιον διότι δεν ήταν αυτός ο σκοπός μου! ήθελα να εκφράσω απλά κάποιες ενστάσεις μου, σε ένα κείμενο που έθιξε πολλά ζητήματα και ως εκ τούτου είναι δύσκολο να συμφωνεί κάποιος 100%

    υ.γ. Γιατί το φαινόμενο της πεταλούδας? Η φράση αυτή χρησιμοποιείται κυρίως για την περιγραφή της θεωρίας του χάους!


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s